حَدَّثَنَا فَزَارَةُ بْنُ عَمْرٍو قَالَ أَخْبَرَنَا فُلَيْحٌ عَنْ سُهَيْلِ بْنِ أَبِي صَالِحٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَخَرَجَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي غَزْوَةٍ غَزَاهَا فَأَرْمَلَ فِيهَا الْمُسْلِمُونَ وَاحْتَاجُوا إِلَى الطَّعَامِ فَاسْتَأْذَنُوا رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي نَحْرِ الْإِبِلِ فَأَذِنَ لَهُمْ فَبَلَغَ ذَلِكَ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ قَالَ فَجَاءَ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِبِلُهُمْ تَحْمِلُهُمْ وَتُبَلِّغُهُمْ عَدُوَّهُمْ يَنْحَرُونَهَا بَلْ ادْعُ يَا رَسُولَ اللَّهِ بِغَبَرَاتِ الزَّادِ فَادْعُ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ فِيهَا بِالْبَرَكَةِ قَالَ أَجَلْ قَالَ فَدَعَا بِغَبَرَاتِ الزَّادِ فَجَاءَ النَّاسُ بِمَا بَقِيَ مَعَهُمْ فَجَمَعَهُ ثُمَّ دَعَا اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ فِيهِ بِالْبَرَكَةِ وَدَعَا بِأَوْعِيَتِهِمْ فَمَلَأَهَا وَفَضَلَ فَضْلٌ كَثِيرٌ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عِنْدَ ذَلِكَ أَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَأَشْهَدُ أَنِّي عَبْدُ اللَّهِ وَرَسُولُهُ وَمَنْ لَقِيَ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ بِهِمَا غَيْرَ شَاكٍّ دَخَلَ الْجَنَّةَ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu) dedi: Rasululloh ﷺ bir gʻazotga chiqdilar, unda musulmonlarning ozuqasi tugab, taomga muhtoj boʻlib qoldilar va Rasululloh ﷺdan tuyalarni soʻyishga izn soʻradilar, u zot ularga izn berdilar. Bu (xabar) Umar ibn Xattobga yetdi. (Abu Hurayra) dedi: U kelib: «Yo Rasululloh, tuyalari ularni koʻtarib yuradi va ularni dushmanlariga yetkazadi, ular esa uni soʻyadilarmi? Balki, yo Rasululloh, ozuqa qoldiqlarini keltirishni buyursangiz va ular haqida Alloh azza va jalladan baraka soʻrab duo qilsangiz», dedi. (U zot): «Ha, (shunday qilaman)», dedilar. (Abu Hurayra) dedi: Bas, ozuqa qoldiqlarini keltirishni buyurdilar, odamlar oʻzlarida qolgan narsani keltirdilar, u zot uni jamladilar, soʻng u haqida Alloh azza va jalladan baraka soʻrab duo qildilar va ularning idishlarini keltirishni buyurib, ularni toʻldirdilar, yana koʻp narsa ortib qoldi. Shunda Rasululloh ﷺ: «Guvohlik beramanki, Allohdan oʻzga iloh yoʻq va guvohlik beramanki, men Allohning bandasi va rasulidirman. Kim Alloh azza va jallaga bu ikkisi bilan shubha qilmagan holda yoʻliqsa, jannatga kiradi», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) деди: Расулуллоҳ ﷺ бир ғазотга чиқдилар, унда мусулмонларнинг озуқаси тугаб, таомга муҳтож бўлиб қолдилар ва Расулуллоҳ ﷺдан туяларни сўйишга изн сўрадилар, у зот уларга изн бердилар. Бу (хабар) Умар ибн Хаттобга етди. (Абу Ҳурайра) деди: У келиб: «Ё Расулуллоҳ, туялари уларни кўтариб юради ва уларни душманларига етказади, улар эса уни сўядиларми? Балки, ё Расулуллоҳ, озуқа қолдиқларини келтиришни буюрсангиз ва улар ҳақида Аллоҳ азза ва жалладан барака сўраб дуо қилсангиз», деди. (У зот): «Ҳа, (шундай қиламан)», дедилар. (Абу Ҳурайра) деди: Бас, озуқа қолдиқларини келтиришни буюрдилар, одамлар ўзларида қолган нарсани келтирдилар, у зот уни жамладилар, сўнг у ҳақида Аллоҳ азза ва жалладан барака сўраб дуо қилдилар ва уларнинг идишларини келтиришни буюриб, уларни тўлдирдилар, яна кўп нарса ортиб қолди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ: «Гувоҳлик бераманки, Аллоҳдан ўзга илоҳ йўқ ва гувоҳлик бераманки, мен Аллоҳнинг бандаси ва расулидирман. Ким Аллоҳ азза ва жаллага бу иккиси билан шубҳа қилмаган ҳолда йўлиқса, жаннатга киради», дедилар.