حَدَّثَنَا آدَمُ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، أَخْبَرَنَا أَبُو جَمْرَةَ، نَصْرُ بْنُ عِمْرَانَ الضُّبَعِيُّ قَالَ تَمَتَّعْتُ فَنَهَانِي نَاسٌ، فَسَأَلْتُ ابْنَ عَبَّاسٍ ـ رضى الله عنهما ـ فَأَمَرَنِي، فَرَأَيْتُ فِي الْمَنَامِ كَأَنَّ رَجُلاً يَقُولُ لِي حَجٌّ مَبْرُورٌ وَعُمْرَةٌ مُتَقَبَّلَةٌ، فَأَخْبَرْتُ ابْنَ عَبَّاسٍ فَقَالَ سُنَّةَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ لِي أَقِمْ عِنْدِي، فَأَجْعَلَ لَكَ سَهْمًا مِنْ مَالِي. قَالَ شُعْبَةُ فَقُلْتُ لِمَ فَقَالَ لِلرُّؤْيَا الَّتِي رَأَيْتُ.
Shuʼba (Abu Jamra Nasr ibn Imron ad-Dubaʼiydan) rivoyat qiladi: Abu Jamra dedi: «Men Tamatuʼ haji qilmoqchi boʻldim va odamlar meni bundan qaytardi. Men bu haqda Ibn Abbosdan soʻradim; u meni Tamatuʼ haji qilishga buyurdi. Keyin men tushimda kimningdir menga: ‹Haji mabrur va qabul boʻlgan umra›, — deganini koʻrdim. Bas, men bu tushimni Ibn Abbosga aytdim. U: ‹Bu — Abulqosim (Paygʻambar ﷺ)ning sunnati›, — dedi. Soʻng u menga: ‹Men bilan qol — men senga oʻz molimdan bir qism beraman›, — dedi». Men (Shuʼba): «Nega (u sizni taklif qildi)?» — dedim. U (Abu Jamra): «Men koʻrgan tush sababli», — dedi.Шуъба (Абу Жамра Наср ибн Имрон ад-Дубаъийдан) ривоят қилади: Абу Жамра деди: «Мен Таматуъ ҳажи қилмоқчи бўлдим ва одамлар мени бундан қайтарди. Мен бу ҳақда Ибн Аббосдан сўрадим; у мени Таматуъ ҳажи қилишга буюрди. Кейин мен тушимда кимнингдир менга: ‹Ҳажи мабрур ва қабул бўлган умра›, — деганини кўрдим. Бас, мен бу тушимни Ибн Аббосга айтдим. У: ‹Бу — Абулқосим (Пайғамбар ﷺ)нинг суннати›, — деди. Сўнг у менга: ‹Мен билан қол — мен сенга ўз молимдан бир қисм бераман›, — деди». Мен (Шуъба): «Нега (у сизни таклиф қилди)?» — дедим. У (Абу Жамра): «Мен кўрган туш сабабли», — деди.
حَدَّثَنَا أَبُو الْوَلِيدِ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنِ ابْنِ أَبِي الْمُجَالِدِ،. وَحَدَّثَنَا يَحْيَى، حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، عَنْ شُعْبَةَ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ أَبِي الْمُجَالِدِ، حَدَّثَنَا حَفْصُ بْنُ عُمَرَ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، قَالَ أَخْبَرَنِي مُحَمَّدٌ،، أَوْ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ أَبِي الْمُجَالِدِ قَالَ اخْتَلَفَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ شَدَّادِ بْنِ الْهَادِ وَأَبُو بُرْدَةَ فِي السَّلَفِ، فَبَعَثُونِي إِلَى ابْنِ أَبِي أَوْفَى ـ رضى الله عنه ـ فَسَأَلْتُهُ فَقَالَ إِنَّا كُنَّا نُسْلِفُ عَلَى عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَأَبِي بَكْرٍ وَعُمَرَ، فِي الْحِنْطَةِ، وَالشَّعِيرِ وَالزَّبِيبِ، وَالتَّمْرِ. وَسَأَلْتُ ابْنَ أَبْزَى فَقَالَ مِثْلَ ذَلِكَ.
