حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، قَالَ حَدَّثَنَا يَحْيَى، عَنْ إِسْمَاعِيلَ، قَالَ حَدَّثَنِي قَيْسُ بْنُ أَبِي حَازِمٍ، عَنْ جَرِيرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ بَايَعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَلَى إِقَامِ الصَّلاَةِ، وَإِيتَاءِ الزَّكَاةِ، وَالنُّصْحِ لِكُلِّ مُسْلِمٍ.
Jarir ibn Abdulloh (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Men Rasululloh ﷺ ga shularga (rioya qilishga) bayʼat qildim: namozni (toʻkis) ado etish, zakot berish va har bir musulmonga samimiy (xayrixoh) boʻlish.Жарир ибн Абдуллоҳ (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Мен Расулуллоҳ ﷺ га шуларга (риоя қилишга) байъат қилдим: намозни (тўкис) адо этиш, закот бериш ва ҳар бир мусулмонга самимий (хайрихоҳ) бўлиш.
حَدَّثَنَا ابْنُ نُمَيْرٍ، قَالَ حَدَّثَنِي أَبِي، حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ، عَنْ قَيْسٍ، قَالَ قَالَ جَرِيرُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بَايَعْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم عَلَى إِقَامِ الصَّلاَةِ، وَإِيتَاءِ الزَّكَاةِ، وَالنُّصْحِ لِكُلِّ مُسْلِمٍ.
Jarir ibn Abdulloh (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Men Paygʻambar ﷺ ga — namozni mukammal oʻqishga, zakotni berishga va har bir musulmonga xayrixoh (yaxshilik tilovchi) boʻlishga — bayʼat berdim.Жарир ибн Абдуллоҳ (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Мен Пайғамбар ﷺ га — намозни мукаммал ўқишга, закотни беришга ва ҳар бир мусулмонга хайрихоҳ (яхшилик тиловчи) бўлишга — байъат бердим.
حَدَّثَنَا حَجَّاجٌ، قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، قَالَ أَخْبَرَنِي عَلِيُّ بْنُ مُدْرِكٍ، عَنْ أَبِي زُرْعَةَ، عَنْ جَرِيرٍ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم قَالَ لَهُ فِي حَجَّةِ الْوَدَاعِ " اسْتَنْصِتِ النَّاسَ " فَقَالَ " لاَ تَرْجِعُوا بَعْدِي كُفَّارًا يَضْرِبُ بَعْضُكُمْ رِقَابَ بَعْضٍ ".
Jarir (ibn Abdulloh) (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Paygʻambar ﷺ menga Vidoʻ Hajida: «Odamlarni jim qilib, (quloq solsinlar)», — dedilar. Soʻng (odamlarga qarata): «Menden keyin bir-biringizning boʻyinlaringni chopib (oʻzaro oʻldirishib), kufrga qaytman-glar!» — dedilar.Жарир (ибн Абдуллоҳ) (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Пайғамбар ﷺ менга Видў Ҳажида: «Одамларни жим қилиб, (қулоқ солсинлар)», — дедилар. Сўнг (одамларга қарата): «Менден кейин бир-бирингизнинг бўйинларингни чопиб (ўзаро ўлдиришиб), куфрга қайтман-глар!» — дедилар.
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ إِسْمَاعِيلَ، عَنْ قَيْسٍ، سَمِعْتُ جَرِيرًا ـ رضى الله عنه ـ بَايَعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَلَى شَهَادَةِ أَنْ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ وَأَنَّ مُحَمَّدًا رَسُولُ اللَّهِ، وَإِقَامِ الصَّلاَةِ، وَإِيتَاءِ الزَّكَاةِ، وَالسَّمْعِ وَالطَّاعَةِ، وَالنُّصْحِ لِكُلِّ مُسْلِمٍ.
Jarir (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Men Allohning Rasuli ﷺ ga — ‹La ilaha illalloh va Muhammad Uning Rasuli›ga guvohlik berishga, namozni mukammal oʻqishga, zakot berishga, (Alloh va Uning Paygʻambari buyruqlarini) eshitib, itoat qilishga va har bir musulmonga yaxshi nasihat qilishga — bayʼat (vaʼda) berdim.Жарир (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Мен Аллоҳнинг Расули ﷺ га — ‹Ла илаҳа иллаллоҳ ва Муҳаммад Унинг Расули›га гувоҳлик беришга, намозни мукаммал ўқишга, закот беришга, (Аллоҳ ва Унинг Пайғамбари буйруқларини) эшитиб, итоат қилишга ва ҳар бир мусулмонга яхши насиҳат қилишга — байъат (ваъда) бердим.
حَدَّثَنَا أَبُو نُعَيْمٍ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ زِيَادِ بْنِ عِلاَقَةَ، قَالَ سَمِعْتُ جَرِيرًا ـ رضى الله عنه ـ يَقُولُ بَايَعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَاشْتَرَطَ عَلَىَّ وَالنُّصْحِ لِكُلِّ مُسْلِمٍ.
Jarir (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Men Allohning Rasuli ﷺ ga bayʼat berganda, u zot — men har bir musulmonga yaxshi nasihat (xayrixohlik) qilishimni — shart qildi.Жарир (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Мен Аллоҳнинг Расули ﷺ га байъат берганда, у зот — мен ҳар бир мусулмонга яхши насиҳат (хайрихоҳлик) қилишимни — шарт қилди.
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا يَحْيَى، عَنْ إِسْمَاعِيلَ، قَالَ حَدَّثَنِي قَيْسُ بْنُ أَبِي حَازِمٍ، قَالَ قَالَ لِي جَرِيرٌ قَالَ لِي رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " أَلاَ تُرِيحُنِي مِنْ ذِي الْخَلَصَةِ ". وَكَانَ بَيْتًا فِي خَثْعَمَ يُسَمَّى كَعْبَةَ الْيَمَانِيَةَ قَالَ فَانْطَلَقْتُ فِي خَمْسِينَ وَمِائَةِ فَارِسٍ مِنْ أَحْمَسَ، وَكَانُوا أَصْحَابَ خَيْلٍ ـ قَالَ ـ وَكُنْتُ لاَ أَثْبُتُ عَلَى الْخَيْلِ، فَضَرَبَ فِي صَدْرِي حَتَّى رَأَيْتُ أَثَرَ أَصَابِعِهِ فِي صَدْرِي وَقَالَ " اللَّهُمَّ ثَبِّتْهُ وَاجْعَلْهُ هَادِيًا مَهْدِيًّا ". فَانْطَلَقَ إِلَيْهَا فَكَسَرَهَا وَحَرَّقَهَا، ثُمَّ بَعَثَ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يُخْبِرُهُ فَقَالَ رَسُولُ جَرِيرٍ وَالَّذِي بَعَثَكَ بِالْحَقِّ، مَا جِئْتُكَ حَتَّى تَرَكْتُهَا كَأَنَّهَا جَمَلٌ أَجْوَفُ أَوْ أَجْرَبُ. قَالَ فَبَارَكَ فِي خَيْلِ أَحْمَسَ وَرِجَالِهَا خَمْسَ مَرَّاتٍ.
