حَدَّثَنَا شَيْبَانُ بْنُ فَرُّوخَ، حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ الْمُغِيرَةِ، حَدَّثَنَا حُمَيْدُ بْنُ هِلاَلٍ، عَنْ أَبِي رَافِعٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّهُ قَالَ كَانَ جُرَيْجٌ يَتَعَبَّدُ فِي صَوْمَعَةٍ فَجَاءَتْ أُمُّهُ . قَالَ حُمَيْدٌ فَوَصَفَ لَنَا أَبُو رَافِعٍ صِفَةَ أَبِي هُرَيْرَةَ لِصِفَةِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أُمَّهُ حِينَ دَعَتْهُ كَيْفَ جَعَلَتْ كَفَّهَا فَوْقَ حَاجِبِهَا ثُمَّ رَفَعَتْ رَأْسَهَا إِلَيْهِ تَدْعُوهُ فَقَالَتْ يَا جُرَيْجُ أَنَا أُمُّكَ كَلِّمْنِي . فَصَادَفَتْهُ يُصَلِّي فَقَالَ اللَّهُمَّ أُمِّي وَصَلاَتِي . فَاخْتَارَ صَلاَتَهُ فَرَجَعَتْ ثُمَّ عَادَتْ فِي الثَّانِيَةِ فَقَالَتْ يَا جُرَيْجُ أَنَا أُمُّكَ فَكَلِّمْنِي . قَالَ اللَّهُمَّ أُمِّي وَصَلاَتِي . فَاخْتَارَ صَلاَتَهُ فَقَالَتِ اللَّهُمَّ إِنَّ هَذَا جُرَيْجٌ وَهُوَ ابْنِي وَإِنِّي كَلَّمْتُهُ فَأَبَى أَنْ يُكَلِّمَنِي اللَّهُمَّ فَلاَ تُمِتْهُ حَتَّى تُرِيَهُ الْمُومِسَاتِ . قَالَ وَلَوْ دَعَتْ عَلَيْهِ أَنْ يُفْتَنَ لَفُتِنَ . قَالَ وَكَانَ رَاعِي ضَأْنٍ يَأْوِي إِلَى دَيْرِهِ - قَالَ - فَخَرَجَتِ امْرَأَةٌ مِنَ الْقَرْيَةِ فَوَقَعَ عَلَيْهَا الرَّاعِي فَحَمَلَتْ فَوَلَدَتْ غُلاَمًا فَقِيلَ لَهَا مَا هَذَا قَالَتْ مِنْ صَاحِبِ هَذَا الدَّيْرِ . قَالَ فَجَاءُوا بِفُئُوسِهِمْ وَمَسَاحِيهِمْ فَنَادَوْهُ فَصَادَفُوهُ يُصَلِّي فَلَمْ يُكَلِّمْهُمْ - قَالَ - فَأَخَذُوا يَهْدِمُونَ دَيْرَهُ فَلَمَّا رَأَى ذَلِكَ نَزَلَ إِلَيْهِمْ فَقَالُوا لَهُ سَلْ هَذِهِ - قَالَ - فَتَبَسَّمَ ثُمَّ مَسَحَ رَأْسَ الصَّبِيِّ فَقَالَ مَنْ أَبُوكَ قَالَ أَبِي رَاعِي الضَّأْنِ . فَلَمَّا سَمِعُوا ذَلِكَ مِنْهُ قَالُوا نَبْنِي مَا هَدَمْنَا مِنْ دَيْرِكَ بِالذَّهَبِ وَالْفِضَّةِ . قَالَ لاَ وَلَكِنْ أَعِيدُوهُ تُرَابًا كَمَا كَانَ ثُمَّ عَلاَهُ .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: u shunday dedi: Jurayj ibodatxonada ibodat qilar edi. Bir kuni onasi uning oldiga keldi. Humayd dedi: Abu Rofiʼ bizga Abu Hurayraning onasi uni chaqirgan paytdagi holatini, Rasululloh ﷺ qilib koʻrsatganlaridek qilib koʻrsatdi: qanday qilib kaftini qoshi ustiga qoʻyib, soʻng boshini unga tomon koʻtarib chaqirganini (koʻrsatdi). (Onasi): «Ey Jurayj! Men onangman, men bilan gaplash», dedi. Onasi uni namoz oʻqiyotgan paytida koʻrdi. (Jurayj): «Yo Robbim! Onammi yoki namozim?» dedi-da, namozini ixtiyor qildi. Shunda onasi qaytib ketdi. Soʻng ikkinchi marta kelib: «Ey Jurayj! Men onangman, men bilan gaplash», dedi. (Jurayj): «Yo Robbim! Onammi yoki namozim?» dedi-da, namozini ixtiyor qildi. Shunda onasi: «Yo Robbim! Bu Jurayjdir, u mening oʻgʻlimdir. Men u bilan gaplashdim, u esa men bilan gaplashishdan bosh tortdi. Yo Robbim! Sen unga fohishalarni koʻrsatmaguningcha jonini olma!» dedi. (Rasululloh ﷺ) dedilar: «Agar onasi unga fitnaga giriftor boʻlishini soʻrab duo qilganida, albatta fitnaga giriftor boʻlardi». (Rasululloh ﷺ) dedilar: «Bir qoʻy choʻponi uning ibodatxonasiga panoh topib turardi». (Rasululloh ﷺ) dedilar: «Qishloqdan bir ayol chiqib, choʻpon u bilan zino qildi, shunda u homilador boʻlib, oʻgʻil tugʻdi. Unga: ‹Bu nima?