Shuʼba (Muhammad yoki Abdulloh ibn Abu Mujoliddan) rivoyat qiladi: Abdulloh ibn Shaddod va Abu Burda salam haqida ixtilof qildi; bas, ular meni Ibn Abu Avfo (oldiga) joʻnatdi va men undan bu haqda soʻradim. U: «Allohning Rasuli ﷺ, Abu Bakr va Umar davrida biz — keyin topshiriladigan qilib — bugʻdoy, arpa, quritilgan uzum va xurmo narxini oldindan toʻlar edik», — deb javob berdi. Men Ibn Abzadan (ham) soʻradim va u ham yuqoridagidek javob berdi.Шуъба (Муҳаммад ёки Абдуллоҳ ибн Абу Мужолиддан) ривоят қилади: Абдуллоҳ ибн Шаддод ва Абу Бурда салам ҳақида ихтилоф қилди; бас, улар мени Ибн Абу Авфо (олдига) жўнатди ва мен ундан бу ҳақда сўрадим. У: «Аллоҳнинг Расули ﷺ, Абу Бакр ва Умар даврида биз — кейин топшириладиган қилиб — буғдой, арпа, қуритилган узум ва хурмо нархини олдиндан тўлар эдик», — деб жавоб берди. Мен Ибн Абзадан (ҳам) сўрадим ва у ҳам юқоридагидек жавоб берди.
حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، حَدَّثَنَا يَحْيَى، وَابْنُ، مَهْدِيٍّ قَالاَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، مِثْلَهُ وَإِذَا كَرِهَ شَيْئًا عُرِفَ فِي وَجْهِهِ.
Shuʼba (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Yuqoridagidek bir hadis — quyidagi qoʻshimcha bilan: Va agar u (yaʼni Paygʻambar ﷺ) biror narsani yoqtirmasa, yoqtirmaslik (norozilik) alomati uning yuzida koʻrinardi.Шуъба (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Юқоридагидек бир ҳадис — қуйидаги қўшимча билан: Ва агар у (яъни Пайғамбар ﷺ) бирор нарсани ёқтирмаса, ёқтирмаслик (норозилик) аломати унинг юзида кўринарди.
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ أَبِي سُرَيْجٍ، أَخْبَرَنَا شَبَابَةُ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ مُعَاوِيَةَ بْنِ قُرَّةَ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مُغَفَّلٍ الْمُزَنِيِّ، قَالَ رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَوْمَ الْفَتْحِ عَلَى نَاقَةٍ لَهُ يَقْرَأُ سُورَةَ الْفَتْحِ، أَوْ مِنْ سُورَةِ الْفَتْحِ ـ قَالَ ـ فَرَجَّعَ فِيهَا ـ قَالَ ـ ثُمَّ قَرَأَ مُعَاوِيَةُ يَحْكِي قِرَاءَةَ ابْنِ مُغَفَّلٍ وَقَالَ " لَوْلاَ أَنْ يَجْتَمِعَ النَّاسُ عَلَيْكُمْ لَرَجَّعْتُ كَمَا رَجَّعَ ابْنُ مُغَفَّلٍ ". يَحْكِي النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَقُلْتُ لِمُعَاوِيَةَ كَيْفَ كَانَ تَرْجِيعُهُ قَالَ آ آ آ ثَلاَثَ مَرَّاتٍ.
(Abdulloh ibn Mugʻaffal al-Muzaniy (roziyallohu anhu) aytdi:) Men Rasululloh ﷺni Fath kuni — oʻz tuyalari ustida, Fath surasini — yoki Fath surasidan (bir qismni) — oʻqiyotgan holda — koʻrdim. Bas, U zot unda tarjiʼ (ovozni qaytarib, choʻzib oʻqish) qildilar. Soʻng Muoviya (ibn Qurra) Ibn Mugʻaffalning qiroatini hikoya qilib oʻqidi va (U zot): «Agar odamlar sizning ustingizga (toʻplanib) yigʻilib qolishidan (qoʻrqmaganimda) edi, men ham — Ibn Mugʻaffal tarjiʼ qilgani kabi — tarjiʼ qilardim», dedilar — Muoviya Paygʻambar ﷺning (qiroatini) hikoya qilib. Bas, men Muoviyaga: «Uning tarjiʼi qanday edi?» dedim. U: «Aa, aa, aa — uch marta (shunday choʻzgan)», dedi.(Абдуллоҳ ибн Муғаффал ал-Музаний (розияллоҳу анҳу) айтди:) Мен Расулуллоҳ ﷺни Фатҳ куни — ўз туялари устида, Фатҳ сурасини — ёки Фатҳ сурасидан (бир қисмни) — ўқиётган ҳолда — кўрдим. Бас, У зот унда таржиъ (овозни қайтариб, чўзиб ўқиш) қилдилар. Сўнг Муовия (ибн Қурра) Ибн Муғаффалнинг қироатини ҳикоя қилиб ўқиди ва (У зот): «Агар одамлар сизнинг устингизга (тўпланиб) йиғилиб қолишидан (қўрқмаганимда) эди, мен ҳам — Ибн Муғаффал таржиъ қилгани каби — таржиъ қилардим», дедилар — Муовия Пайғамбар ﷺнинг (қироатини) ҳикоя қилиб. Бас, мен Муовияга: «Унинг таржиъи қандай эди?» дедим. У: «Аа, аа, аа — уч марта (шундай чўзган)», деди.