Jarir (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Allohning Rasuli ﷺ menga: «Sen meni Zulxalasadan xalos qilasanmi (yaʼni uni yoʻq qilasanmi)?» — dedi. Zulxalasa — Xasʼam qabilasiga tegishli — Kaʼbatul yamoniya deb atalgan bir (but) uyi edi. Bas, men Ahmas qabilasidan — ajoyib otliq jangchilar boʻlgan — bir yuz ellik suvoriy bilan yoʻlga chiqdim. Men otlar ustida mahkam oʻtira olmasdim; shuning uchun Paygʻambar ﷺ koʻkragimga (qoʻli bilan) urdi — hatto men koʻkragimda uning barmoq izlarini koʻrdim — va: «Allohim! Uni (otda) mustahkam qil va uni hidoyat qiluvchi hamda hidoyat topgan kishi qil», — dedi. Jarir oʻsha (but) uyi tomon yoʻl oldi, uni buzib, yondirdi. Soʻng u Allohning Rasuli ﷺ ga — bu haqda xabar berib — bir elchi yubordi. Jarirning elchisi: «Seni haq bilan yuborgan Zotga qasamki, men — uni quturgan (qoʻtir) yoki qoʻtirli bir tuyadek (yaʼni butunlay vayron va buzilgan holatda) qoldirmagunimcha — sening oldingga kelmadim», — dedi. Jarir qoʻshdi: «Paygʻambar ﷺ besh marta Ahmas otlari va kishilari uchun Allohdan baraka soʻradi».Жарир (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Аллоҳнинг Расули ﷺ менга: «Сен мени Зулхаласадан халос қиласанми (яъни уни йўқ қиласанми)?» — деди. Зулхаласа — Хасъам қабиласига тегишли — Каъбатул ямония деб аталган бир (бут) уйи эди. Бас, мен Аҳмас қабиласидан — ажойиб отлиқ жангчилар бўлган — бир юз эллик суворий билан йўлга чиқдим. Мен отлар устида маҳкам ўтира олмасдим; шунинг учун Пайғамбар ﷺ кўкрагимга (қўли билан) урди — ҳатто мен кўкрагимда унинг бармоқ изларини кўрдим — ва: «Аллоҳим! Уни (отда) мустаҳкам қил ва уни ҳидоят қилувчи ҳамда ҳидоят топган киши қил», — деди. Жарир ўша (бут) уйи томон йўл олди, уни бузиб, ёндирди. Сўнг у Аллоҳнинг Расули ﷺ га — бу ҳақда хабар бериб — бир элчи юборди. Жарирнинг элчиси: «Сени ҳақ билан юборган Зотга қасамки, мен — уни қутурган (қўтир) ёки қўтирли бир туядек (яъни бутунлай вайрон ва бузилган ҳолатда) қолдирмагунимча — сенинг олдингга келмадим», — деди. Жарир қўшди: «Пайғамбар ﷺ беш марта Аҳмас отлари ва кишилари учун Аллоҳдан барака сўради».
حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ نُمَيْرٍ، حَدَّثَنَا ابْنُ إِدْرِيسَ، عَنْ إِسْمَاعِيلَ، عَنْ قَيْسٍ، عَنْ جَرِيرٍ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ مَا حَجَبَنِي النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم مُنْذُ أَسْلَمْتُ، وَلاَ رَآنِي إِلاَّ تَبَسَّمَ فِي وَجْهِي. وَلَقَدْ شَكَوْتُ إِلَيْهِ إِنِّي لاَ أَثْبُتُ عَلَى الْخَيْلِ. فَضَرَبَ بِيَدِهِ فِي صَدْرِي وَقَالَ " اللَّهُمَّ ثَبِّتْهُ وَاجْعَلْهُ هَادِيًا مَهْدِيًّا ".
Jarir (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Allohning Rasuli ﷺ — men Islomni qabul qilganimdan beri — mendan oʻzini toʻsmadi (yaʼni meni huzuriga qabul qildi) va u zot meni koʻrgan har safar, tabassum bilan kutib olardi. Bir marta men u zotga — otda mahkam oʻtira olmasligimni — aytdim. U zot qoʻli bilan koʻkragimga urib: «Allohim! Uni (otda) mustahkam qil va uni hidoyat qiluvchi hamda hidoyat topgan kishi qil», — dedi.Жарир (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Аллоҳнинг Расули ﷺ — мен Исломни қабул қилганимдан бери — мендан ўзини тўсмади (яъни мени ҳузурига қабул қилди) ва у зот мени кўрган ҳар сафар, табассум билан кутиб оларди. Бир марта мен у зотга — отда маҳкам ўтира олмаслигимни — айтдим. У зот қўли билан кўкрагимга уриб: «Аллоҳим! Уни (отда) мустаҳкам қил ва уни ҳидоят қилувчи ҳамда ҳидоят топган киши қил», — деди.
وَحَدَّثَنَا إِسْحَاقُ، أَخْبَرَنَا وَهْبُ بْنُ جَرِيرٍ، حَدَّثَنَا أَبِي قَالَ، سَمِعْتُ حُمَيْدَ بْنَ هِلاَلٍ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ كَأَنِّي أَنْظُرُ إِلَى غُبَارٍ سَاطِعٍ فِي سِكَّةِ بَنِي غَنْمٍ. زَادَ مُوسَى مَوْكِبَ جِبْرِيلَ.
Jarir (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi; va Humayd ibn Hilol (Anas ibn Molikdan) rivoyat qiladi: Anas ibn Molik: «Goʻyo men Bani Gʻanim koʻchasida koʻtarilayotgan chang bulutini (hozir ham) koʻrib turganday boʻlaman», — dedi (Rivoyatchi Muso qoʻshdi: «Bu — Jabroilning (jang uchun) yurishi sababli edi»).Жарир (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади; ва Ҳумайд ибн Ҳилол (Анас ибн Моликдан) ривоят қилади: Анас ибн Молик: «Гўё мен Бани Ғаним кўчасида кўтарилаётган чанг булутини (ҳозир ҳам) кўриб тургандай бўламан», — деди (Ривоятчи Мусо қўшди: «Бу — Жаброилнинг (жанг учун) юриши сабабли эди»).
حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ الْوَاسِطِيُّ، حَدَّثَنَا خَالِدٌ، عَنْ بَيَانٍ، عَنْ قَيْسٍ، قَالَ سَمِعْتُهُ يَقُولُ قَالَ جَرِيرُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ ـ رضى الله عنه مَا حَجَبَنِي رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مُنْذُ أَسْلَمْتُ، وَلاَ رَآنِي إِلاَّ ضَحِكَ.
Jarir ibn Abdulloh (roziyallohu anhu): «Rasululloh ﷺ men islom qabul qilganimdan beri meni (huzurlaridan) toʻsmadilar va meni koʻrsalar, albatta kulardilar», dedi.Жарир ибн Абдуллоҳ (розияллоҳу анҳу): «Расулуллоҳ ﷺ мен ислом қабул қилганимдан бери мени (ҳузурларидан) тўсмадилар ва мени кўрсалар, албатта кулардилар», деди.
وَعَنْ قَيْسٍ، عَنْ جَرِيرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ كَانَ فِي الْجَاهِلِيَّةِ بَيْتٌ يُقَالَ لَهُ ذُو الْخَلَصَةِ، وَكَانَ يُقَالُ لَهُ الْكَعْبَةُ الْيَمَانِيَةُ، أَوِ الْكَعْبَةُ الشَّأْمِيَّةُ، فَقَالَ لِي رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " هَلْ أَنْتَ مُرِيحِي مِنْ ذِي الْخَلَصَةِ ". قَالَ فَنَفَرْتُ إِلَيْهِ فِي خَمْسِينَ وَمِائَةِ فَارِسٍ مِنْ أَحْمَسَ ـ قَالَ ـ فَكَسَرْنَا، وَقَتَلْنَا مَنْ وَجَدْنَا عِنْدَهُ، فَأَتَيْنَاهُ، فَأَخْبَرْنَاهُ، فَدَعَا لَنَا وَلأَحْمَسَ.
Jarir ibn Abdulloh aytdi: Johiliyatda Zul-Xalasa deb ataladigan bir uy (butxona) bor edi, unga Yamaniy Kaʼba yoki Shomiy Kaʼba ham deyilardi. Rasululloh ﷺ menga: «Sen meni Zul-Xalasadan halos qila olasanmi?» dedilar. (Jarir) aytdi: Men Ahmas (qabilasi)dan bir yuz ellik otliq bilan unga (qarshi) otlandim. Biz uni vayron qildik va uning oldida topgan kishilarni oʻldirdik. Soʻng u zotning oldilariga kelib, xabar berdik. U zot biz uchun va Ahmas uchun duo qildilar.Жарир ибн Абдуллоҳ айтди: Жоҳилиятда Зул-Халаса деб аталадиган бир уй (бутхона) бор эди, унга Яманий Каъба ёки Шомий Каъба ҳам дейиларди. Расулуллоҳ ﷺ менга: «Сен мени Зул-Халасадан ҳалос қила оласанми?» дедилар. (Жарир) айтди: Мен Аҳмас (қабиласи)дан бир юз эллик отлиқ билан унга (қарши) отландим. Биз уни вайрон қилдик ва унинг олдида топган кишиларни ўлдирдик. Сўнг у зотнинг олдиларига келиб, хабар бердик. У зот биз учун ва Аҳмас учун дуо қилдилар.
