حَدَّثَنَا يَحْيَى عَنِ ابْنِ أَبِي ذِئْبٍ قَالَ حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ أَبِي سَعِيدٍ عَنْ إِسْحَاقَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا جَلَسَ قَوْمٌ مَجْلِسًا فَلَمْ يَذْكُرُوا اللَّهَ فِيهِ إِلَّا كَانَ عَلَيْهِمْ تِرَةً وَمَا مِنْ رَجُلٍ مَشَى طَرِيقًا فَلَمْ يَذْكُرْ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ إِلَّا كَانَ عَلَيْهِ تِرَةً وَمَا مِنْ رَجُلٍ أَوَى إِلَى فِرَاشِهِ فَلَمْ يَذْكُرْ اللَّهَ إِلَّا كَانَ عَلَيْهِ تِرَةًقَالَ أَبِي حَدَّثَنَاه رَوْحٌ قَالَ حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي ذِئْبٍ عَنِ الْمَقْبُرِيِّ عَنْ إِسْحَاقَ مَوْلَى عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْحَارِثِ وَلَمْ يَقُلْ إِذَا أَوَى إِلَى فِرَاشِهِ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Bir qavm bir majlisda oʻtirib, unda Allohni zikr qilmasa, bu ular uchun hasrat boʻladi. Bir kishi bir yoʻldan yursa-yu, unda Alloh azza va jallani zikr qilmasa, bu ham unga hasrat boʻladi. Bir kishi toʻshagiga kelib, unda Allohni zikr qilmasa, bu ham unga hasrat boʻladi», dedilar. Otam aytdi: buni bizga Ravh ham rivoyat qildi: u Ibn Abu Ziʼbdan, u Maqburiydan, u Abdulloh ibn Horisning ozod qilgan quli Ishoqdan (rivoyat qildi) va «toʻshagiga kelganida» (degan soʻzni) aytmadi.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Бир қавм бир мажлисда ўтириб, унда Аллоҳни зикр қилмаса, бу улар учун ҳасрат бўлади. Бир киши бир йўлдан юрса-ю, унда Аллоҳ азза ва жаллани зикр қилмаса, бу ҳам унга ҳасрат бўлади. Бир киши тўшагига келиб, унда Аллоҳни зикр қилмаса, бу ҳам унга ҳасрат бўлади», дедилар. Отам айтди: буни бизга Равҳ ҳам ривоят қилди: у Ибн Абу Зиъбдан, у Мақбурийдан, у Абдуллоҳ ибн Ҳориснинг озод қилган қули Ишоқдан (ривоят қилди) ва «тўшагига келганида» (деган сўзни) айтмади.