حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ أَبِي الزِّنَادِ عَنِ الْأَعْرَجِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رِوَايَةًقَالَ مَرَّةً يَبْلُغُ بِهِ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا أَصْبَحَ أَحَدُكُمْ صَائِمًا فَلَا يَرْفُثْ وَلَا يَجْهَلْ فَإِنْ امْرُؤٌ شَاتَمَهُ أَوْ قَاتَلَهُ فَلْيَقُلْ إِنِّي صَائِمٌ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi — u bir marta buni Nabiy ﷺga yetkazdi —: «Biringiz roʻzador holda tongni qarshi olsa, behayo soʻz aytmasin va johillik qilmasin. Agar kimdir uni soʻksa yoki u bilan urishsa, ‹Men roʻzadorman› deb aytsin».Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади — у бир марта буни Набий ﷺга етказди —: «Бирингиз рўзадор ҳолда тонгни қарши олса, беҳаё сўз айтмасин ва жоҳиллик қилмасин. Агар кимдир уни сўкса ёки у билан уришса, ‹Мен рўзадорман› деб айтсин».