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا خَالِدٌ، حَدَّثَنَا بَيَانٌ، عَنْ قَيْسٍ، عَنْ جَرِيرٍ، قَالَ كَانَ بَيْتٌ فِي الْجَاهِلِيَّةِ يُقَالُ لَهُ ذُو الْخَلَصَةِ وَالْكَعْبَةُ الْيَمَانِيَةُ وَالْكَعْبَةُ الشَّأْمِيَّةُ، فَقَالَ لِي النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " أَلاَ تُرِيحُنِي مِنْ ذِي الْخَلَصَةِ ". فَنَفَرْتُ فِي مِائَةٍ وَخَمْسِينَ رَاكِبًا، فَكَسَرْنَاهُ وَقَتَلْنَا مَنْ وَجَدْنَا عِنْدَهُ، فَأَتَيْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَأَخْبَرْتُهُ، فَدَعَا لَنَا وَلأَحْمَسَ.
(Jarir (roziyallohu anhu) aytdi:) Johiliyatda Zul-Xalasa — yana Yamaniy Kaʼba va Shomiy Kaʼba (deb) ataladigan bir uy (but xonasi) bor edi. Paygʻambar ﷺ menga: «Meni Zul-Xalasadan tinchitmaysanmi (uni yoʻq qilmaysanmi)?» dedilar. Men bir yuz ellik otliq bilan (uning ustiga) yopirildim; biz uni sindirdik va uning yonida topganlarimizni oʻldirdik. Soʻng Paygʻambar ﷺning oldiga kelib, unga xabar berdim. U zot biz uchun va Ahmas (qabilasi) uchun duo qildilar.(Жарир (розияллоҳу анҳу) айтди:) Жоҳилиятда Зул-Халаса — яна Яманий Каъба ва Шомий Каъба (деб) аталадиган бир уй (бут хонаси) бор эди. Пайғамбар ﷺ менга: «Мени Зул-Халасадан тинчитмайсанми (уни йўқ қилмайсанми)?» дедилар. Мен бир юз эллик отлиқ билан (унинг устига) ёпирилдим; биз уни синдирдик ва унинг ёнида топганларимизни ўлдирдик. Сўнг Пайғамбар ﷺнинг олдига келиб, унга хабар бердим. У зот биз учун ва Аҳмас (қабиласи) учун дуо қилдилар.
حَدَّثَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ الْعَبْسِيُّ، حَدَّثَنَا ابْنُ إِدْرِيسَ، عَنْ إِسْمَاعِيلَ بْنِ أَبِي خَالِدٍ، عَنْ قَيْسٍ، عَنْ جَرِيرٍ، قَالَ كُنْتُ بِالْبَحْرِ فَلَقِيتُ رَجُلَيْنِ مِنْ أَهْلِ الْيَمَنِ ذَا كَلاَعٍ وَذَا عَمْرٍو، فَجَعَلْتُ أُحَدِّثُهُمْ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ لَهُ ذُو عَمْرٍو لَئِنْ كَانَ الَّذِي تَذْكُرُ مِنْ أَمْرِ صَاحِبِكَ، لَقَدْ مَرَّ عَلَى أَجَلِهِ مُنْذُ ثَلاَثٍ. وَأَقْبَلاَ مَعِي حَتَّى إِذَا كُنَّا فِي بَعْضِ الطَّرِيقِ رُفِعَ لَنَا رَكْبٌ مِنْ قِبَلِ الْمَدِينَةِ فَسَأَلْنَاهُمْ فَقَالُوا قُبِضَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَاسْتُخْلِفَ أَبُو بَكْرٍ وَالنَّاسُ صَالِحُونَ. فَقَالاَ أَخْبِرْ صَاحِبَكَ أَنَّا قَدْ جِئْنَا وَلَعَلَّنَا سَنَعُودُ إِنْ شَاءَ اللَّهُ، وَرَجَعَا إِلَى الْيَمَنِ فَأَخْبَرْتُ أَبَا بَكْرٍ بِحَدِيثِهِمْ قَالَ أَفَلاَ جِئْتَ بِهِمْ. فَلَمَّا كَانَ بَعْدُ قَالَ لِي ذُو عَمْرٍو يَا جَرِيرُ إِنَّ بِكَ عَلَىَّ كَرَامَةً، وَإِنِّي مُخْبِرُكَ خَبَرًا، إِنَّكُمْ مَعْشَرَ الْعَرَبِ لَنْ تَزَالُوا بِخَيْرٍ مَا كُنْتُمْ إِذَا هَلَكَ أَمِيرٌ تَأَمَّرْتُمْ فِي آخَرَ، فَإِذَا كَانَتْ بِالسَّيْفِ كَانُوا مُلُوكًا يَغْضَبُونَ غَضَبَ الْمُلُوكِ وَيَرْضَوْنَ رِضَا الْمُلُوكِ.
(Jarir aytdi:) Men dengiz (boʻ yi)da edim, Yaman ahlidan ikki kishini — Zu Kaloʼ va Zu Amrni — uchratdim, ularga Rasululloh ﷺ haqida (gap) ayta boshladim. Zu Amr unga: «Agar sen sohibing (Paygʻambar) haqida aytayotgan (gap) rost boʻ lsa, albatta uning ajali (vafoti) uch (kun) ilgari oʻtib ketdi (yaqinlashdi)», dedi. Ikkovi men bilan (Madina tomon) yoʻ lga tushdi. Yoʻ lning bir qismida boʻ lganimizda, bizga Madina tomondan bir karvon koʻrindi; biz ulardan soʻradik. Ular: «Rasululloh ﷺ vafot etdilar, Abu Bakr xalifa qilindi, odamlar esa solih (yaxshi holda)dir», dedilar. Ikkovi: «Sohibingga ayt — biz kelgan edik, inshaalloh, yana qaytib kelarmiz», dedi va Yamanga qaytdi. Men ularning gapini Abu Bakrga xabar qildim. U: «Ularni (oʻzing bilan) keltirmadingmi?» dedi. Bundan keyin Zu Amr menga: «Ey Jarir, sening menda (oldimda) hurmating bor, men senga bir xabar beraman: ey arab jamoasi, sizlar — amir oʻlsa, boshqa birini amir qilgan holda — boʻ lganingizcha, doim yaxshilikda boʻ laverasizlar; agar (amirlik) qilich bilan (kuch ishlatib) boʻ lsa, ular podsholar boʻ lib, podsholar (kabi) gʻazablanib, podsholar (kabi) rozi boʻ ladilar», dedi.(Жарир айтди:) Мен денгиз (бў йи)да эдим, Яман аҳлидан икки кишини — Зу Калў ва Зу Амрни — учратдим, уларга Расулуллоҳ ﷺ ҳақида (гап) айта бошладим. Зу Амр унга: «Агар сен соҳибинг (Пайғамбар) ҳақида айтаётган (гап) рост бў лса, албатта унинг ажали (вафоти) уч (кун) илгари ўтиб кетди (яқинлашди)», деди. Иккови мен билан (Мадина томон) йў лга тушди. Йў лнинг бир қисмида бў лганимизда, бизга Мадина томондан бир карвон кўринди; биз улардан сўрадик. Улар: «Расулуллоҳ ﷺ вафот этдилар, Абу Бакр халифа қилинди, одамлар эса солиҳ (яхши ҳолда)дир», дедилар. Иккови: «Соҳибингга айт — биз келган эдик, иншааллоҳ, яна қайтиб келармиз», деди ва Яманга қайтди. Мен уларнинг гапини Абу Бакрга хабар қилдим. У: «Уларни (ўзинг билан) келтирмадингми?» деди. Бундан кейин Зу Амр менга: «Эй Жарир, сенинг менда (олдимда) ҳурматинг бор, мен сенга бир хабар бераман: эй араб жамоаси, сизлар — амир ўлса, бошқа бирини амир қилган ҳолда — бў лганингизча, доим яхшиликда бў лаверасизлар; агар (амирлик) қилич билан (куч ишлатиб) бў лса, улар подшолар бў либ, подшолар (каби) ғазабланиб, подшолар (каби) рози бў ладилар», деди.
