Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ bir kuni hadis aytayotgan edilar, huzurlarida badaviylardan bir kishi bor edi. U zot: «Jannat ahlidan bir kishi aziz va jalil Robbidan ekin ekishga izn soʻraydi. Robbisi azza va jalla unga: ‹Sen oʻzing xohlagan narsa ichida emasmisan?› deydi. U: ‹Ha, lekin men ekin ekishni yaxshi koʻraman›, deydi. Bas, u urugʻ sochadi va koʻz ochib yumguncha u unib chiqadi, yetiladi va oʻrimga tayyor boʻladi — togʻlardek (ulkan) boʻladi. Shunda aziz va jalil Robbisi unga: ‹Mana, ol, ey Odam farzandi! Chunki seni hech narsa toʻydirmaydi›, deydi», dedilar. Shunda badaviy: «Allohga qasamki, uni faqat qurayshiy yoki ansoriy boʻlgan holda topasan; chunki ular ekin ahlidirlar, biz esa uning ahli emasmiz», dedi. Shunda Rasululloh ﷺ kulib yubordilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ бир куни ҳадис айтаётган эдилар, ҳузурларида бадавийлардан бир киши бор эди. У зот: «Жаннат аҳлидан бир киши азиз ва жалил Роббидан экин экишга изн сўрайди. Роббиси азза ва жалла унга: ‹Сен ўзинг хоҳлаган нарса ичида эмасмисан?› дейди. У: ‹Ҳа, лекин мен экин экишни яхши кўраман›, дейди. Бас, у уруғ сочади ва кўз очиб юмгунча у униб чиқади, етилади ва ўримга тайёр бўлади — тоғлардек (улкан) бўлади. Шунда азиз ва жалил Роббиси унга: ‹Мана, ол, эй Одам фарзанди! Чунки сени ҳеч нарса тўйдирмайди›, дейди», дедилар. Шунда бадавий: «Аллоҳга қасамки, уни фақат қурайший ёки ансорий бўлган ҳолда топасан; чунки улар экин аҳлидирлар, биз эса унинг аҳли эмасмиз», деди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ кулиб юбордилар.