حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ إِسْمَاعِيلَ، عَنْ قَيْسٍ، قَالَ سَمِعْتُ جَرِيرًا، قَالَ قَالَ لِي رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " أَلاَ تُرِيحُنِي مِنْ ذِي الْخَلَصَةِ ". وَهْوَ نُصُبٌ كَانُوا يَعْبُدُونَهُ يُسَمَّى الْكَعْبَةَ الْيَمَانِيَةَ. قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي رَجُلٌ لاَ أَثْبُتُ عَلَى الْخَيْلِ، فَصَكَّ فِي صَدْرِي فَقَالَ " اللَّهُمَّ ثَبِّتْهُ وَاجْعَلْهُ هَادِيًا مَهْدِيًّا ". قَالَ فَخَرَجْتُ فِي خَمْسِينَ مِنْ أَحْمَسَ مِنْ قَوْمِي ـ وَرُبَّمَا قَالَ سُفْيَانُ فَانْطَلَقْتُ فِي عُصْبَةٍ مِنْ قَوْمِي ـ فَأَتَيْتُهَا فَأَحْرَقْتُهَا، ثُمَّ أَتَيْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ، وَاللَّهِ مَا أَتَيْتُكَ حَتَّى تَرَكْتُهَا مِثْلَ الْجَمَلِ الأَجْرَبِ. فَدَعَا لأَحْمَسَ وَخَيْلِهَا.
(Jarir (roziyallohu anhu) aytdi:) Rasululloh ﷺ menga: «Meni Zul-Xalasadan tinchitmaysanmi (qutqarmaysanmi)?» dedilar — u (Zul-Xalasa) odamlar ibodat qiladigan bir but boʻlib, ‹Kaʼbatul-Yamoniya› deb atalardi. Men: «Yo Rasululloh, men ot ustida (mahkam) turolmaydigan kishiman», dedim. Shunda u zot koʻkragimga (qoʻllari bilan) urib: «Allohim, uni (ot ustida) sobit qil va uni hidoyatga boshlovchi, (oʻzi) hidoyat topgan (kishi) qilgin», dedilar. (Jarir) aytdi: Men oʻz qavmim Ahmasdan ellik (kishi) bilan chiqdim — Sufyon baʼzan: «Qavmimdan bir guruh bilan yoʻlga chiqdim», dedi — uning (butning) oldiga kelib, uni yondirdim. Soʻng Paygʻambar ﷺning oldiga kelib: «Yo Rasululloh, Allohga qasamki, men uni qoʻtir bosgan tuyadek (vayron) qilib qoldirmagunimcha oldingizga kelmadim», dedim. Shunda u zot Ahmas va uning otliqlari (jangchilari) haqiga duo qildilar.(Жарир (розияллоҳу анҳу) айтди:) Расулуллоҳ ﷺ менга: «Мени Зул-Халасадан тинчитмайсанми (қутқармайсанми)?» дедилар — у (Зул-Халаса) одамлар ибодат қиладиган бир бут бўлиб, ‹Каъбатул-Ямония› деб аталарди. Мен: «Ё Расулуллоҳ, мен от устида (маҳкам) туролмайдиган кишиман», дедим. Шунда у зот кўкрагимга (қўллари билан) уриб: «Аллоҳим, уни (от устида) собит қил ва уни ҳидоятга бошловчи, (ўзи) ҳидоят топган (киши) қилгин», дедилар. (Жарир) айтди: Мен ўз қавмим Аҳмасдан эллик (киши) билан чиқдим — Суфён баъзан: «Қавмимдан бир гуруҳ билан йўлга чиқдим», деди — унинг (бутнинг) олдига келиб, уни ёндирдим. Сўнг Пайғамбар ﷺнинг олдига келиб: «Ё Расулуллоҳ, Аллоҳга қасамки, мен уни қўтир босган туядек (вайрон) қилиб қолдирмагунимча олдингизга келмадим», дедим. Шунда у зот Аҳмас ва унинг отлиқлари (жангчилари) ҳақига дуо қилдилар.