حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ قَالَ حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ الْمُغِيرَةِ قَالَ حَدَّثَنَا حُمَيْدُ بْنُ هِلَالٍ عَنْ أَبِي رَافِعٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَكَانَ جُرَيْجٌ يَتَعَبَّدُ فِي صَوْمَعَتِهِ قَالَ فَأَتَتْهُ أُمُّهُ فَقَالَتْ يَا جُرَيْجُ أَنَا أُمُّكَ فَكَلِّمْنِي قَالَ وَكَانَ أَبُو هُرَيْرَةَ يَصِفُ كَمَا كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَصِفُهَا وَضَعَ يَدَهُ عَلَى حَاجِبِهِ الْأَيْمَنِ قَالَ فَصَادَفَتْهُ يُصَلِّي فَقَالَ يَا رَبِّ أُمِّي وَصَلَاتِي فَاخْتَارَ صَلَاتَهُ فَرَجَعَتْ ثُمَّ أَتَتْهُ فَصَادَفَتْهُ يُصَلِّي فَقَالَتْ يَا جُرَيْجُ أَنَا أُمُّكَ فَكَلِّمْنِي فَقَالَ يَا رَبِّ أُمِّي وَصَلَاتِي فَاخْتَارَ صَلَاتَهُ ثُمَّ أَتَتْهُ فَصَادَفَتْهُ يُصَلِّي فَقَالَتْ يَا جُرَيْجُ أَنَا أُمُّكَ فَكَلِّمْنِي قَالَ يَا رَبِّ أُمِّي وَصَلَاتِي فَاخْتَارَ صَلَاتَهُ فَقَالَتْ اللَّهُمَّ إِنَّ هَذَا جُرَيْجٌ وَإِنَّهُ ابْنِي وَإِنِّي كَلَّمْتُهُ فَأَبَى أَنْ يُكَلِّمَنِي اللَّهُمَّ فَلَا تُمِتْهُ حَتَّى تُرِيَهُ الْمُومِسَاتِ وَلَوْ دَعَتْ عَلَيْهِ أَنْ يُفْتَتَنَ لَافْتُتِنَ قَالَ وَكَانَ رَاعٍ يَأْوِي إِلَى دَيْرِهِ قَالَ فَخَرَجَتْ امْرَأَةٌ فَوَقَعَ عَلَيْهَا الرَّاعِي فَوَلَدَتْ غُلَامًا فَقِيلَ مِمَّنْ هَذَا فَقَالَتْ هُوَ مِنْ صَاحِبِ الدَّيْرِ فَأَقْبَلُوا بِفُؤُوسِهِمْ وَمَسَاحِيهِمْ وَأَقْبَلُوا إِلَى الدَّيْرِ فَنَادَوْهُ فَلَمْ يُكَلِّمْهُمْ فَأَخَذُوا يَهْدِمُونَ دَيْرَهُ فَنَزَلَ إِلَيْهِمْ فَقَالُوا سَلْ هَذِهِ الْمَرْأَةَ قَالَ أُرَاهُ تَبَسَّمَ قَالَ ثُمَّ مَسَحَ رَأْسَ الصَّبِيِّ فَقَالَ مَنْ أَبُوكَ قَالَ رَاعِي الضَّأْنِ فَقَالُوا يَا جُرَيْجُ نَبْنِي مَا هَدَمْنَا مِنْ دَيْرِكَ بِالذَّهَبِ وَالْفِضَّةِ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu) aytdi: Jurayj oʻz ibodatxonasida ibodat qilar edi. Onasi uning oldiga kelib: «Ey Jurayj! Men onangman, men bilan gaplash», dedi. Abu Hurayra buni Rasululloh ﷺ qilib koʻrsatganlaridek qilib koʻrsatar edi: qoʻlini oʻng qoshi ustiga qoʻydi. Onasi uni namoz oʻqiyotgan holida topdi. (Jurayj): «Yo Robbim! Onammi yoki namozimmi?» dedi-da, namozini ixtiyor qildi. Shunda onasi qaytib ketdi. Soʻng yana kelib, uni namoz oʻqiyotgan holida topdi va: «Ey Jurayj! Men onangman, men bilan gaplash», dedi. U: «Yo Robbim! Onammi yoki namozimmi?» dedi-da, namozini ixtiyor qildi. Soʻng yana kelib, uni namoz oʻqiyotgan holida topdi va: «Ey Jurayj! Men onangman, men bilan gaplash», dedi. U: «Yo Robbim! Onammi yoki namozimmi?» dedi-da, namozini ixtiyor qildi. Shunda (onasi): «Allohim! Bu Jurayjdir, u mening oʻgʻlimdir. Men u bilan