قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ السَّلَامِ بْنُ حَرْبٍ الْمُلَائِيُّ عَنْ إِسْحَاقَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي فَرْوَةَ عَنْ بُكَيْرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْأَشَجِّ عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ يَسَارٍ عَنْ سَلَمَةَ بْنِ صَخْرٍ الزُّرَقِيِّ قَالَتَظَاهَرْتُ مِنْ امْرَأَتِي ثُمَّ وَقَعْتُ بِهَا قَبْلَ أَنْ أُكَفِّرَ فَسَأَلْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَفْتَانِي بِالْكَفَّارَةِ

Salama ibn Saxr az-Zuraqiy (roziyallohu anhu) aytdi: Men xotinimdan zihor qildim, soʻng kafforat bermasimdan oldin u bilan yaqinlik qildim. Nabiy ﷺdan soʻradim, u zot menga kafforat (berishga) fatvo berdilar.Салама ибн Сахр аз-Зурақий (розияллоҳу анҳу) айтди: Мен хотинимдан зиҳор қилдим, сўнг каффорат бермасимдан олдин у билан яқинлик қилдим. Набий ﷺдан сўрадим, у зот менга каффорат (беришга) фатво бердилар.

قَالَ حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ أَنْبَأَنَا مُحَمَّدُ بْنُ إِسْحَاقَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَمْرِو بْنِ عَطَاءٍ عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ يَسَارٍ عَنْ سَلَمَةَ بْنِ صَخْرٍ الزُّرَقِيِّ قَالَتَظَاهَرْتُ مِنْ امْرَأَتِي ثُمَّ وَقَعْتُ بِهَا قَبْلَ أَنْ أُكَفِّرَ فَسَأَلْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَفْتَانِي بِالْكَفَّارَةِ

Salama ibn Saxr az-Zuraqiy (roziyallohu anhu) aytdi: Men xotinimdan zihor qildim, soʻng kafforat bermasimdan oldin u bilan yaqinlik qildim. Nabiy ﷺdan soʻragan edim, u zot menga kafforat (berishni) fatvo qildilar.Салама ибн Сахр аз-Зурақий (розияллоҳу анҳу) айтди: Мен хотинимдан зиҳор қилдим, сўнг каффорат бермасимдан олдин у билан яқинлик қилдим. Набий ﷺдан сўраган эдим, у зот менга каффорат (беришни) фатво қилдилар.

حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ قَالَ أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ إِسْحَاقَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَمْرِو بْنِ عَطَاءٍ عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ يَسَارٍ عَنْ سَلَمَةَ بْنِ صَخْرٍ الْأَنْصَارِيِّ قَالَكُنْتُ امْرَأً قَدْ أُوتِيتُ مِنْ جِمَاعِ النِّسَاءِ مَا لَمْ يُؤْتَ غَيْرِي فَلَمَّا دَخَلَ رَمَضَانُ تَظَاهَرْتُ مِنْ امْرَأَتِي حَتَّى يَنْسَلِخَ رَمَضَانُ فَرَقًا مِنْ أَنْ أُصِيبَ فِي لَيْلَتِي شَيْئًا فَأَتَتَابَعُ فِي ذَلِكَ إِلَى أَنْ يُدْرِكَنِي النَّهَارُ وَأَنَا لَا أَقْدِرُ عَلَى أَنْ أَنْزِعَ فَبَيْنَا هِيَ تَخْدُمُنِي إِذْ تَكَشَّفَ لِي مِنْهَا شَيْءٌ فَوَثَبْتُ عَلَيْهَا فَلَمَّا أَصْبَحْتُ غَدَوْتُ عَلَى قَوْمِي فَأَخْبَرْتُهُمْ خَبَرِي وَقُلْتُ لَهُمْ انْطَلِقُوا مَعِي إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأُخْبِرُهُ بِأَمْرِي فَقَالُوا لَا وَاللَّهِ لَا نَفْعَلُ نَتَخَوَّفُ أَنْ يَنْزِلَ فِينَا قُرْآنٌ أَوْ يَقُولَ فِينَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَقَالَةً يَبْقَى عَلَيْنَا عَارُهَا وَلَكِنْ اذْهَبْ أَنْتَ فَاصْنَعْ مَا بَدَا لَكَ قَالَ فَخَرَجْتُ فَأَتَيْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَخْبَرْتُهُ خَبَرِي فَقَالَ لِي أَنْتَ بِذَاكَ فَقُلْتُ أَنَا بِذَاكَ فَقَالَ أَنْتَ بِذَاكَ فَقُلْتُ أَنَا بِذَاكَ قَالَ أَنْتَ بِذَاكَ قُلْتُ نَعَمْ هَا أَنَا ذَا فَأَمْضِ فِيَّ حُكْمَ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ فَإِنِّي صَابِرٌ لَهُ قَالَ أَعْتِقْ رَقَبَةً قَالَ فَضَرَبْتُ صَفْحَةَ رَقَبَتِي بِيَدِي وَقُلْتُ لَا وَالَّذِي بَعَثَكَ بِالْحَقِّ مَا أَصْبَحْتُ أَمْلِكُ غَيْرَهَا قَالَ فَصُمْ شَهْرَيْنِ قَالَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ وَهَلْ أَصَابَنِي مَا أَصَابَنِي إِلَّا فِي الصِّيَامِ قَالَ فَتَصَدَّقْ قَالَ فَقُلْتُ