حَدَّثَنَا حَفْصُ بْنُ عُمَرَ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ عَلِيِّ بْنِ مُدْرِكٍ، عَنْ أَبِي زُرْعَةَ بْنِ عَمْرِو بْنِ جَرِيرٍ، عَنْ جَرِيرٍ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم قَالَ فِي حَجَّةِ الْوَدَاعِ لِجَرِيرٍ " اسْتَنْصِتِ النَّاسَ " فَقَالَ " لاَ تَرْجِعُوا بَعْدِي كُفَّارًا، يَضْرِبُ بَعْضُكُمْ رِقَابَ بَعْضٍ ".
(Jarir (roziyallohu anhu) rivoyat qildi)ki, Paygʻambar ﷺ Vidoʼ hajida Jarirga: «Odamlarni jim qil (eshitishga undA)», dedilar, soʻng: «Mendan keyin bir-biringizning boʻ ynini urib, kofirlar (kabi) qaytmanglar», dedilar.(Жарир (розияллоҳу анҳу) ривоят қилди)ки, Пайғамбар ﷺ Видў ҳажида Жарирга: «Одамларни жим қил (эшитишга ундА)», дедилар, сўнг: «Мендан кейин бир-бирингизнинг бў йнини уриб, кофирлар (каби) қайтманглар», дедилар.
حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ جَرِيرٍ، عَنْ إِسْمَاعِيلَ، عَنْ قَيْسِ بْنِ أَبِي حَازِمٍ، عَنْ جَرِيرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ كُنَّا جُلُوسًا لَيْلَةً مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَنَظَرَ إِلَى الْقَمَرِ لَيْلَةَ أَرْبَعَ عَشْرَةَ فَقَالَ " إِنَّكُمْ سَتَرَوْنَ رَبَّكُمْ كَمَا تَرَوْنَ هَذَا، لاَ تُضَامُونَ فِي رُؤْيَتِهِ، فَإِنِ اسْتَطَعْتُمْ أَنْ لاَ تُغْلَبُوا عَلَى صَلاَةٍ قَبْلَ طُلُوعِ الشَّمْسِ وَقَبْلَ غُرُوبِهَا فَافْعَلُوا ". ثُمَّ قَرَأَ [quran sura="50" aya_start="39" aya_end="39"]{وَسَبِّحْ بِحَمْدِ رَبِّكَ قَبْلَ طُلُوعِ الشَّمْسِ وَقَبْلَ الْغُرُوبِ}
(Jarir ibn Abdulloh (roziyallohu anhu) aytdi:) Biz bir kechasi Paygʻambar ﷺ bilan oʻ tirgan edik; u zot oʻ n toʻ rtinchi (oydagi toʻ lin) oyga qaradilar va: «Albatta sizlar Robbingizni — mana shuni koʻ rganingizdek — koʻ rasiz; Uni koʻ rishda (bir-biringizga) tortishmaysiz (qiyinchilik koʻ rmaysiz). Bas, agar quyosh chiqishidan oldin va botishidan oldin (oʻqiladigan) namozga (sustlik bilan) yengilishdan saqlana olsangiz, shunday qilinglar», dedilar, soʻng ‹Va Robbingga — quyosh chiqishidan oldin va botishidan oldin — hamd bilan tasbeh ayt› (Qof surasi, 39) (oyatini) oʻqidilar.(Жарир ибн Абдуллоҳ (розияллоҳу анҳу) айтди:) Биз бир кечаси Пайғамбар ﷺ билан ў тирган эдик; у зот ў н тў ртинчи (ойдаги тў лин) ойга қарадилар ва: «Албатта сизлар Роббингизни — мана шуни кў рганингиздек — кў расиз; Уни кў ришда (бир-бирингизга) тортишмайсиз (қийинчилик кў рмайсиз). Бас, агар қуёш чиқишидан олдин ва ботишидан олдин (ўқиладиган) намозга (сустлик билан) енгилишдан сақлана олсангиз, шундай қилинглар», дедилар, сўнг ‹Ва Роббингга — қуёш чиқишидан олдин ва ботишидан олдин — ҳамд билан тасбеҳ айт› (Қоф сураси, 39) (оятини) ўқидилар.
حَدَّثَنَا عُمَرُ بْنُ حَفْصٍ، حَدَّثَنَا أَبِي، حَدَّثَنَا الأَعْمَشُ، قَالَ حَدَّثَنِي زَيْدُ بْنُ وَهْبٍ، قَالَ سَمِعْتُ جَرِيرَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " مَنْ لاَ يَرْحَمُ لاَ يُرْحَمُ ".
(Jarir ibn Abdulloh (roziyallohu anhu) aytdi:) Paygʻambar ﷺ: «Kim rahm qilmasa, unga (ham) rahm qilinmaydi» dedilar.(Жарир ибн Абдуллоҳ (розияллоҳу анҳу) айтди:) Пайғамбар ﷺ: «Ким раҳм қилмаса, унга (ҳам) раҳм қилинмайди» дедилар.
حَدَّثَنَا ابْنُ نُمَيْرٍ، حَدَّثَنَا ابْنُ إِدْرِيسَ، عَنْ إِسْمَاعِيلَ، عَنْ قَيْسٍ، عَنْ جَرِيرٍ، قَالَ مَا حَجَبَنِي النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم مُنْذُ أَسْلَمْتُ، وَلاَ رَآنِي إِلاَّ تَبَسَّمَ فِي وَجْهِي.
وَلَقَدْ شَكَوْتُ إِلَيْهِ أَنِّي لاَ أَثْبُتُ عَلَى الْخَيْلِ، فَضَرَبَ بِيَدِهِ فِي صَدْرِي وَقَالَ " اللَّهُمَّ ثَبِّتْهُ وَاجْعَلْهُ هَادِيًا مَهْدِيًّا ".
(Jarir (roziyallohu anhu) aytdi:) Paygʻambar ﷺ men musulmon boʻlganimdan beri (hech qachon) meni (huzurlaridan) toʻsmadilar (man qilmadilar), va meni qachon koʻrmasinlar, (albatta) yuzimga tabassum qilardilar. Men u zotga otda (mahkam) oʻtira olmasligimni shikoyat qilgan edim, (u zot) qoʻllari bilan koʻkragimga urdilar va: «Ey Bor Xudoyo, uni (otda) mahkamla va uni hidoyat qiluvchi, hidoyat topgan (kishi) qil» dedilar.(Жарир (розияллоҳу анҳу) айтди:) Пайғамбар ﷺ мен мусулмон бўлганимдан бери (ҳеч қачон) мени (ҳузурларидан) тўсмадилар (ман қилмадилар), ва мени қачон кўрмасинлар, (албатта) юзимга табассум қилардилар. Мен у зотга отда (маҳкам) ўтира олмаслигимни шикоят қилган эдим, (у зот) қўллари билан кўкрагимга урдилар ва: «Эй Бор Худоё, уни (отда) маҳкамла ва уни ҳидоят қилувчи, ҳидоят топган (киши) қил» дедилар.
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ إِسْمَاعِيلَ، عَنْ قَيْسٍ، قَالَ سَمِعْتُ جَرِيرًا، قَالَ قَالَ لِي رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " أَلاَ تُرِيحُنِي مِنْ ذِي الْخَلَصَةِ ". وَهْوَ نُصُبٌ كَانُوا يَعْبُدُونَهُ يُسَمَّى الْكَعْبَةَ الْيَمَانِيَةَ. قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي رَجُلٌ لاَ أَثْبُتُ عَلَى الْخَيْلِ، فَصَكَّ فِي صَدْرِي فَقَالَ " اللَّهُمَّ ثَبِّتْهُ وَاجْعَلْهُ هَادِيًا مَهْدِيًّا ". قَالَ فَخَرَجْتُ فِي خَمْسِينَ مِنْ أَحْمَسَ مِنْ قَوْمِي ـ وَرُبَّمَا قَالَ سُفْيَانُ فَانْطَلَقْتُ فِي عُصْبَةٍ مِنْ قَوْمِي ـ فَأَتَيْتُهَا فَأَحْرَقْتُهَا، ثُمَّ أَتَيْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ، وَاللَّهِ مَا أَتَيْتُكَ حَتَّى تَرَكْتُهَا مِثْلَ الْجَمَلِ الأَجْرَبِ. فَدَعَا لأَحْمَسَ وَخَيْلِهَا.
