وَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كُلُّ سُلَامَى مِنْ النَّاسِ عَلَيْهِ صَدَقَةٌ كُلَّ يَوْمٍ تَطْلُعُ الشَّمْسُ قَالَ تَعْدِلُ بَيْنَ الِاثْنَيْنِ صَدَقَةٌ وَتُعِينُ الرَّجُلَ عَلَى دَابَّتِهِ تَحْمِلُهُ عَلَيْهَا أَوْ تَرْفَعُ لَهُ مَتَاعَهُ عَلَيْهَا صَدَقَةٌ وَقَالَ الْكَلِمَةُ الطَّيِّبَةُ صَدَقَةٌ وَقَالَ كُلُّ خُطْوَةٍ يَمْشِيهَا إِلَى الصَّلَاةِ صَدَقَةٌ وَتُمِيطُ الْأَذَى عَنْ الطَّرِيقِ صَدَقَةٌ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Quyosh chiqadigan har bir kunda odamning har bir boʻgʻini uchun sadaqa (berishi) lozimdir», dedilar. «Ikki kishi oʻrtasida adolat qilishing sadaqadir, kishiga ulovida yordam berib, uni ustiga mindirishing yoki yukini ustiga ortib berishing sadaqadir», dedilar. «Yaxshi soʻz sadaqadir», dedilar. «Namozga qarab tashlagan har bir qadaming sadaqadir va yoʻldan ozorni (zararli narsani) olib tashlashing sadaqadir», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Қуёш чиқадиган ҳар бир кунда одамнинг ҳар бир бўғини учун садақа (бериши) лозимдир», дедилар. «Икки киши ўртасида адолат қилишинг садақадир, кишига уловида ёрдам бериб, уни устига миндиришинг ёки юкини устига ортиб беришинг садақадир», дедилар. «Яхши сўз садақадир», дедилар. «Намозга қараб ташлаган ҳар бир қадаминг садақадир ва йўлдан озорни (зарарли нарсани) олиб ташлашинг садақадир», дедилар.