حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ أَبِي عَدِيٍّ عَنْ حُمَيْدٍ عَنْ بَكْرٍ عَنْ أَبِي رَافِعٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَلَقِيتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَنَا جُنُبٌ فَمَشَيْتُ مَعَهُ حَتَّى قَعَدَ فَانْسَلَلْتُ فَأَتَيْتُ الرَّحْلَ فَاغْتَسَلْتُ ثُمَّ جِئْتُ وَهُوَ قَاعِدٌ فَقَالَ أَيْنَ كُنْتَ فَقُلْتُ لَقِيتَنِي وَأَنَا جُنُبٌ فَكَرِهْتُ أَنْ أَجْلِسَ إِلَيْكَ وَأَنَا جُنُبٌ فَانْطَلَقْتُ فَاغْتَسَلْتُ قَالَ سُبْحَانَ اللَّهِ إِنَّ الْمُؤْمِنَ لَا يَنْجُسُ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Men Nabiy ﷺga yoʻliqdim, oʻzim junub edim. Men u zot bilan birga yurdim, to u zot oʻtirgunlaricha. Soʻng sirgʻalib chiqib, manzilga bordim va gusl qildim. Qaytib kelganimda, u zot hali ham oʻtirgan edilar. U zot: «Qayerda eding?» — dedilar. Men: «Menga yoʻliqqaningizda junub edim, junub holimda huzuringizda oʻtirishni yoqtirmadim, shuning uchun borib gusl qildim», — dedim. U zot: «Subhanalloh! Albatta, moʻmin najas boʻlmaydi», — dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Мен Набий ﷺга йўлиқдим, ўзим жунуб эдим. Мен у зот билан бирга юрдим, то у зот ўтиргунларича. Сўнг сирғалиб чиқиб, манзилга бордим ва гусл қилдим. Қайтиб келганимда, у зот ҳали ҳам ўтирган эдилар. У зот: «Қаерда эдинг?» — дедилар. Мен: «Менга йўлиққанингизда жунуб эдим, жунуб ҳолимда ҳузурингизда ўтиришни ёқтирмадим, шунинг учун бориб гусл қилдим», — дедим. У зот: «Субҳаналлоҳ! Албатта, мўмин нажас бўлмайди», — дедилар.