(Jarir (roziyallohu anhu) aytdi:) Rasululloh ﷺ menga: «Meni Zul-Xalasadan tinchitmaysanmi (qutqarmaysanmi)?» dedilar — u (Zul-Xalasa) odamlar ibodat qiladigan bir but boʻlib, ‹Kaʼbatul-Yamoniya› deb atalardi. Men: «Yo Rasululloh, men ot ustida (mahkam) turolmaydigan kishiman», dedim. Shunda u zot koʻkragimga (qoʻllari bilan) urib: «Allohim, uni (ot ustida) sobit qil va uni hidoyatga boshlovchi, (oʻzi) hidoyat topgan (kishi) qilgin», dedilar. (Jarir) aytdi: Men oʻz qavmim Ahmasdan ellik (kishi) bilan chiqdim — Sufyon baʼzan: «Qavmimdan bir guruh bilan yoʻlga chiqdim», dedi — uning (butning) oldiga kelib, uni yondirdim. Soʻng Paygʻambar ﷺning oldiga kelib: «Yo Rasululloh, Allohga qasamki, men uni qoʻtir bosgan tuyadek (vayron) qilib qoldirmagunimcha oldingizga kelmadim», dedim. Shunda u zot Ahmas va uning otliqlari (jangchilari) haqiga duo qildilar.(Жарир (розияллоҳу анҳу) айтди:) Расулуллоҳ ﷺ менга: «Мени Зул-Халасадан тинчитмайсанми (қутқармайсанми)?» дедилар — у (Зул-Халаса) одамлар ибодат қиладиган бир бут бўлиб, ‹Каъбатул-Ямония› деб аталарди. Мен: «Ё Расулуллоҳ, мен от устида (маҳкам) туролмайдиган кишиман», дедим. Шунда у зот кўкрагимга (қўллари билан) уриб: «Аллоҳим, уни (от устида) собит қил ва уни ҳидоятга бошловчи, (ўзи) ҳидоят топган (киши) қилгин», дедилар. (Жарир) айтди: Мен ўз қавмим Аҳмасдан эллик (киши) билан чиқдим — Суфён баъзан: «Қавмимдан бир гуруҳ билан йўлга чиқдим», деди — унинг (бутнинг) олдига келиб, уни ёндирдим. Сўнг Пайғамбар ﷺнинг олдига келиб: «Ё Расулуллоҳ, Аллоҳга қасамки, мен уни қўтир босган туядек (вайрон) қилиб қолдирмагунимча олдингизга келмадим», дедим. Шунда у зот Аҳмас ва унинг отлиқлари (жангчилари) ҳақига дуо қилдилар.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، قَالَ حَدَّثَنَا يَحْيَى، قَالَ حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ، قَالَ حَدَّثَنَا قَيْسٌ، عَنْ جَرِيرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ بَايَعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَلَى إِقَامِ الصَّلاَةِ، وَإِيتَاءِ الزَّكَاةِ، وَالنُّصْحِ لِكُلِّ مُسْلِمٍ.
Jarir ibn Abdulloh (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Men Rasululloh ﷺ ga namozni toʻkis oʻqish, zakotni muntazam berish va har bir musulmonga xayrxohlik (nasihat) qilish uchun bayʼat berdim.Жарир ибн Абдуллоҳ (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Мен Расулуллоҳ ﷺ га намозни тўкис ўқиш, закотни мунтазам бериш ва ҳар бир мусулмонга хайрхоҳлик (насиҳат) қилиш учун байъат бердим.
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، قَالَ حَدَّثَنَا يَحْيَى، عَنْ إِسْمَاعِيلَ، حَدَّثَنَا قَيْسٌ، قَالَ لِي جَرِيرُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ كُنَّا عِنْدَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم إِذْ نَظَرَ إِلَى الْقَمَرِ لَيْلَةَ الْبَدْرِ فَقَالَ " أَمَا إِنَّكُمْ سَتَرَوْنَ رَبَّكُمْ كَمَا تَرَوْنَ هَذَا، لاَ تُضَامُّونَ ـ أَوْ لاَ تُضَاهُونَ ـ فِي رُؤْيَتِهِ، فَإِنِ اسْتَطَعْتُمْ أَنْ لاَ تُغْلَبُوا عَلَى صَلاَةٍ قَبْلَ طُلُوعِ الشَّمْسِ، وَقَبْلَ غُرُوبِهَا فَافْعَلُوا ". ثُمَّ قَالَ " فَسَبِّحْ بِحَمْدِ رَبِّكَ قَبْلَ طُلُوعِ الشَّمْسِ وَقَبْلَ غُرُوبِهَا ".
Jarir ibn Abdulloh (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Biz Paygʻambar ﷺ bilan toʻlingan oy kechasida edik. U zot oyga qarab: «Albatta, sizlar Robbingizni xuddi shu oyni koʻrgandek koʻrasizlar; Uni koʻrishda (hech) qiyinchilik boʻlmaydi. Bas, quyosh chiqishdan oldingi (bomdod) namozni va botishdan oldingi (asr) namozni qoldirmaslikka qodir boʻlsangiz, shunday qilinglar», — dedilar. Soʻng u zot quyidagi oyatni oʻqidilar: «Robbingga hamd aytib, Uni quyosh chiqishdan oldin va botishidan oldin tasbeh ayt» (Qof, 39).Жарир ибн Абдуллоҳ (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Биз Пайғамбар ﷺ билан тўлинган ой кечасида эдик. У зот ойга қараб: «Албатта, сизлар Роббингизни худди шу ойни кўргандек кўрасизлар; Уни кўришда (ҳеч) қийинчилик бўлмайди. Бас, қуёш чиқишдан олдинги (бомдод) намозни ва ботишдан олдинги (аср) намозни қолдирмасликка қодир бўлсангиз, шундай қилинглар», — дедилар. Сўнг у зот қуйидаги оятни ўқидилар: «Роббингга ҳамд айтиб, Уни қуёш чиқишдан олдин ва ботишидан олдин тасбеҳ айт» (Қоф, 39).
حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ حَرْبٍ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ عَلِيِّ بْنِ مُدْرِكٍ، سَمِعْتُ أَبَا زُرْعَةَ بْنَ عَمْرِو بْنِ جَرِيرٍ، عَنْ جَدِّهِ، جَرِيرٍ قَالَ قَالَ لِي رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي حَجَّةِ الْوَدَاعِ " اسْتَنْصِتِ النَّاسَ ". ثُمَّ قَالَ " لاَ تَرْجِعُوا بَعْدِي كُفَّارًا، يَضْرِبُ بَعْضُكُمْ رِقَابَ بَعْضٍ ".
(Jarir (roziyallohu anhu) rivoyat qildiki,) Rasululloh ﷺ menga Hajjatul-vadoʼda: «Odamlarni jim qildirib (tinglashga chaqir)!» dedilar. Soʻng: «Mendan keyin bir-biringizning boʻyningizni uradigan kofirlarga aylanib qaytmanglar», dedilar.(Жарир (розияллоҳу анҳу) ривоят қилдики,) Расулуллоҳ ﷺ менга Ҳажжатул-вадўда: «Одамларни жим қилдириб (тинглашга чақир)!» дедилар. Сўнг: «Мендан кейин бир-бирингизнинг бўйнингизни урадиган кофирларга айланиб қайтманглар», дедилар.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدٌ بْنُ سَلَامٍ، أَخْبَرَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ زَيْدِ بْنِ وَهْبٍ، وَأَبِي، ظَبْيَانَ عَنْ جَرِيرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " لاَ يَرْحَمُ اللَّهُ مَنْ لاَ يَرْحَمُ النَّاسَ ".
