حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ عَنْ مَعْمَرٍ عَنْ سُهَيْلِ بْنِ أَبِي صَالِحٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّ اللَّهَ إِذَا أَحَبَّ عَبْدًا قَالَ لِجِبْرِيلَ إِنِّي أُحِبُّ فُلَانًا فَأَحِبَّهُ قَالَ فَيَقُولُ جِبْرِيلُ لِأَهْلِ السَّمَاءِ إِنَّ رَبَّكُمْ يُحِبُّ فُلَانًا فَأَحِبُّوهُ قَالَ فَيُحِبُّهُ أَهْلُ السَّمَاءِ قَالَ وَيُوضَعُ لَهُ الْقَبُولُ فِي الْأَرْضِ قَالَ وَإِذَا أَبْغَضَ فَمِثْلُ ذَلِكَ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺ: «Albatta, Alloh bir bandani sevsa, Jibrilga: ‹Men falonchini sevaman, sen ham uni sevgin›, deydi. Shunda Jibril osmon ahliga: ‹Robbingiz falonchini sevadi, siz ham uni seving›, deydi. Bas, osmon ahli uni sevadi. Soʻng unga yer yuzida qabul qoʻyiladi. Agar (Alloh bir bandani) yomon koʻrsa, ham xuddi shunday boʻladi», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺ: «Албатта, Аллоҳ бир бандани севса, Жибрилга: ‹Мен фалончини севаман, сен ҳам уни севгин›, дейди. Шунда Жибрил осмон аҳлига: ‹Роббингиз фалончини севади, сиз ҳам уни севинг›, дейди. Бас, осмон аҳли уни севади. Сўнг унга ер юзида қабул қўйилади. Агар (Аллоҳ бир бандани) ёмон кўрса, ҳам худди шундай бўлади», дедилар.