حَدَّثَنَا عَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ، حَدَّثَنَا رَوْحُ بْنُ عُبَادَةَ، عَنْ حَمَّادِ بْنِ سَلَمَةَ، عَنْ عَلِيِّ بْنِ زَيْدٍ، عَنْ أَوْسِ بْنِ خَالِدٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " تَخْرُجُ الدَّابَّةُ مَعَهَا خَاتَمُ سُلَيْمَانَ وَعَصَا مُوسَى فَتَجْلُو وَجْهَ الْمُؤْمِنِ وَتَخْتِمُ أَنْفَ الْكَافِرِ بِالْخَاتَمِ حَتَّى إِنَّ أَهْلَ الْخِوَانِ لَيَجْتَمِعُونَ فَيَقُولُ هَاهَا يَا مُؤْمِنُ وَيُقَالُ هَاهَا يَا كَافِرُ وَيَقُولُ هَذَا يَا كَافِرُ وَهَذَا يَا مُؤْمِنُ " . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ . وَقَدْ رُوِيَ هَذَا الْحَدِيثُ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم مِنْ غَيْرِ هَذَا الْوَجْهِ فِي دَابَّةِ الأَرْضِ . وَفِيهِ عَنْ أَبِي أُمَامَةَ وَحُذَيْفَةَ بْنِ أُسَيْدٍ .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Dobba (jonzot) chiqadi, uning yonida Sulaymonning uzugi va Musoning hassasi boʻladi. U moʻminning yuzini yoritadi va kofirning burnini uzuk bilan muhrlaydi. Hatto dasturxon ahli toʻplanganda (biriga): ‹Ha-ha, ey moʻmin!›, (boshqasiga): ‹Ha-ha, ey kofir!› deyiladi. (Birovga): ‹Bu, ey kofir›, (boshqasiga): ‹Bu, ey moʻmin› deyiladi», dedilar. Abu Iso aytdi: Bu hadis hasandir. Bu hadis Abu Hurayradan, Nabiy ﷺdan yer dobbasi haqida boshqa yoʻl bilan ham rivoyat qilingan. Bu bobda Abu Umoma va Huzayfa ibn Usayddan ham (rivoyat) bor.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Добба (жонзот) чиқади, унинг ёнида Сулаймоннинг узуги ва Мусонинг ҳассаси бўлади. У мўминнинг юзини ёритади ва кофирнинг бурнини узук билан муҳрлайди. Ҳатто дастурхон аҳли тўпланганда (бирига): ‹Ҳа-ҳа, эй мўмин!›, (бошқасига): ‹Ҳа-ҳа, эй кофир!› дейилади. (Бировга): ‹Бу, эй кофир›, (бошқасига): ‹Бу, эй мўмин› дейилади», дедилар. Абу Исо айтди: Бу ҳадис ҳасандир. Бу ҳадис Абу Ҳурайрадан, Набий ﷺдан ер доббаси ҳақида бошқа йўл билан ҳам ривоят қилинган. Бу бобда Абу Умома ва Ҳузайфа ибн Усайддан ҳам (ривоят) бор.