(Jarir ibn Abdulloh (roziyallohu anhu) aytdi:) Rasululloh ﷺ: «Odamlarga rahm qilmaydigan kishiga Alloh rahm qilmaydi», dedilar.(Жарир ибн Абдуллоҳ (розияллоҳу анҳу) айтди:) Расулуллоҳ ﷺ: «Одамларга раҳм қилмайдиган кишига Аллоҳ раҳм қилмайди», дедилар.
حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ عَوْنٍ، حَدَّثَنَا خَالِدٌ، وَهُشَيْمٌ، عَنْ إِسْمَاعِيلَ، عَنْ قَيْسٍ، عَنْ جَرِيرٍ، قَالَ كُنَّا جُلُوسًا عِنْدَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم إِذْ نَظَرَ إِلَى الْقَمَرِ لَيْلَةَ الْبَدْرِ قَالَ " إِنَّكُمْ سَتَرَوْنَ رَبَّكُمْ كَمَا تَرَوْنَ هَذَا الْقَمَرَ لاَ تُضَامُّونَ فِي رُؤْيَتِهِ، فَإِنِ اسْتَطَعْتُمْ أَنْ لاَ تُغْلَبُوا عَلَى صَلاَةٍ قَبْلَ طُلُوعِ الشَّمْسِ وَصَلاَةٍ قَبْلَ غُرُوبِ الشَّمْسِ، فَافْعَلُوا ".
(Jarir (roziyallohu anhu) aytdi:) Biz Paygʻambar ﷺning huzurlarida oʻtirgan edik; shu payt U zot toʻlin oy kechasidagi oyga qarab: «Albatta, sizlar Robbingizni — mana shu oyni koʻrayotganingiz kabi — koʻrasizlar; Uni koʻrishda (bir-biringizga) tirband boʻlmaysizlar (qiynalmaysizlar). Bas, agar quyosh chiqishidan oldingi (bomdod) namozda va quyosh botishidan oldingi (asr) namozda magʻlub boʻlmaslikka (ularni kanda qilmaslikka) qodir boʻlsangiz, shunday qilinglar», dedilar.(Жарир (розияллоҳу анҳу) айтди:) Биз Пайғамбар ﷺнинг ҳузурларида ўтирган эдик; шу пайт У зот тўлин ой кечасидаги ойга қараб: «Албатта, сизлар Роббингизни — мана шу ойни кўраётганингиз каби — кўрасизлар; Уни кўришда (бир-бирингизга) тирбанд бўлмайсизлар (қийналмайсизлар). Бас, агар қуёш чиқишидан олдинги (бомдод) намозда ва қуёш ботишидан олдинги (аср) намозда мағлуб бўлмасликка (уларни канда қилмасликка) қодир бўлсангиз, шундай қилинглар», дедилар.
حَدَّثَنَا يُوسُفُ بْنُ مُوسَى، حَدَّثَنَا عَاصِمُ بْنُ يُوسُفَ الْيَرْبُوعِيُّ، حَدَّثَنَا أَبُو شِهَابٍ، عَنْ إِسْمَاعِيلَ بْنِ أَبِي خَالِدٍ، عَنْ قَيْسِ بْنِ أَبِي حَازِمٍ، عَنْ جَرِيرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " إِنَّكُمْ سَتَرَوْنَ رَبَّكُمْ عِيَانًا ".
(Jarir ibn Abdulloh (roziyallohu anhu) aytdi:) Paygʻambar ﷺ: «Albatta, sizlar Robbingizni ochiq (oshkora, roʻbaroʻ) koʻrasizlar», dedilar.(Жарир ибн Абдуллоҳ (розияллоҳу анҳу) айтди:) Пайғамбар ﷺ: «Албатта, сизлар Роббингизни очиқ (ошкора, рўбарў) кўрасизлар», дедилар.
حَدَّثَنَا عَبْدَةُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، حَدَّثَنَا حُسَيْنٌ الْجُعْفِيُّ، عَنْ زَائِدَةَ، حَدَّثَنَا بَيَانُ بْنُ بِشْرٍ، عَنْ قَيْسِ بْنِ أَبِي حَازِمٍ، حَدَّثَنَا جَرِيرٌ، قَالَ خَرَجَ عَلَيْنَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لَيْلَةَ الْبَدْرِ فَقَالَ " إِنَّكُمْ سَتَرَوْنَ رَبَّكُمْ يَوْمَ الْقِيَامَةِ كَمَا تَرَوْنَ هَذَا، لاَ تُضَامُّونَ فِي رُؤْيَتِهِ ".
(Jarir (roziyallohu anhu) aytdi:) Rasululloh ﷺ toʻlin oy kechasi bizning oldimizga chiqib: «Albatta, sizlar Robbingizni Qiyomat kuni — mana buni (oyni) koʻrayotganingiz kabi — koʻrasizlar; Uni koʻrishda (bir-biringizga) tirband boʻlmaysizlar (qiynalmaysizlar)», dedilar.(Жарир (розияллоҳу анҳу) айтди:) Расулуллоҳ ﷺ тўлин ой кечаси бизнинг олдимизга чиқиб: «Албатта, сизлар Роббингизни Қиёмат куни — мана буни (ойни) кўраётганингиз каби — кўрасизлар; Уни кўришда (бир-бирингизга) тирбанд бўлмайсизлар (қийналмайсизлар)», дедилар.
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ نُمَيْرٍ، وَأَبُو أُسَامَةَ عَنْ إِسْمَاعِيلَ بْنِ أَبِي خَالِدٍ، عَنْ قَيْسٍ، عَنْ جَرِيرٍ، قَالَ بَايَعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَلَى إِقَامِ الصَّلاَةِ وَإِيتَاءِ الزَّكَاةِ وَالنُّصْحِ لِكُلِّ مُسْلِمٍ .
Jarir ibn Abdulloh (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Men Rasululloh ﷺ ga namozni toʻkis ado etish, zakot berish va har bir musulmonga nasihat (xayrixohlik qilish) ustiga bayʼat berdim.Жарир ибн Абдуллоҳ (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Мен Расулуллоҳ ﷺ га намозни тўкис адо этиш, закот бериш ва ҳар бир мусулмонга насиҳат (хайрихоҳлик қилиш) устига байъат бердим.
حَدَّثَنَا سُرَيْجُ بْنُ يُونُسَ، وَيَعْقُوبُ الدَّوْرَقِيُّ، قَالاَ حَدَّثَنَا هُشَيْمٌ، عَنْ سَيَّارٍ، عَنِ الشَّعْبِيِّ، عَنْ جَرِيرٍ، قَالَ بَايَعْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم عَلَى السَّمْعِ وَالطَّاعَةِ فَلَقَّنَنِي " فِيمَا اسْتَطَعْتَ " . وَالنُّصْحِ لِكُلِّ مُسْلِمٍ . قَالَ يَعْقُوبُ فِي رِوَايَتِهِ قَالَ حَدَّثَنَا سَيَّارٌ .
Jarir ibn Abdulloh (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Men Paygʻambar ﷺ ga (gapni) eshitish va itoat qilish ustiga bayʼat berdim. Shunda (Paygʻambar) menga: «Qoʻlingdan kelganicha» (degan)ni va har bir musulmonga nasihat (qilish ustiga ekanini) talqin qildilar (oʻrgatdilar).Жарир ибн Абдуллоҳ (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Мен Пайғамбар ﷺ га (гапни) эшитиш ва итоат қилиш устига байъат бердим. Шунда (Пайғамбар) менга: «Қўлингдан келганича» (деган)ни ва ҳар бир мусулмонга насиҳат (қилиш устига эканини) талқин қилдилар (ўргатдилар).
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، وَمُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، وَابْنُ، بَشَّارٍ جَمِيعًا عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ جَعْفَرٍ، عَنْ شُعْبَةَ، ح وَحَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُعَاذٍ، - وَاللَّفْظُ لَهُ - حَدَّثَنَا أَبِي، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ عَلِيِّ بْنِ مُدْرِكٍ، سَمِعَ أَبَا زُرْعَةَ، يُحَدِّثُ عَنْ جَدِّهِ، جَرِيرٍ قَالَ قَالَ لِيَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فِي حَجَّةِ الْوَدَاعِ " اسْتَنْصِتِ النَّاسَ " . ثُمَّ قَالَ " لاَ تَرْجِعُوا بَعْدِي كُفَّارًا يَضْرِبُ بَعْضُكُمْ رِقَابَ بَعْضٍ " .
