حَدَّثَنَا الْوَلِيدُ حَدَّثَنَا الْأَوْزَاعِيُّ حَدَّثَنَا يَحْيَى عَنْ أَبِي سَلَمَةَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ أَبِي وَأَبُو دَاوُدَ قَالَ حَدَّثَنَا حَرْبٌ عَنْ يَحْيَى بْنِ أَبِي كَثِيرٍ قَالَ حَدَّثَنِي أَبُو سَلَمَةَ حَدَّثَنَا أَبُو هُرَيْرَةَ الْمَعْنَى قَالَلَمَّا فَتَحَ اللَّهُ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَكَّةَ قَامَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِيهِمْ فَحَمِدَ اللَّهَ وَأَثْنَى عَلَيْهِ ثُمَّ قَالَ إِنَّ اللَّهَ حَبَسَ عَنْ مَكَّةَ الْفِيلَ وَسَلَّطَ عَلَيْهَا رَسُولَهُ وَالْمُؤْمِنِينَ وَإِنَّمَا أُحِلَّتْ لِي سَاعَةً مِنْ النَّهَارِ ثُمَّ هِيَ حَرَامٌ إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ لَا يُعْضَدُ شَجَرُهَا وَلَا يُنَفَّرُ صَيْدُهَا وَلَا تَحِلُّ لُقَطَتُهَا إِلَّا لِمُنْشِدٍ وَمَنْ قُتِلَ لَهُ قَتِيلٌ فَهُوَ بِخَيْرِ النَّظَرَيْنِ إِمَّا أَنْ يَفْدِيَ وَإِمَّا أَنْ يَقْتُلَ فَقَامَ رَجُلٌ مِنْ أَهْلِ الْيَمَنِ يُقَالُ لَهُ أَبُو شَاهٍ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ اكْتُبُوا لِي فَقَالَ اكْتُبُوا لَهُ فَقَالَ عَمُّ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَّا الْإِذْخِرَ فَإِنَّهُ لِقُبُورِنَا وَبُيُوتِنَا فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَّا الْإِذْخِرَفَقُلْتُ لِلْأَوْزَاعِيِّ وَمَا قَوْلُهُ اكْتُبُوا لِأَبِي شَاهٍ وَمَا يَكْتُبُوا لَهُ قَالَ يَقُولُ اكْتُبُوا لَهُ خُطْبَتَهُ الَّتِي سَمِعَهَا قَالَ أَبُو عَبْد الرَّحْمَنِ لَيْسَ يُرْوَى فِي كِتَابَةِ الْحَدِيثِ شَيْءٌ أَصَحُّ مِنْ هَذَا الْحَدِيثِ لِأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَمَرَهُمْ قَالَ اكْتُبُوا لِأَبِي شَاهٍ مَا سَمِعَ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خُطْبَتَهُ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Alloh Rasulullohga ﷺ Makka fathini nasib etganida, Rasululloh ﷺ ular orasida turib, Allohga hamd aytdilar va Uni ulugʻladilar, soʻng dedilar: «Albatta, Alloh Makkadan filni toʻsdi va unga oʻz Rasulini hamda moʻminlarni hukmron qildi. U menga kunduzning bir soatigagina halol qilindi, soʻng u qiyomat kunigacha harom boʻlib qoladi: uning daraxti kesilmaydi, ovi hurkitilmaydi va topib olingan narsasi eʼlon qiluvchidan boshqaga halol boʻlmaydi. Kimning qarindoshi oʻldirilgan boʻlsa, u ikki narsaning yaxshirogʻini (ixtiyor qiladi): yo tovon (diyat) olishi, yo (qasos olib) oʻldirishi». Shunda yaman ahlidan Abu Shoh deb ataladigan bir kishi turib: «Ey Allohning Rasuli, menga yozib bering», dedi. U zot: «Unga yozib beringlar», dedilar. Soʻng Rasululloh ﷺning amakilari: «Izxirdan boshqasi; chunki u bizning qabrlarimiz va uylarimiz uchundir», dedi. Rasululloh ﷺ: «Izxirdan boshqasi», dedilar. Men al-Avzoʼiyga: «U zotning ‹Abu Shohga yozib beringlar› degan soʻzlari nima va unga nimani yozib beradilar?» dedim. U: «U zot: ‹Unga oʻzi eshitgan xutbasini yozib beringlar›, demoqda», dedi. Abu Abdurrahmon aytdi: Hadis yozish haqida bu hadisdan sahihroq narsa rivoyat qilinmagan, chunki Nabiy ﷺ ularga buyurib: «Abu Shohga Nabiy ﷺning xutbasidan eshitgan narsasini yozib beringlar», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Аллоҳ Расулуллоҳга ﷺ Макка фатҳини насиб этганида, Расулуллоҳ ﷺ улар орасида туриб, Аллоҳга ҳамд айтдилар ва Уни улуғладилар, сўнг дедилар: «Албатта, Аллоҳ Маккадан филни тўсди ва унга ўз Расулини ҳамда мўминларни ҳукмрон қилди. У менга кундузнинг бир соатигагина ҳалол қилинди, сўнг у қиёмат кунигача ҳаром бўлиб қолади: унинг дарахти кесилмайди, ови ҳуркитилмайди ва топиб олинган нарсаси эълон қилувчидан бошқага ҳалол бўлмайди. Кимнинг қариндоши ўлдирилган бўлса, у икки нарсанинг яхшироғини (ихтиёр қилади): ё товон (дият) олиши, ё (қасос олиб) ўлдириши». Шунда яман аҳлидан Абу Шоҳ деб аталадиган бир киши туриб: «Эй Аллоҳнинг Расули, менга ёзиб беринг», деди. У зот: «Унга ёзиб беринглар», дедилар. Сўнг Расулуллоҳ ﷺнинг амакилари: «Изхирдан бошқаси; чунки у бизнинг қабрларимиз ва уйларимиз учундир», деди. Расулуллоҳ ﷺ: «Изхирдан бошқаси», дедилар. Мен ал-Авзўийга: «У зотнинг ‹Абу Шоҳга ёзиб беринглар› деган сўзлари нима ва унга нимани ёзиб берадилар?» дедим. У: «У зот: ‹Унга ўзи эшитган хутбасини ёзиб беринглар›, демоқда», деди. Абу Абдурраҳмон айтди: Ҳадис ёзиш ҳақида бу ҳадисдан саҳиҳроқ нарса ривоят қилинмаган, чунки Набий ﷺ уларга буюриб: «Абу Шоҳга Набий ﷺнинг хутбасидан эшитган нарсасини ёзиб беринглар», дедилар.