أَخْبَرَنَا أَبُو الْوَلِيدِ الطَّيَالِسِيُّ ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ ، قَالَ : سَمِعْتُ مُغِيرَةَ ، قَالَ : أَرْسَلَ أَبُو ظَبْيَانَ إِلَى إِبْرَاهِيمَ يَسْأَلُهُ عَنْ الْحَائِضِ تُوَضِّئُ الْمَرِيضَ؟، قَالَ : " نَعَمْ، وَتُسْنِدُهُ "، قَالَ : لَا، فَقُلْتُ لِلْمُغِيرَةِ : سَمِعْتَهُ مِنْ إِبْرَاهِيمَ؟، قَالَ : لَا ، قَالَ عَبْد اللَّهِ : وَتُسْنِدُهُ يَعْنِي فِي الصَّلَاةِ
Shuʼba aytdi: Men Mugʻiyrani eshitdim, u dedi: Abu Zabyon Ibrohimga odam yuborib, undan hayzli ayolning bemorga tahorat oldirib qoʻyishi haqida soʻradi. U: «Ha, va uni suyab ham turadi», dedi. (Abu Zabyon): Yoʻq, dedi. Men Mugʻiyraga: Buni Ibrohimdan oʻzing eshitdingmi? dedim. U: Yoʻq, dedi. Abdulloh aytdi: «va uni suyab turadi» — yaʼni namozda.Шуъба айтди: Мен Муғийрани эшитдим, у деди: Абу Забён Иброҳимга одам юбориб, ундан ҳайзли аёлнинг беморга таҳорат олдириб қўйиши ҳақида сўради. У: «Ҳа, ва уни суяб ҳам туради», деди. (Абу Забён): Йўқ, деди. Мен Муғийрага: Буни Иброҳимдан ўзинг эшитдингми? дедим. У: Йўқ, деди. Абдуллоҳ айтди: «ва уни суяб туради» — яъни намозда.