Jarir ibn Abdulloh (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Vidolashuv hajida Paygʻambar ﷺ menga: «Odamlarni jim qildir», dedilar. Soʻng: «Mendan keyin bir-biringizning boʻyningizni uradigan kofirlarga aylanib qaytmanglar», dedilar.Жарир ибн Абдуллоҳ (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Видолашув ҳажида Пайғамбар ﷺ менга: «Одамларни жим қилдир», дедилар. Сўнг: «Мендан кейин бир-бирингизнинг бўйнингизни урадиган кофирларга айланиб қайтманглар», дедилар.
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ حُجْرٍ السَّعْدِيُّ، حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ، - يَعْنِي ابْنَ عُلَيَّةَ - عَنْ مَنْصُورِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنِ الشَّعْبِيِّ، عَنْ جَرِيرٍ، أَنَّهُ سَمِعَهُ يَقُولُ " أَيُّمَا عَبْدٍ أَبَقَ مِنْ مَوَالِيهِ فَقَدْ كَفَرَ حَتَّى يَرْجِعَ إِلَيْهِمْ " . قَالَ مَنْصُورٌ قَدْ وَاللَّهِ رُوِيَ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَلَكِنِّي أَكْرَهُ أَنْ يُرْوَى عَنِّي هَا هُنَا بِالْبَصْرَةِ .
Jarir ibn Abdulloh (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: «Qaysiki qul (xoʻjayinlari boʻlmish) mavlolaridan qochsa, toki ularning oldiga qaytmaguncha, albatta kufr qildi». Mansur dedi: «Allohga qasamki, bu (hadis) Paygʻambar ﷺ dan rivoyat qilingan; lekin men buni shu yerda, Basrada mendan rivoyat qilinishini yoqtirmayman».Жарир ибн Абдуллоҳ (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: «Қайсики қул (хўжайинлари бўлмиш) мавлоларидан қочса, токи уларнинг олдига қайтмагунча, албатта куфр қилди». Мансур деди: «Аллоҳга қасамки, бу (ҳадис) Пайғамбар ﷺ дан ривоят қилинган; лекин мен буни шу ерда, Басрада мендан ривоят қилинишини ёқтирмайман».
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا حَفْصُ بْنُ غِيَاثٍ، عَنْ دَاوُدَ، عَنِ الشَّعْبِيِّ، عَنْ جَرِيرٍ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " أَيُّمَا عَبْدٍ أَبَقَ فَقَدْ بَرِئَتْ مِنْهُ الذِّمَّةُ " .
Jarir ibn Abdulloh (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Qaysiki qul qochsa, undan (uni himoya qilish) zimma(si) koʻtariladi (uziladi)», dedilar.Жарир ибн Абдуллоҳ (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Қайсики қул қочса, ундан (уни ҳимоя қилиш) зимма(си) кўтарилади (узилади)», дедилар.
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى، أَخْبَرَنَا جَرِيرٌ، عَنْ مُغِيرَةَ، عَنِ الشَّعْبِيِّ، قَالَ كَانَ جَرِيرُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ يُحَدِّثُ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " إِذَا أَبَقَ الْعَبْدُ لَمْ تُقْبَلْ لَهُ صَلاَةٌ " .
Jarir ibn Abdulloh (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Paygʻambar ﷺ: «Qul qochsa, uning namozi qabul qilinmaydi», dedilar.Жарир ибн Абдуллоҳ (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Пайғамбар ﷺ: «Қул қочса, унинг намози қабул қилинмайди», дедилар.
وَحَدَّثَنِي زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، حَدَّثَنَا جَرِيرٌ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ مُوسَى بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ، يَزِيدَ وَأَبِي الضُّحَى عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ هِلاَلٍ الْعَبْسِيِّ، عَنْ جَرِيرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ جَاءَ نَاسٌ مِنَ الأَعْرَابِ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَلَيْهِمُ الصُّوفُ فَرَأَى سُوءَ حَالِهِمْ . قَدْ أَصَابَتْهُمْ حَاجَةٌ . فَذَكَرَ بِمَعْنَى حَدِيثِهِمْ .
Jarir ibn Abdulloh (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Aʼrobiylardan bir necha kishi ustlariga jun (kiyim) kiyib olgan holda Rasululloh ﷺ huzuriga keldilar. U zot ularning ahvoli yomonligini koʻrdilar — ularga ehtiyoj (qashshoqlik) yetgan edi. Soʻng (voqeani avvalgi) hadis maʼnosida zikr qildi.Жарир ибн Абдуллоҳ (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Аъробийлардан бир неча киши устларига жун (кийим) кийиб олган ҳолда Расулуллоҳ ﷺ ҳузурига келдилар. У зот уларнинг аҳволи ёмонлигини кўрдилар — уларга эҳтиёж (қашшоқлик) етган эди. Сўнг (воқеани аввалги) ҳадис маъносида зикр қилди.
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى، أَخْبَرَنَا هُشَيْمٌ، ح وَحَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا حَفْصُ بْنُ غِيَاثٍ، وَأَبُو خَالِدٍ الأَحْمَرُ ح وَحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَهَّابِ، وَابْنُ، أَبِي عَدِيٍّ وَعَبْدُ الأَعْلَى كُلُّهُمْ عَنْ دَاوُدَ، ح وَحَدَّثَنِي زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، - وَاللَّفْظُ لَهُ - قَالَ حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، أَخْبَرَنَا دَاوُدُ، عَنِ الشَّعْبِيِّ، عَنْ جَرِيرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " إِذَا أَتَاكُمُ الْمُصَدِّقُ فَلْيَصْدُرْ عَنْكُمْ وَهُوَ عَنْكُمْ رَاضٍ " .
Jarir ibn Abdulloh (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Sizlarga sadaqa (zakot) yigʻuvchi kelsa, u sizlardan rozi boʻlgan holda qaytsin», — dedilar.Жарир ибн Абдуллоҳ (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Сизларга садақа (закот) йиғувчи келса, у сизлардан рози бўлган ҳолда қайтсин», — дедилар.
وَحَدَّثَنَا زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، وَعُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، قَالاَ حَدَّثَنَا جَرِيرٌ، عَنِ الأَعْمَشِ، بِهَذَا الإِسْنَادِ وَقَالاَ فَلَمَّا نَزَلَ رَمَضَانُ تَرَكَهُ .
Abdurahmon ibn Yazid (rahimahulloh)dan shu isnod bilan rivoyat qilinadi: «Ramazon (roʻzasi) nozil boʻlgach, u (zot uni) tark etdilar.»Абдураҳмон ибн Язид (раҳимаҳуллоҳ)дан шу иснод билан ривоят қилинади: «Рамазон (рўзаси) нозил бўлгач, у (зот уни) тарк этдилар.»
وَحَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا جَرِيرٌ، عَنْ إِسْمَاعِيلَ بْنِ أَبِي خَالِدٍ، بِهَذَا الإِسْنَادِ . مِثْلَهُ وَقَالَ ثُمَّ قَرَأَ عَلَيْنَا هَذِهِ الآيَةَ . وَلَمْ يَقُلْ قَرَأَ عَبْدُ اللَّهِ .
Abdulloh ibn Masʼud (roziyallohu anhu)dan shu isnod bilan xuddi shuningdek rivoyat qilinadi. Va u: «Soʻng u bizga bu oyatni oʻqidi», dedi va «Abdulloh oʻqidi» demadi.Абдуллоҳ ибн Масъуд (розияллоҳу анҳу)дан шу иснод билан худди шунингдек ривоят қилинади. Ва у: «Сўнг у бизга бу оятни ўқиди», деди ва «Абдуллоҳ ўқиди» демади.
وَحَدَّثَنَاهُ عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا جَرِيرٌ، ح وَحَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، أَخْبَرَنَا جَرِيرٌ، وَعِيسَى بْنُ يُونُسَ، ح وَحَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عُمَرَ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، كُلُّهُمْ عَنِ الأَعْمَشِ، بِهَذَا الإِسْنَادِ وَفِي حَدِيثِ جَرِيرٍ وَعِيسَى بْنِ يُونُسَ " لأَنَّهُ سَنَّ الْقَتْلَ " . لَمْ يَذْكُرَا أَوَّلَ .
