وَبِإِسْنَادِهِسَمِعْتُ أَبَا الْقَاسِمِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ لَيْسَ الْمِسْكِينُ بِالطَّوَّافِ الَّذِي تَرُدُّهُ التَّمْرَةُ وَالتَّمْرَتَانِ وَالْأُكْلَةُ وَالْأُكْلَتَانِ وَلَكِنَّ الْمِسْكِينَ الَّذِي لَا يَجِدُ غِنًى يُغْنِيهِ وَلَا يَسْأَلُ النَّاسَ إِلْحَافًا
Abu Hurayra (roziyallohu anhu) aytdi: Men Abul-Qosim ﷺning: «Miskin — bir-ikki dona xurmo, bir-ikki luqma (berilib) qaytariladigan aylanib yuruvchi (tilanchi) emas. Balki miskin — oʻzini boy qiladigan davlati boʻlmagan va odamlardan yopishib soʻramaydigan kishidir», deyayotganlarini eshitdim.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) айтди: Мен Абул-Қосим ﷺнинг: «Мискин — бир-икки дона хурмо, бир-икки луқма (берилиб) қайтариладиган айланиб юрувчи (тиланчи) эмас. Балки мискин — ўзини бой қиладиган давлати бўлмаган ва одамлардан ёпишиб сўрамайдиган кишидир», деяётганларини эшитдим.