حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ فُضَيْلٍ عَنْ عُمَارَةَ عَنْ أَبِي زُرْعَةَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَجَاءَ رَجُلٌ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَيُّ الصَّدَقَةِ أَعْظَمُ أَجْرًا قَالَ أَمَا وَأَبِيكَ لَتُنَبَّأَنَّهُ أَنْ تَصَدَّقَ وَأَنْتَ صَحِيحٌ شَحِيحٌ تَخْشَى الْفَقْرَ وَتَأْمُلُ الْبَقَاءَ وَلَا تَمَهَّلْ حَتَّى {إِذَا بَلَغَتْ الْحُلْقُومَ} قُلْتَ لِفُلَانٍ كَذَا وَلِفُلَانٍ كَذَا وَقَدْ كَانَ لِفُلَانٍ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ huzurlariga bir kishi kelib: «Yo Rasululloh, qaysi sadaqa ajri jihatidan eng ulugʻroq?» dedi. Shunda u zot: «Otang haqqi! Albatta senga bildirilur: (eng ulugʻi) soppa-sogʻ, molingga ziqna, kambagʻallikdan qoʻrqib, (uzoq) yashashni umid qilib turgan holingda sadaqa qilishingdir. {Jon halqumga yetganda}: ‹Falonchiga buncha, falonchiga buncha›, deydigan paytgacha kechiktirma — axir u (mol) endi falonchining moli boʻlib qolgan», — dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ ҳузурларига бир киши келиб: «Ё Расулуллоҳ, қайси садақа ажри жиҳатидан энг улуғроқ?» деди. Шунда у зот: «Отанг ҳаққи! Албатта сенга билдирилур: (энг улуғи) соппа-соғ, молингга зиқна, камбағалликдан қўрқиб, (узоқ) яшашни умид қилиб турган ҳолингда садақа қилишингдир. {Жон ҳалқумга етганда}: ‹Фалончига бунча, фалончига бунча›, дейдиган пайтгача кечиктирма — ахир у (мол) энди фалончининг моли бўлиб қолган», — дедилар.