(Abu Hurayra (roziyallohu anhu) (rivoyat qildiki,) Paygʻambar ﷺ bir kun — huzurlarida badiya (choʻl) ahlidan bir kishi (boʻlgan) holda — hadis aytar edilar: «Jannat ahlidan bir kishi Robbidan ekin (ekish) haqida izn soʻradi. Bas, (Alloh): ‹Sen oʻzing xohlagan (neʼmat) ichida emasmisan?› dedi. U: ‹Ha, lekin men ekin ekishni yaxshi koʻraman›, dedi. Bas, u tez (ekib), urugʻ sochdi; uning oʻsishi, tik boʻlishi, oʻrim-yigʻimi va togʻlardek (uyub) toʻplanishi — koʻz ochib yumguncha (boʻlib) yetdi. Bas, Alloh taolo: ‹Ol, ey Odam bolasi; chunki seni hech narsa toʻydirmaydi›, deydi», (dedilar).) Shunda aʼrobiy: «Yo Rasululloh, buni (ekinchini) faqat qurayshlik yoki ansoriy (kishi)da topasiz — chunki ular ekin egalaridir; biz esa ekin egalari emasmiz», dedi. Bas, Rasululloh ﷺ kuldilar.(Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) (ривоят қилдики,) Пайғамбар ﷺ бир кун — ҳузурларида бадия (чўл) аҳлидан бир киши (бўлган) ҳолда — ҳадис айтар эдилар: «Жаннат аҳлидан бир киши Роббидан экин (экиш) ҳақида изн сўради. Бас, (Аллоҳ): ‹Сен ўзинг хоҳлаган (неъмат) ичида эмасмисан?› деди. У: ‹Ҳа, лекин мен экин экишни яхши кўраман›, деди. Бас, у тез (экиб), уруғ сочди; унинг ўсиши, тик бўлиши, ўрим-йиғими ва тоғлардек (уюб) тўпланиши — кўз очиб юмгунча (бўлиб) етди. Бас, Аллоҳ таоло: ‹Ол, эй Одам боласи; чунки сени ҳеч нарса тўйдирмайди›, дейди», (дедилар).) Шунда аъробий: «Ё Расулуллоҳ, буни (экинчини) фақат қурайшлик ёки ансорий (киши)да топасиз — чунки улар экин эгаларидир; биз эса экин эгалари эмасмиз», деди. Бас, Расулуллоҳ ﷺ кулдилар.