وَحَدَّثَنِي زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ، ح وَحَدَّثَنِي أَبُو بَكْرِ بْنُ نَافِعٍ،
حَدَّثَنَا غُنْدَرٌ، كِلاَهُمَا عَنْ شُعْبَةَ، بِهَذَا الإِسْنَادِ نَحْوَهُ .
Shuʼba (rahimahulloh)dan shu isnod bilan shunga oʻxshash (hadis) rivoyat qilinadi.Шуъба (раҳимаҳуллоҳ)дан шу иснод билан шунга ўхшаш (ҳадис) ривоят қилинади.
وَحَدَّثَنِي حَجَّاجُ بْنُ الشَّاعِرِ، حَدَّثَنَا شَبَابَةُ، قَالَ قَالَ شُعْبَةُ وَقَدْ لَقِيتُ شَهْرًا فَلَمْ أَعْتَدَّ بِهِ .
Shuʼba (rahimahulloh)dan rivoyat qilinadi: «Men Shahr bilan uchrashgan edim, ammo uni (rivoyatga) eʼtiborga olmadim».Шуъба (раҳимаҳуллоҳ)дан ривоят қилинади: «Мен Шаҳр билан учрашган эдим, аммо уни (ривоятга) эътиборга олмадим».
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ زُرَيْعٍ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، بِهَذَا الْحَدِيثِ قَالَ " صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَعَلَى آلِ مُحَمَّدٍ كَمَا صَلَّيْتَ عَلَى إِبْرَاهِيمَ " .
Shuʼba (rahimahulloh)dan ushbu hadis boshqa sanad bilan ham rivoyat qilingan. Unda: «Solli alaa Muhammadin va alaa aali Muhammadin kamaa sollayta alaa Ibroohiym (Muhammadga va Muhammadning oilasiga, Ibrohimga rahmat ato etganing kabi rahmat ato et)», dedi.Шуъба (раҳимаҳуллоҳ)дан ушбу ҳадис бошқа санад билан ҳам ривоят қилинган. Унда: «Солли алаа Муҳаммадин ва алаа аали Муҳаммадин камаа соллайта алаа Иброоҳийм (Муҳаммадга ва Муҳаммаднинг оиласига, Иброҳимга раҳмат ато этганинг каби раҳмат ато эт)», деди.
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ حَنْبَلٍ، حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، عَنْ شُعْبَةَ، قَالَ كَانَ سُفْيَانُ أَحْفَظَ مِنِّي .
Shuʼba (rahimahulloh) aytdi: «Sufyon mendan koʻra yodida saqlovchiroq (xotirasi kuchliroq) edi.»Шуъба (раҳимаҳуллоҳ) айтди: «Суфён мендан кўра ёдида сақловчироқ (хотираси кучлироқ) эди.»
حَدَّثَنَا عَبْدُ الْغَنِيِّ بْنُ أَبِي عَقِيلٍ الْمِصْرِيُّ، حَدَّثَنَا خَالِدٌ، - يَعْنِي ابْنَ عَبْدِ الرَّحْمَنِ - قَالَ قَالَ شُعْبَةُ فَسَأَلْتُ سِمَاكًا عَنِ الْكُثْبَةِ فَقَالَ اللَّبَنُ الْقَلِيلُ .
Shuʼba aytadi: Men Simokdan «kusba» (soʻzining maʼnosi) haqida soʻradim. U: «Bu — oz miqdordagi sutdir», dedi.Шуъба айтади: Мен Симокдан «кусба» (сўзининг маъноси) ҳақида сўрадим. У: «Бу — оз миқдордаги сутдир», деди.
