حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ أُسَامَةَ حَدَّثَنَا هِشَامٌ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّ امْرَأَةً عُذِّبَتْ فِي هِرَّةٍ أَمْسَكَتْهَا حَتَّى مَاتَتْ مِنْ الْجُوعِ لَمْ تَكُنْ تُطْعِمُهَا وَلَمْ تُرْسِلْهَا فَتَأْكُلَ مِنْ حَشَرَاتِ الْأَرْضِ وَغُفِرَ لِرَجُلٍ نَحَّى غُصْنَ شَوْكٍ عَنْ الطَّرِيقِ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Bir ayol oʻzi ushlab turgan mushuk sababli azoblandi: mushuk ochlikdan oʻlguncha u na uni yedirdi, na yer hashoratlaridan yesin deb qoʻyib yubordi. Bir kishi esa yoʻldan tikanli shoxni olib tashlagani uchun magʻfirat qilindi», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Бир аёл ўзи ушлаб турган мушук сабабли азобланди: мушук очликдан ўлгунча у на уни едирди, на ер ҳашоратларидан есин деб қўйиб юборди. Бир киши эса йўлдан тиканли шохни олиб ташлагани учун мағфират қилинди», дедилар.