Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Uch (toifa) odam borki, Alloh qiyomat kunida ular bilan gaplashmaydi, ularga nazar solmaydi va ularni poklamaydi; ular uchun alamli azob bordir: oʻzida boʻlgan ortiqcha suvni yoʻlovchidan manʼ qilgan kishi; asrdan keyin bir mol ustida qasam ichgan — yaʼni yolgʻon qasam ichgan — kishi; va bir imomga bayʼat berib, agar u oʻziga (biror narsa) bersa vafo qiladigan, bermasa vafo qilmaydigan kishi», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Уч (тоифа) одам борки, Аллоҳ қиёмат кунида улар билан гаплашмайди, уларга назар солмайди ва уларни покламайди; улар учун аламли азоб бордир: ўзида бўлган ортиқча сувни йўловчидан манъ қилган киши; асрдан кейин бир мол устида қасам ичган — яъни ёлғон қасам ичган — киши; ва бир имомга байъат бериб, агар у ўзига (бирор нарса) берса вафо қиладиган, бермаса вафо қилмайдиган киши», дедилар.