› deyishdi. U: ‹Bu ibodatxona sohibidan›, dedi». (Rasululloh ﷺ) dedilar: «Shunda ular boltalari va belkuraklari bilan kelib uni chaqirishdi. Uni namoz oʻqiyotgan holida koʻrishdi, u esa ular bilan gaplashmadi». (Rasululloh ﷺ) dedilar: «Shunda ular uning ibodatxonasini buza boshlashdi. U buni koʻrgach, ular oldiga tushdi. Ular unga: ‹Mana bundan soʻra›, deyishdi». (Rasululloh ﷺ) dedilar: «Shunda u tabassum qildi-da, soʻng boshini boladan oʻtkazib, ‹Otang kim?› dedi. (Bola): ‹Mening otam qoʻy choʻponi›, dedi. Buni undan eshitishgach: ‹Ibodatxonangdan buzgan joyimizni oltin va kumush bilan qurib beramiz›, deyishdi. (Jurayj): ‹Yoʻq, balki uni ilgarigidek tuproqdan tiklab beringlar›, dedi. Soʻng u (ibodatxonaga) chiqib ketdi».Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: у шундай деди: Журайж ибодатхонада ибодат қилар эди. Бир куни онаси унинг олдига келди. Ҳумайд деди: Абу Рофиъ бизга Абу Ҳурайранинг онаси уни чақирган пайтдаги ҳолатини, Расулуллоҳ ﷺ қилиб кўрсатганларидек қилиб кўрсатди: қандай қилиб кафтини қоши устига қўйиб, сўнг бошини унга томон кўтариб чақирганини (кўрсатди). (Онаси): «Эй Журайж! Мен онангман, мен билан гаплаш», деди. Онаси уни намоз ўқиётган пайтида кўрди. (Журайж): «Ё Роббим! Онамми ёки намозим?» деди-да, намозини ихтиёр қилди. Шунда онаси қайтиб кетди. Сўнг иккинчи марта келиб: «Эй Журайж! Мен онангман, мен билан гаплаш», деди. (Журайж): «Ё Роббим! Онамми ёки намозим?» деди-да, намозини ихтиёр қилди. Шунда онаси: «Ё Роббим! Бу Журайждир, у менинг ўғлимдир. Мен у билан гаплашдим, у эса мен билан гаплашишдан бош тортди. Ё Роббим! Сен унга фоҳишаларни кўрсатмагунингча жонини олма!» деди. (Расулуллоҳ ﷺ) дедилар: «Агар онаси унга фитнага гирифтор бўлишини сўраб дуо қилганида, албатта фитнага гирифтор бўларди». (Расулуллоҳ ﷺ) дедилар: «Бир қўй чўпони унинг ибодатхонасига паноҳ топиб турарди». (Расулуллоҳ ﷺ) дедилар: «Қишлоқдан бир аёл чиқиб, чўпон у билан зино қилди, шунда у ҳомиладор бўлиб, ўғил туғди. Унга: ‹Бу нима?› дейишди. У: ‹Бу ибодатхона соҳибидан›, деди». (Расулуллоҳ ﷺ) дедилар: «Шунда улар болталари ва белкураклари билан келиб уни чақиришди. Уни намоз ўқиётган ҳолида кўришди, у эса улар билан гаплашмади». (Расулуллоҳ ﷺ) дедилар: «Шунда улар унинг ибодатхонасини буза бошлашди. У буни кўргач, улар олдига тушди. Улар унга: ‹Мана бундан сўра›, дейишди». (Расулуллоҳ ﷺ) дедилар: «Шунда у табассум қилди-да, сўнг бошини боладан ўтказиб, ‹Отанг ким?› деди. (Бола): ‹Менинг отам қўй чўпони›, деди. Буни ундан эшитишгач: ‹Ибодатхонангдан бузган жойимизни олтин ва кумуш билан қуриб берамиз›, дейишди. (Журайж): ‹Йўқ, балки уни илгаригидек тупроқдан тиклаб беринглар›, деди. Сўнг у (ибодатхонага) чиқиб кетди».