Salama ibn Saxr al-Ansoriy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: «Men ayollar bilan qoʻshilishda menga oʻzgaga berilmagan narsa berilgan kishi edim. Ramazon kirgach, tunda unga yaqinlik qilib qoʻyishimdan, soʻng buni ramazon tugaguncha ketma-ket davom ettirib yuborishimdan va kunduz yetib kelganida ham toʻxtay olmasligimdan qoʻrqib, ramazon chiqquncha xotinimdan zihor qildim. Bir kechasi u menga xizmat qilib turganida undan bir narsa ochilib qoldi-yu, men unga tashlandim. Tongga chiqqach, qavmimning oldiga borib, voqeani ularga aytib berdim va dedim: ‹Men bilan Rasululloh ﷺning huzurlariga boringlar, men u zotga ishimni aytib beray›. Ular: ‹Yoʻq, Alloh haqqi, biz buni qilmaymiz. Bizning haqqimizda Qurʼon nozil boʻlishidan yoki Rasululloh ﷺ biz haqimizda ori bizga qoladigan bir gap aytib qoʻyishlaridan qoʻrqamiz. Lekin oʻzing borib, oʻzingga koʻringan ishni qil›, dedilar. Soʻng men chiqib, Rasululloh ﷺning huzurlariga keldim va voqeani u zotga aytib berdim. U zot: «Sen shu (ishni) qildingmi?», dedilar. Men: ‹Men shuni qildim›, dedim. U zot yana: «Sen shuni qildingmi?», dedilar. Men: ‹Men shuni qildim›, dedim. U zot yana: «Sen shuni qildingmi?», dedilar. Men: ‹Ha, mana men oldingizdaman, mendagi Alloh azza va jallaning hukmini joriy qiling, men bunga sabr qiluvchiman›, dedim. U zot: «Bir qul ozod qil», dedilar. Shunda men qoʻlim bilan boʻynimning yon tomoniga urib: ‹Yoʻq, sizni haq bilan yuborgan Zotga qasamki, men bundan boshqasiga ega boʻlmagan holda tongga chiqqanman›, dedim. U zot: «Ikki oy roʻza tut», dedilar. Men: ‹Yo Rasululloh, menga yetgan bu balo roʻza (paytida) yetgan boʻlsa-ya?›, dedim. U zot: «Unday boʻlsa, sadaqa ber», dedilar. Men aytdim: ...»Салама ибн Сахр ал-Ансорий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: «Мен аёллар билан қўшилишда менга ўзгага берилмаган нарса берилган киши эдим. Рамазон киргач, тунда унга яқинлик қилиб қўйишимдан, сўнг буни рамазон тугагунча кетма-кет давом эттириб юборишимдан ва кундуз етиб келганида ҳам тўхтай олмаслигимдан қўрқиб, рамазон чиққунча хотинимдан зиҳор қилдим. Бир кечаси у менга хизмат қилиб турганида ундан бир нарса очилиб қолди-ю, мен унга ташландим. Тонгга чиққач, қавмимнинг олдига бориб, воқеани уларга айтиб бердим ва дедим: ‹Мен билан Расулуллоҳ ﷺнинг ҳузурларига боринглар, мен у зотга ишимни айтиб берай›. Улар: ‹Йўқ, Аллоҳ ҳаққи, биз буни қилмаймиз. Бизнинг ҳаққимизда Қуръон нозил бўлишидан ёки Расулуллоҳ ﷺ биз ҳақимизда ори бизга қоладиган бир гап айтиб қўйишларидан қўрқамиз. Лекин ўзинг бориб, ўзингга кўринган ишни қил›, дедилар. Сўнг мен чиқиб, Расулуллоҳ ﷺнинг ҳузурларига келдим ва воқеани у зотга айтиб бердим. У зот: «Сен шу (ишни) қилдингми?», дедилар. Мен: ‹Мен шуни қилдим›, дедим. У зот яна: «Сен шуни қилдингми?», дедилар. Мен: ‹Мен шуни қилдим›, дедим. У зот яна: «Сен шуни қилдингми?», дедилар. Мен: ‹Ҳа, мана мен олдингиздаман, мендаги Аллоҳ азза ва жалланинг ҳукмини жорий қилинг, мен бунга сабр қилувчиман›, дедим. У зот: «Бир қул озод қил», дедилар. Шунда мен қўлим билан бўйнимнинг ён томонига уриб: ‹Йўқ, сизни ҳақ билан юборган Зотга қасамки, мен бундан бошқасига эга бўлмаган ҳолда тонгга чиққанман›, дедим. У зот: «Икки ой рўза тут», дедилар. Мен: ‹Ё Расулуллоҳ, менга етган бу бало рўза (пайтида) етган бўлса-я?›, дедим. У зот: «Ундай бўлса, садақа бер», дедилар. Мен айтдим: ...»