Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Koʻnglimga tugdimki, bir kishiga buyursam-u, u namozga iqoma aytsa, soʻng yigitlarimga — Sufyon bir marta «yigitlarga» dedi — buyursam-u, ular namozga kelmaydigan qavmning oldiga borib, ustlariga uylarini bir bogʻlam oʻtin bilan yoqib yuborsalar. Agar biringiz u yerdan semiz suyak yoki ikkita yaxshi tuyoq topishini bilganida, albatta namozlarga hozir boʻlar edi», dedilar. Sufyon bir marta: «xuftonga», dedi.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Кўнглимга тугдимки, бир кишига буюрсам-у, у намозга иқома айтса, сўнг йигитларимга — Суфён бир марта «йигитларга» деди — буюрсам-у, улар намозга келмайдиган қавмнинг олдига бориб, устларига уйларини бир боғлам ўтин билан ёқиб юборсалар. Агар бирингиз у ердан семиз суяк ёки иккита яхши туёқ топишини билганида, албатта намозларга ҳозир бўлар эди», дедилар. Суфён бир марта: «хуфтонга», деди.