حَدَّثَنَا مَحْمُودُ بْنُ غَيْلاَنَ، حَدَّثَنَا أَبُو دَاوُدَ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ، عَنِ الْبَرَاءِ، وَلَمْ يَسْمَعْهُ مِنْهُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مَرَّ بِنَاسٍ مِنَ الأَنْصَارِ وَهُمْ جُلُوسٌ فِي الطَّرِيقِ فَقَالَ " إِنْ كُنْتُمْ لاَ بُدَّ فَاعِلِينَ فَرُدُّوا السَّلاَمَ وَأَعِينُوا الْمَظْلُومَ وَاهْدُوا السَّبِيلَ " . وَفِي الْبَابِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ وَأَبِي شُرَيْحٍ الْخُزَاعِيِّ . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ غَرِيبٌ .
Baro ibn Ozib (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ yoʻlda oʻtirgan ansorlardan baʼzi kishilarning yonidan oʻtib qoldilar va: «Agar shuni qilmasdan iloj boʻlmasa, salomni qaytaringlar, mazlumga yordam beringlar va yoʻl koʻrsatinglar», dedilar. Abu Iso aytdi: Bu hadis hasan gʻaribdir.Баро ибн Озиб (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ йўлда ўтирган ансорлардан баъзи кишиларнинг ёнидан ўтиб қолдилар ва: «Агар шуни қилмасдан илож бўлмаса, саломни қайтаринглар, мазлумга ёрдам беринглар ва йўл кўрсатинглар», дедилар. Абу Исо айтди: Бу ҳадис ҳасан ғарибдир.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الأَعْلَى الصَّنْعَانِيُّ، حَدَّثَنَا خَالِدُ بْنُ الْحَارِثِ، أَخْبَرَنَا شُعْبَةُ، أَخْبَرَنِي عَدِيُّ بْنُ ثَابِتٍ، وَعَطَاءُ بْنُ السَّائِبِ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، ذَكَرَ أَحَدُهُمَا عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم أَنَّهُ ذَكَرَ " أَنَّ جِبْرِيلَ صلى الله عليه وسلم جَعَلَ يَدُسُّ فِي فِي فِرْعَوْنَ الطِّينَ خَشْيَةَ أَنْ يَقُولَ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ فَيَرْحَمَهُ اللَّهُ أَوْ خَشْيَةَ أَنْ يَرْحَمَهُ اللَّهُ " . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ غَرِيبٌ مِنْ هَذَا الْوَجْهِ .
Ibn Abbos (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: (Rovilardan) biri Nabiy ﷺdan zikr qildiki, u zot: «Jibril alayhissalom Firʼavn ‹Lo ilaha illalloh› deb qoʻyib, Alloh unga rahm qilib qoʻyishidan — yoki Alloh unga rahm qilishidan qoʻrqib, uning ogʻziga loy tiqa boshladi», deb zikr qildilar. Abu Iso aytdi: Bu hadis bu yuzdan hasan sahih gʻaribdir.Ибн Аббос (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: (Ровилардан) бири Набий ﷺдан зикр қилдики, у зот: «Жибрил алайҳиссалом Фиръавн ‹Ло илаҳа иллаллоҳ› деб қўйиб, Аллоҳ унга раҳм қилиб қўйишидан — ёки Аллоҳ унга раҳм қилишидан қўрқиб, унинг оғзига лой тиқа бошлади», деб зикр қилдилар. Абу Исо айтди: Бу ҳадис бу юздан ҳасан саҳиҳ ғарибдир.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنِ السُّدِّيِّ، عَنْ مُرَّةَ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَسْعُودٍِ : (وإنْ مِنْكُمْ إِلاَّ وَارِدُهَا ) قَالَ يَرِدُونَهَا ثُمَّ يَصْدُرُونَ بِأَعْمَالِهِمْ .
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مَهْدِيٍّ، عَنْ شُعْبَةَ، عَنِ السُّدِّيِّ، بِمِثْلِهِ . قَالَ عَبْدُ الرَّحْمَنِ قُلْتُ لِشُعْبَةَ إِنَّ إِسْرَائِيلَ حَدَّثَنِي عَنِ السُّدِّيِّ عَنْ مُرَّةَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم . قَالَ شُعْبَةُ وَقَدْ سَمِعْتُهُ مِنَ السُّدِّيِّ مَرْفُوعًا وَلَكِنِّي عَمْدًا أَدَعُهُ .