gaplashdim, u esa men bilan gaplashishdan bosh tortdi. Allohim! Sen unga fohishalarni koʻrsatmaguningcha uning jonini olma!» dedi. Agar u fitnaga giriftor boʻlishini soʻrab duo qilganida, albatta fitnaga giriftor boʻlar edi. Bir choʻpon uning ibodatxonasi (yonida) panoh topib turar edi. Bir ayol chiqdi va choʻpon u bilan zino qildi, u esa oʻgʻil tugʻdi. «Bu kimdan?» deyishdi. U: «Bu ibodatxona sohibidan», dedi. Shunda ular boltalari va belkuraklari bilan ibodatxona tomon kelib, uni chaqirishdi, u esa ular bilan gaplashmadi. Ular uning ibodatxonasini buza boshlashdi. Shunda u ular oldiga tushdi. Ular: «Mana bu ayoldan soʻra», deyishdi. (Rovi) aytdi: menimcha, u tabassum qildi. Soʻng bolaning boshini siladi va: «Otang kim?» dedi. (Bola): «Qoʻy choʻponi», dedi. Shunda ular: «Ey Jurayj! Ibodatxonangdan buzgan joyimizni oltin va kumush bilan qurib beramiz», deyishdi.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) айтди: Журайж ўз ибодатхонасида ибодат қилар эди. Онаси унинг олдига келиб: «Эй Журайж! Мен онангман, мен билан гаплаш», деди. Абу Ҳурайра буни Расулуллоҳ ﷺ қилиб кўрсатганларидек қилиб кўрсатар эди: қўлини ўнг қоши устига қўйди. Онаси уни намоз ўқиётган ҳолида топди. (Журайж): «Ё Роббим! Онамми ёки намозимми?» деди-да, намозини ихтиёр қилди. Шунда онаси қайтиб кетди. Сўнг яна келиб, уни намоз ўқиётган ҳолида топди ва: «Эй Журайж! Мен онангман, мен билан гаплаш», деди. У: «Ё Роббим! Онамми ёки намозимми?» деди-да, намозини ихтиёр қилди. Сўнг яна келиб, уни намоз ўқиётган ҳолида топди ва: «Эй Журайж! Мен онангман, мен билан гаплаш», деди. У: «Ё Роббим! Онамми ёки намозимми?» деди-да, намозини ихтиёр қилди. Шунда (онаси): «Аллоҳим! Бу Журайждир, у менинг ўғлимдир. Мен у билан гаплашдим, у эса мен билан гаплашишдан бош тортди. Аллоҳим! Сен унга фоҳишаларни кўрсатмагунингча унинг жонини олма!» деди. Агар у фитнага гирифтор бўлишини сўраб дуо қилганида, албатта фитнага гирифтор бўлар эди. Бир чўпон унинг ибодатхонаси (ёнида) паноҳ топиб турар эди. Бир аёл чиқди ва чўпон у билан зино қилди, у эса ўғил туғди. «Бу кимдан?» дейишди. У: «Бу ибодатхона соҳибидан», деди. Шунда улар болталари ва белкураклари билан ибодатхона томон келиб, уни чақиришди, у эса улар билан гаплашмади. Улар унинг ибодатхонасини буза бошлашди. Шунда у улар олдига тушди. Улар: «Мана бу аёлдан сўра», дейишди. (Рови) айтди: менимча, у табассум қилди. Сўнг боланинг бошини силади ва: «Отанг ким?» деди. (Бола): «Қўй чўпони», деди. Шунда улар: «Эй Журайж! Ибодатхонангдан бузган жойимизни олтин ва кумуш билан қуриб берамиз», дейишди.