حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ وَحَجَّاجٌ قَالَا حَدَّثَنَا شُعْبَةُ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا الضَّحَّاكِ يُحَدِّثُ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّهُ قَالَ إِنَّ فِي الْجَنَّةِ شَجَرَةً يَسِيرُ الرَّاكِبُ فِي ظِلِّهَا سَبْعِينَ أَوْ مِائَةَ سَنَةٍ هِيَ شَجَرَةُ الْخُلْدِ قَالَ حَجَّاجٌ أَوْ مِائَةَ سَنَةٍ شَجَرَةُ الْخُلْدِقُلْتُ لِشُعْبَةَ هِيَ شَجَرَةُ الْخُلْدِ قَالَ لَيْسَ فِيهَا هِيَ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan, u Nabiy ﷺdan rivoyat qiladi, u zot: «Albatta, jannatda shunday bir daraxt borki, suvoriy uning soyasida yetmish — yoki yuz — yil yurar; u — mangulik daraxtidir», dedilar. Hajjoj: «yoki yuz yil; mangulik daraxti», dedi. Men Shuʼbaga: «U — mangulik daraxtimi?» dedim. U: «Unda ‹u› (soʻzi) yoʻq», dedi.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан, у Набий ﷺдан ривоят қилади, у зот: «Албатта, жаннатда шундай бир дарахт борки, суворий унинг соясида етмиш — ёки юз — йил юрар; у — мангулик дарахтидир», дедилар. Ҳажжож: «ёки юз йил; мангулик дарахти», деди. Мен Шуъбага: «У — мангулик дарахтими?» дедим. У: «Унда ‹у› (сўзи) йўқ», деди.