Abdulloh ibn Masʼud (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: ushbu hadis al-Aʼmashdan shu isnod bilan rivoyat qilingan. Jarir va Iso ibn Yunus hadisida «chunki u qotillikni joriy qildi» (deyilgan boʻlib), ikkovi «birinchi boʻlib» (soʻzini) zikr qilmadilar.Абдуллоҳ ибн Масъуд (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: ушбу ҳадис ал-Аъмашдан шу иснод билан ривоят қилинган. Жарир ва Исо ибн Юнус ҳадисида «чунки у қотилликни жорий қилди» (дейилган бўлиб), иккови «биринчи бўлиб» (сўзини) зикр қилмадилар.
وَحَدَّثَنَا نَصْرُ بْنُ عَلِيٍّ الْجَهْضَمِيُّ، وَصَالِحُ بْنُ حَاتِمِ بْنِ وَرْدَانَ، جَمِيعًا عَنْ يَزِيدَ،
- قَالَ الْجَهْضَمِيُّ حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ زُرَيْعٍ، - حَدَّثَنَا يُونُسُ بْنُ عُبَيْدٍ، عَنْ عَمْرِو بْنِ سَعِيدٍ،
عَنْ أَبِي زُرْعَةَ بْنِ عَمْرِو بْنِ جَرِيرٍ، عَنْ جَرِيرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى
الله عليه وسلم يَلْوِي نَاصِيَةَ فَرَسٍ بِإِصْبَعِهِ وَهُوَ يَقُولُ " الْخَيْلُ مَعْقُودٌ بِنَوَاصِيهَا الْخَيْرُ
إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ الأَجْرُ وَالْغَنِيمَةُ " .
Jarir ibn Abdulloh (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: men Rasululloh ﷺ ni barmoqlari bilan bir otning peshonasini eshib turganlarini va: «Otlar, ularning peshonalariga qiyomat kunigacha yaxshilik — ajr va gʻanimat bogʻlangan», — deyayotganlarini koʻrdim.Жарир ибн Абдуллоҳ (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: мен Расулуллоҳ ﷺ ни бармоқлари билан бир отнинг пешонасини эшиб турганларини ва: «Отлар, уларнинг пешоналарига қиёмат кунигача яхшилик — ажр ва ғанимат боғланган», — деяётганларини кўрдим.
حَدَّثَنِي قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ زُرَيْعٍ، ح وَحَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ،
حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ ابْنُ عُلَيَّةَ، كِلاَهُمَا عَنْ يُونُسَ، ح وَحَدَّثَنِي زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، حَدَّثَنَا هُشَيْمٌ،
أَخْبَرَنَا يُونُسُ، عَنْ عَمْرِو بْنِ سَعِيدٍ، عَنْ أَبِي زُرْعَةَ، عَنْ جَرِيرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ سَأَلْتُ رَسُولَ
اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَنْ نَظَرِ الْفُجَاءَةِ فَأَمَرَنِي أَنْ أَصْرِفَ بَصَرِي .
Jarir ibn Abdulloh (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: U: «Rasululloh ﷺ dan tasodifiy (toʻsatdan tushib qolgan) nigoh haqida soʻradim. Shunda u zot menga koʻzimni (boshqa tomonga) burishga buyurdilar», — dedi.Жарир ибн Абдуллоҳ (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: У: «Расулуллоҳ ﷺ дан тасодифий (тўсатдан тушиб қолган) нигоҳ ҳақида сўрадим. Шунда у зот менга кўзимни (бошқа томонга) буришга буюрдилар», — деди.
حَدَّثَنَا زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، وَإِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، كِلاَهُمَا عَنْ جَرِيرٍ، ح وَحَدَّثَنَا إِسْحَاقُ،
بْنُ إِبْرَاهِيمَ وَعَلِيُّ بْنُ خَشْرَمٍ قَالاَ أَخْبَرَنَا عِيسَى بْنُ يُونُسَ، ح وَحَدَّثَنَا أَبُو كُرَيْبٍ، مُحَمَّدُ
بْنُ الْعَلاَءِ حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ، ح وَحَدَّثَنَا أَبُو سَعِيدٍ الأَشَجُّ، حَدَّثَنَا حَفْصٌ، - يَعْنِي ابْنَ غِيَاثٍ
- كُلُّهُمْ عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ زَيْدِ بْنِ وَهْبٍ، وَأَبِي، ظِبْيَانَ عَنْ جَرِيرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ قَالَ رَسُولُ
اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " مَنْ لاَ يَرْحَمِ النَّاسَ لاَ يَرْحَمْهُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ " .
Jarir ibn Abdulloh (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Kim odamlarga rahm qilmasa, Alloh azza va jalla ham unga rahm qilmaydi», dedilar.Жарир ибн Абдуллоҳ (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Ким одамларга раҳм қилмаса, Аллоҳ азза ва жалла ҳам унга раҳм қилмайди», дедилар.
وَحَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، وَعَبْدُ اللَّهِ بْنُ نُمَيْرٍ، عَنْ إِسْمَاعِيلَ،
عَنْ قَيْسٍ، عَنْ جَرِيرٍ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم ح
وَحَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، وَابْنُ أَبِي عُمَرَ، وَأَحْمَدُ بْنُ عَبْدَةَ، قَالُوا حَدَّثَنَا سُفْيَانُ،
عَنْ عَمْرٍو، عَنْ نَافِعِ بْنِ جُبَيْرٍ، عَنْ جَرِيرٍ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم بِمِثْلِ حَدِيثِ الأَعْمَشِ
.
Jarir ibn Abdulloh (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ dan al-Aʼmash hadisiga oʻxshash (hadis rivoyat qilingan).Жарир ибн Абдуллоҳ (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ дан ал-Аъмаш ҳадисига ўхшаш (ҳадис ривоят қилинган).
وَحَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، وَأَبُو أُسَامَةَ عَنْ إِسْمَاعِيلَ، ح وَحَدَّثَنَا
ابْنُ نُمَيْرٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ إِدْرِيسَ، حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ، عَنْ قَيْسٍ، عَنْ جَرِيرٍ، قَالَ مَا حَجَبَنِي
رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مُنْذُ أَسْلَمْتُ وَلاَ رَآنِي إِلاَّ تَبَسَّمَ فِي وَجْهِي . زَادَ ابْنُ نُمَيْرٍ
فِي حَدِيثِهِ عَنِ ابْنِ إِدْرِيسَ وَلَقَدْ شَكَوْتُ إِلَيْهِ أَنِّي لاَ أَثْبُتُ عَلَى الْخَيْلِ فَضَرَبَ بِيَدِهِ فِي
صَدْرِي وَقَالَ " اللَّهُمَّ ثَبِّتْهُ وَاجْعَلْهُ هَادِيًا مَهْدِيًّا " .
Jarir ibn Abdulloh (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Islomni qabul qilganimdan beri Rasululloh ﷺ meni (huzurlariga kirishdan) toʻsmadilar va meni faqat yuzimga tabassum qilib koʻrar edilar. Ibn Numayr oʻz hadisida shuni qoʻshdi: Men u zotga: «Men ot ustida barqaror tura olmayapman», — deb shikoyat qildim. Shunda u zot qoʻllarini koʻksimga urib: «Ey Alloh, uni barqaror qil va uni (toʻgʻri yoʻlga) boshlovchi, hidoyat topgan (kishi) qilgin», — dedilar.Жарир ибн Абдуллоҳ (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Исломни қабул қилганимдан бери Расулуллоҳ ﷺ мени (ҳузурларига киришдан) тўсмадилар ва мени фақат юзимга табассум қилиб кўрар эдилар. Ибн Нумайр ўз ҳадисида шуни қўшди: Мен у зотга: «Мен от устида барқарор тура олмаяпман», — деб шикоят қилдим. Шунда у зот қўлларини кўксимга уриб: «Эй Аллоҳ, уни барқарор қил ва уни (тўғри йўлга) бошловчи, ҳидоят топган (киши) қилгин», — дедилар.