حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ أَخْبَرَنِي مُحَمَّدُ بْنُ زِيَادٍ أَنَّهُ سَمِعَ أَبَا هُرَيْرَةَ يَقُولُكُنَّا عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُوَ يَقْسِمُ تَمْرًا مِنْ تَمْرِ الصَّدَقَةِ وَالْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ فِي حِجْرِهِ فَلَمَّا فَرَغَ حَمَلَهُ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى عَاتِقِهِ فَسَالَ لُعَابُهُ عَلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَرَفَعَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ رَأْسَهُ فَإِذَا تَمْرَةٌ فِي فِيهِ فَأَدْخَلَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَدَهُ فَانْتَزَعَهَا مِنْهُ ثُمَّ قَالَ أَمَا عَلِمْتَ أَنَّ الصَّدَقَةَ لَا تَحِلُّ لِآلِ مُحَمَّدٍ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu) aytdi: Biz Rasululloh ﷺning huzurlarida edik, u zot sadaqa xurmosidan taqsimlayotgan edilar, Hasan ibn Ali esa u zotning quchoqlarida edi. Taqsimni tugatgach, Nabiy ﷺ uni yelkalariga koʻtardilar va uning soʻlagi Nabiy ﷺning ustlariga oqdi. Nabiy ﷺ boshlarini koʻtarsalar, uning ogʻzida bir dona xurmo bor ekan. Nabiy ﷺ qoʻllarini kiritib, uni ogʻzidan olib tashladilar, soʻng: «Sadaqa Muhammadning oilasiga halol emasligini bilmaysanmi?» dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) айтди: Биз Расулуллоҳ ﷺнинг ҳузурларида эдик, у зот садақа хурмосидан тақсимлаётган эдилар, Ҳасан ибн Али эса у зотнинг қучоқларида эди. Тақсимни тугатгач, Набий ﷺ уни елкаларига кўтардилар ва унинг сўлаги Набий ﷺнинг устларига оқди. Набий ﷺ бошларини кўтарсалар, унинг оғзида бир дона хурмо бор экан. Набий ﷺ қўлларини киритиб, уни оғзидан олиб ташладилар, сўнг: «Садақа Муҳаммаднинг оиласига ҳалол эмаслигини билмайсанми?» дедилар.