حَدَّثَنَا آدَمُ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، أَخْبَرَنَا أَبُو جَمْرَةَ، نَصْرُ بْنُ عِمْرَانَ الضُّبَعِيُّ قَالَ تَمَتَّعْتُ فَنَهَانِي نَاسٌ، فَسَأَلْتُ ابْنَ عَبَّاسٍ ـ رضى الله عنهما ـ فَأَمَرَنِي، فَرَأَيْتُ فِي الْمَنَامِ كَأَنَّ رَجُلاً يَقُولُ لِي حَجٌّ مَبْرُورٌ وَعُمْرَةٌ مُتَقَبَّلَةٌ، فَأَخْبَرْتُ ابْنَ عَبَّاسٍ فَقَالَ سُنَّةَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ لِي أَقِمْ عِنْدِي، فَأَجْعَلَ لَكَ سَهْمًا مِنْ مَالِي. قَالَ شُعْبَةُ فَقُلْتُ لِمَ فَقَالَ لِلرُّؤْيَا الَّتِي رَأَيْتُ.
Shuʼba (Abu Jamra Nasr ibn Imron ad-Dubaʼiydan) rivoyat qiladi: Abu Jamra dedi: «Men Tamatuʼ haji qilmoqchi boʻldim va odamlar meni bundan qaytardi. Men bu haqda Ibn Abbosdan soʻradim; u meni Tamatuʼ haji qilishga buyurdi. Keyin men tushimda kimningdir menga: ‹Haji mabrur va qabul boʻlgan umra›, — deganini koʻrdim. Bas, men bu tushimni Ibn Abbosga aytdim. U: ‹Bu — Abulqosim (Paygʻambar ﷺ)ning sunnati›, — dedi. Soʻng u menga: ‹Men bilan qol — men senga oʻz molimdan bir qism beraman›, — dedi». Men (Shuʼba): «Nega (u sizni taklif qildi)?» — dedim. U (Abu Jamra): «Men koʻrgan tush sababli», — dedi.Шуъба (Абу Жамра Наср ибн Имрон ад-Дубаъийдан) ривоят қилади: Абу Жамра деди: «Мен Таматуъ ҳажи қилмоқчи бўлдим ва одамлар мени бундан қайтарди. Мен бу ҳақда Ибн Аббосдан сўрадим; у мени Таматуъ ҳажи қилишга буюрди. Кейин мен тушимда кимнингдир менга: ‹Ҳажи мабрур ва қабул бўлган умра›, — деганини кўрдим. Бас, мен бу тушимни Ибн Аббосга айтдим. У: ‹Бу — Абулқосим (Пайғамбар ﷺ)нинг суннати›, — деди. Сўнг у менга: ‹Мен билан қол — мен сенга ўз молимдан бир қисм бераман›, — деди». Мен (Шуъба): «Нега (у сизни таклиф қилди)?» — дедим. У (Абу Жамра): «Мен кўрган туш сабабли», — деди.