حَدَّثَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ الْعَبْسِيُّ، حَدَّثَنَا ابْنُ إِدْرِيسَ، عَنْ إِسْمَاعِيلَ بْنِ أَبِي خَالِدٍ، عَنْ قَيْسٍ، عَنْ جَرِيرٍ، قَالَ كُنْتُ بِالْبَحْرِ فَلَقِيتُ رَجُلَيْنِ مِنْ أَهْلِ الْيَمَنِ ذَا كَلاَعٍ وَذَا عَمْرٍو، فَجَعَلْتُ أُحَدِّثُهُمْ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ لَهُ ذُو عَمْرٍو لَئِنْ كَانَ الَّذِي تَذْكُرُ مِنْ أَمْرِ صَاحِبِكَ، لَقَدْ مَرَّ عَلَى أَجَلِهِ مُنْذُ ثَلاَثٍ. وَأَقْبَلاَ مَعِي حَتَّى إِذَا كُنَّا فِي بَعْضِ الطَّرِيقِ رُفِعَ لَنَا رَكْبٌ مِنْ قِبَلِ الْمَدِينَةِ فَسَأَلْنَاهُمْ فَقَالُوا قُبِضَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَاسْتُخْلِفَ أَبُو بَكْرٍ وَالنَّاسُ صَالِحُونَ. فَقَالاَ أَخْبِرْ صَاحِبَكَ أَنَّا قَدْ جِئْنَا وَلَعَلَّنَا سَنَعُودُ إِنْ شَاءَ اللَّهُ، وَرَجَعَا إِلَى الْيَمَنِ فَأَخْبَرْتُ أَبَا بَكْرٍ بِحَدِيثِهِمْ قَالَ أَفَلاَ جِئْتَ بِهِمْ. فَلَمَّا كَانَ بَعْدُ قَالَ لِي ذُو عَمْرٍو يَا جَرِيرُ إِنَّ بِكَ عَلَىَّ كَرَامَةً، وَإِنِّي مُخْبِرُكَ خَبَرًا، إِنَّكُمْ مَعْشَرَ الْعَرَبِ لَنْ تَزَالُوا بِخَيْرٍ مَا كُنْتُمْ إِذَا هَلَكَ أَمِيرٌ تَأَمَّرْتُمْ فِي آخَرَ، فَإِذَا كَانَتْ بِالسَّيْفِ كَانُوا مُلُوكًا يَغْضَبُونَ غَضَبَ الْمُلُوكِ وَيَرْضَوْنَ رِضَا الْمُلُوكِ.
(Jarir aytdi:) Men dengiz (boʻ yi)da edim, Yaman ahlidan ikki kishini — Zu Kaloʼ va Zu Amrni — uchratdim, ularga Rasululloh ﷺ haqida (gap) ayta boshladim. Zu Amr unga: «Agar sen sohibing (Paygʻambar) haqida aytayotgan (gap) rost boʻ lsa, albatta uning ajali (vafoti) uch (kun) ilgari oʻtib ketdi (yaqinlashdi)», dedi. Ikkovi men bilan (Madina tomon) yoʻ lga tushdi. Yoʻ lning bir qismida boʻ lganimizda, bizga Madina tomondan bir karvon koʻrindi; biz ulardan soʻradik. Ular: «Rasululloh ﷺ vafot etdilar, Abu Bakr xalifa qilindi, odamlar esa solih (yaxshi holda)dir», dedilar. Ikkovi: «Sohibingga ayt — biz kelgan edik, inshaalloh, yana qaytib kelarmiz», dedi va Yamanga qaytdi. Men ularning gapini Abu Bakrga xabar qildim. U: «Ularni (oʻzing bilan) keltirmadingmi?» dedi. Bundan keyin Zu Amr menga: «Ey Jarir, sening menda (oldimda) hurmating bor, men senga bir xabar beraman: ey arab jamoasi, sizlar — amir oʻlsa, boshqa birini amir qilgan holda — boʻ lganingizcha, doim yaxshilikda boʻ laverasizlar; agar (amirlik) qilich bilan (kuch ishlatib) boʻ lsa, ular podsholar boʻ lib, podsholar (kabi) gʻazablanib, podsholar (kabi) rozi boʻ ladilar», dedi.(Жарир айтди:) Мен денгиз (бў йи)да эдим, Яман аҳлидан икки кишини — Зу Калў ва Зу Амрни — учратдим, уларга Расулуллоҳ ﷺ ҳақида (гап) айта бошладим. Зу Амр унга: «Агар сен соҳибинг (Пайғамбар) ҳақида айтаётган (гап) рост бў лса, албатта унинг ажали (вафоти) уч (кун) илгари ўтиб кетди (яқинлашди)», деди. Иккови мен билан (Мадина томон) йў лга тушди. Йў лнинг бир қисмида бў лганимизда, бизга Мадина томондан бир карвон кўринди; биз улардан сўрадик. Улар: «Расулуллоҳ ﷺ вафот этдилар, Абу Бакр халифа қилинди, одамлар эса солиҳ (яхши ҳолда)дир», дедилар. Иккови: «Соҳибингга айт — биз келган эдик, иншааллоҳ, яна қайтиб келармиз», деди ва Яманга қайтди. Мен уларнинг гапини Абу Бакрга хабар қилдим. У: «Уларни (ўзинг билан) келтирмадингми?» деди. Бундан кейин Зу Амр менга: «Эй Жарир, сенинг менда (олдимда) ҳурматинг бор, мен сенга бир хабар бераман: эй араб жамоаси, сизлар — амир ўлса, бошқа бирини амир қилган ҳолда — бў лганингизча, доим яхшиликда бў лаверасизлар; агар (амирлик) қилич билан (куч ишлатиб) бў лса, улар подшолар бў либ, подшолар (каби) ғазабланиб, подшолар (каби) рози бў ладилар», деди.