Abu Hurayra (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺ: «Munofiqlarga eng ogʻir keladigan namoz xufton namozi bilan bomdod namozidir. Agar ular bu ikkisida (qanday savob) borligini bilsalar edi, hatto emaklab boʻlsa-da, ularga kelar edilar. Agar sizlardan biringiz semiz qoʻyning bir boʻlagini yoki ikkita yaxshi tuyoqni topishini bilsa, hammangiz unga kelar edingiz. Men albatta namozni (oʻqishni) buyurib, u iqomat qilinishini, soʻng bir kishiga buyurib, u odamlarga namoz oʻqib berishini, soʻng oʻtin bogʻlamlarini olib, namozdan orqada qolganlarning oldiga borib, uylarini ustlariga yoqib yuborishni qasd qildim», dedilar. Buni bizga Abu Muoviya va Ibn Numayr ham rivoyat qildilar, bu esa toʻliqroqdir.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺ: «Мунофиқларга энг оғир келадиган намоз хуфтон намози билан бомдод намозидир. Агар улар бу иккисида (қандай савоб) борлигини билсалар эди, ҳатто эмаклаб бўлса-да, уларга келар эдилар. Агар сизлардан бирингиз семиз қўйнинг бир бўлагини ёки иккита яхши туёқни топишини билса, ҳаммангиз унга келар эдингиз. Мен албатта намозни (ўқишни) буюриб, у иқомат қилинишини, сўнг бир кишига буюриб, у одамларга намоз ўқиб беришини, сўнг ўтин боғламларини олиб, намоздан орқада қолганларнинг олдига бориб, уйларини устларига ёқиб юборишни қасд қилдим», дедилар. Буни бизга Абу Муовия ва Ибн Нумайр ҳам ривоят қилдилар, бу эса тўлиқроқдир.