Abdulloh ibn Masʼud (roziyallohu anhu) {Sizlardan unga yaqin bormaydigan birorta ham yoʻq} (Maryam 71) oyati haqida: «Ular unga (doʻzaxga) keladilar, soʻng oʻz amallariga qarab undan oʻtib ketadilar», dedi. Abdurrahmon ibn Mahdiy aytdi: Men Shuʼbaga: «Isroil menga as-Suddiydan, u Murradan, u Abdullohdan, u Nabiy ﷺdan deb rivoyat qildi-ku», dedim. Shuʼba: «Men ham uni as-Suddiydan marfuʼ holda eshitganman, lekin men uni qasddan (marfuʼ qilmasdan) qoldiraman», dedi.Абдуллоҳ ибн Масъуд (розияллоҳу анҳу) {Сизлардан унга яқин бормайдиган бирорта ҳам йўқ} (Марям 71) ояти ҳақида: «Улар унга (дўзахга) келадилар, сўнг ўз амалларига қараб ундан ўтиб кетадилар», деди. Абдурраҳмон ибн Маҳдий айтди: Мен Шуъбага: «Исроил менга ас-Суддийдан, у Муррадан, у Абдуллоҳдан, у Набий ﷺдан деб ривоят қилди-ку», дедим. Шуъба: «Мен ҳам уни ас-Суддийдан марфуъ ҳолда эшитганман, лекин мен уни қасддан (марфуъ қилмасдан) қолдираман», деди.
حَدَّثَنَا بُنْدَارٌ قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ، قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ عَدِيِّ بْنِ ثَابِتٍ، عَنِ الْبَرَاءِ بْنِ عَازِبٍ، أَنَّهُ سَمِعَ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم أَوْ قَالَ قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فِي الأَنْصَارِ " لاَ يُحِبُّهُمْ إِلاَّ مُؤْمِنٌ وَلاَ يَبْغَضُهُمْ إِلاَّ مُنَافِقٌ مَنْ أَحَبَّهُمْ فَأَحَبَّهُ اللَّهُ وَمَنْ أَبْغَضَهُمْ فَأَبْغَضَهُ اللَّهُ " . فَقُلْتُ لَهُ أَأَنْتَ سَمِعْتَهُ مِنَ الْبَرَاءِ فَقَالَ إِيَّاىَ حَدَّثَ . هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ .
Baro ibn Ozib (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: U Paygʻambar ﷺdan eshitdi — yoki: Paygʻambar ﷺ ansorlar haqida aytdilar, deydi: «Ularni faqat moʻmin sevadi, ularga faqat munofiq adovat qiladi. Kim ularni sevsa, Alloh uni sevadi; kim ularga adovat qilsa, Alloh unga adovat qiladi», dedilar. Men unga: «Buni sen Barodan eshitdingmi?» dedim. U: «Aynan menga (gapirib) rivoyat qildi», dedi. Bu hadis sahihdir.Баро ибн Озиб (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: У Пайғамбар ﷺдан эшитди — ёки: Пайғамбар ﷺ ансорлар ҳақида айтдилар, дейди: «Уларни фақат мўмин севади, уларга фақат мунофиқ адоват қилади. Ким уларни севса, Аллоҳ уни севади; ким уларга адоват қилса, Аллоҳ унга адоват қилади», дедилар. Мен унга: «Буни сен Бародан эшитдингми?» дедим. У: «Айнан менга (гапириб) ривоят қилди», деди. Бу ҳадис саҳиҳдир.
