حَدَّثَنَا بَهْزٌ قَالَ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ قَالَ أَخْبَرَنَا عَلِيُّ بْنُ زَيْدٍ عَنْ أَوْسِ بْنِ خَالِدٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَعَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ تَخْرُجُ الدَّابَّةُ مَعَهَا عَصَا مُوسَى وَخَاتَمُ سُلَيْمَانَ فَتَجْلُو وَجْهَ الْمُؤْمِنِ بِالْعَصَا وَتَخْتِمُ أَنْفَ الْكَافِرِ بِالْخَاتَمِ حَتَّى إِنَّ أَهْلَ الْخِوَانِ لَيَجْتَمِعُونَ فَيَقُولُ هَذَا يَا مُؤْمِنُ وَيَقُولُ هَذَا يَا كَافِرُ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu) Rasululloh ﷺ dan rivoyat qiladi: U zot: «Dobba (yer jonivori) chiqadi, uning yonida Musoning hassasi va Sulaymonning uzugi boʻladi. U hassa bilan moʻminning yuzini yoritadi va uzuk bilan kofirning burniga muhr bosadi. Hatto bir dasturxon atrofidagilar toʻplanganda, biri: ‹Ey moʻmin!›, biri: ‹Ey kofir!› deydigan boʻladi», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) Расулуллоҳ ﷺ дан ривоят қилади: У зот: «Добба (ер жонивори) чиқади, унинг ёнида Мусонинг ҳассаси ва Сулаймоннинг узуги бўлади. У ҳасса билан мўминнинг юзини ёритади ва узук билан кофирнинг бурнига муҳр босади. Ҳатто бир дастурхон атрофидагилар тўпланганда, бири: ‹Эй мўмин!›, бири: ‹Эй кофир!› дейдиган бўлади», дедилар.