أَخْبَرَنَا الْحَسَنُ بْنُ أَحْمَدَ ، حَدَّثَنَا مِسْكِينُ بْنُ بُكَيْرٍ ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ ، قَالَ : كَتَبَ إِلَيَّ مَنْصُورٌ بِحَدِيثٍ فَلَقِيتُهُ، فَقُلْتُ : أُحَدِّثُ بِهِ عَنْكَ؟، قَالَ : " أَوَ لَيْسَ إِذَا كَتَبْتُ إِلَيْكَ فَقَدْ حَدَّثْتُكَ؟ "، قَالَ : وَسَأَلْتُ أَيُّوبَ السَّخْتِيَانِيَّ ، فَقَالَ : مِثْلَ ذَلِكَ
Shuʼba aytdi: Mansur menga bir hadisni yozib yubordi. Men uni uchratib: «Uni sendan (rivoyat qilib) soʻzlaymanmi?» dedim. U: «Men senga yozgan boʻlsam, senga soʻzlab bergan boʻlmaymanmi?» dedi. (Shuʼba) aytdi: Men Ayyub as-Saxtiyoniydan ham soʻradim, u ham shunga oʻxshash (javob) aytdi.Шуъба айтди: Мансур менга бир ҳадисни ёзиб юборди. Мен уни учратиб: «Уни сендан (ривоят қилиб) сўзлайманми?» дедим. У: «Мен сенга ёзган бўлсам, сенга сўзлаб берган бўлмайманми?» деди. (Шуъба) айтди: Мен Айюб ас-Сахтиёнийдан ҳам сўрадим, у ҳам шунга ўхшаш (жавоб) айтди.
أَخْبَرَنَا أَبُو الْوَلِيدِ الطَّيَالِسِيُّ ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ ، قَالَ : سَمِعْتُ مُغِيرَةَ ، قَالَ : أَرْسَلَ أَبُو ظَبْيَانَ إِلَى إِبْرَاهِيمَ يَسْأَلُهُ عَنْ الْحَائِضِ تُوَضِّئُ الْمَرِيضَ؟، قَالَ : " نَعَمْ، وَتُسْنِدُهُ "، قَالَ : لَا، فَقُلْتُ لِلْمُغِيرَةِ : سَمِعْتَهُ مِنْ إِبْرَاهِيمَ؟، قَالَ : لَا ، قَالَ عَبْد اللَّهِ : وَتُسْنِدُهُ يَعْنِي فِي الصَّلَاةِ
Shuʼba aytdi: Men Mugʻiyrani eshitdim, u dedi: Abu Zabyon Ibrohimga odam yuborib, undan hayzli ayolning bemorga tahorat oldirib qoʻyishi haqida soʻradi. U: «Ha, va uni suyab ham turadi», dedi. (Abu Zabyon): Yoʻq, dedi. Men Mugʻiyraga: Buni Ibrohimdan oʻzing eshitdingmi? dedim. U: Yoʻq, dedi. Abdulloh aytdi: «va uni suyab turadi» — yaʼni namozda.Шуъба айтди: Мен Муғийрани эшитдим, у деди: Абу Забён Иброҳимга одам юбориб, ундан ҳайзли аёлнинг беморга таҳорат олдириб қўйиши ҳақида сўради. У: «Ҳа, ва уни суяб ҳам туради», деди. (Абу Забён): Йўқ, деди. Мен Муғийрага: Буни Иброҳимдан ўзинг эшитдингми? дедим. У: Йўқ, деди. Абдуллоҳ айтди: «ва уни суяб туради» — яъни намозда.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الصَّلْتِ ، حَدَّثَنَا هُشَيْمٌ ، عَنْ شُعْبَةَ قَالَ : سَمِعْتُ الْحَكَمَ ، وَحَمَّادًا ، يَقُولَانِ : " هُوَ لِلِابْنِ "
Shuʼba aytdi: Men Hakam va Hammodning: «U oʻgʻilga tegishli», deganlarini eshitdim.Шуъба айтди: Мен Ҳакам ва Ҳаммоднинг: «У ўғилга тегишли», деганларини эшитдим.
حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ حَرْبٍ ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ ، قَالَ : سَأَلْتُ الحَكَمَ ، وَحَمَّادًا : " عَنِ الْأَوْلِيَاءِ يُجِيزُونَ الْوَصِيَّةَ، فَإِذَا مَاتَ لَمْ يُجِيزُوا؟ قَالَا : لَا يَجُوزُ "
Shuʼba aytdi: Men Hakam va Hammoddan valiylar vasiyatni joiz deb bilishi, u vafot etganda esa joiz deb bilmasligi haqida soʻradim. Ikkovi: «Joiz boʻlmaydi», dedilar.Шуъба айтди: Мен Ҳакам ва Ҳаммоддан валийлар васиятни жоиз деб билиши, у вафот этганда эса жоиз деб билмаслиги ҳақида сўрадим. Иккови: «Жоиз бўлмайди», дедилар.