حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ عَنِ الصَّعْبِ بْنِ جَثَّامَةَ قَالَمَرَّ بِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَنَا بِالْأَبْوَاءِ أَوْ بِوَدَّانَ فَأَهْدَيْتُ لَهُ مِنْ لَحْمِ حِمَارِ وَحْشٍ وَهُوَ مُحْرِمٌ فَرَدَّهُ عَلَيَّ فَلَمَّا رَأَى فِي وَجْهِي الْكَرَاهَةَ قَالَ إِنَّهُ لَيْسَ بِنَا رَدٌّ عَلَيْكَ وَلَكِنَّا حُرُمٌ

Saʼb ibn Jassoma (roziyallohu anhu) aytdi: «Men Abvoʼda — yoki Vaddonda — turganimda Rasululloh ﷺ yonimdan oʻtdilar. Men u zotga yovvoyi eshak goʻshtidan hadya qildim, u zot esa ehromda edilar va uni menga qaytardilar. Yuzimda norozilik (alomatini) koʻrganlarida: ‹Biz buni senga qaytarayotganimiz yoʻq, lekin biz ehromdamiz›, dedilar».Саъб ибн Жассома (розияллоҳу анҳу) айтди: «Мен Абвўда — ёки Ваддонда — турганимда Расулуллоҳ ﷺ ёнимдан ўтдилар. Мен у зотга ёввойи эшак гўштидан ҳадя қилдим, у зот эса эҳромда эдилар ва уни менга қайтардилар. Юзимда норозилик (аломатини) кўрганларида: ‹Биз буни сенга қайтараётганимиз йўқ, лекин биз эҳромдамиз›, дедилар».

وَسُئِلَ عَنْ أَهْلِ الدَّارِ مِنْ الْمُشْرِكِينَ يُبَيَّتُونَ فَيُصَابُ مِنْ نِسَائِهِمْ وَذَرَارِيِّهِمْ فَقَالَ هُمْ مِنْهُمْ ثُمَّ يَقُولُ الزُّهْرِيُّ ثُمَّ نَهَى عَنْ ذَلِكَ بَعْدُ

Saʼb ibn Jassoma (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: U zotdan mushriklardan boʻlgan diyor ahli — ular tunda bosqin qilinib, ayollari va bola-chaqalariga (zarar) yetishi haqida soʻraldi. Shunda u zot: «Ular oʻshalardandir», dedilar. Soʻng Zuhriy: «Keyin u zot bundan qaytardilar», der edi.Саъб ибн Жассома (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: У зотдан мушриклардан бўлган диёр аҳли — улар тунда босқин қилиниб, аёллари ва бола-чақаларига (зарар) етиши ҳақида сўралди. Шунда у зот: «Улар ўшалардандир», дедилар. Сўнг Зуҳрий: «Кейин у зот бундан қайтардилар», дер эди.

قَالَ قَرَأْتُ عَلَى عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ مَهْدِيٍّ: مَالِكُ بْنُ أَنَسٍ عَنِ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ عَنِ الصَّعْبِ بْنِ جَثَّامَةَ اللَّيْثِيِّأَنَّهُ أَهْدَى إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُوَ بِالْأَبْوَاءِ أَوْ بِوَدَّانَ حِمَارًا وَحْشِيًّا فَرَدَّهُ عَلَيْهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَلَمَّا رَأَى مَا فِي وَجْهِي قَالَ إِنَّا لَمْ نَرُدَّ عَلَيْكَ إِلَّا أَنَّا حُرُمٌ

Saʼb ibn Jassoma al-Laysiy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: u Rasululloh ﷺ Abvoda — yoki Vaddonda — boʻlganlarida u zotga bir yovvoyi eshak hadya qilibdi, Rasululloh ﷺ esa uni unga qaytaribdilar. (Saʼb) dedi: U zot mening yuzimdagi (holatni) koʻrganlarida: «Biz uni senga faqat ehromda boʻlganimiz uchun qaytardik», dedilar.Саъб ибн Жассома ал-Лайсий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: у Расулуллоҳ ﷺ Абвода — ёки Ваддонда — бўлганларида у зотга бир ёввойи эшак ҳадя қилибди, Расулуллоҳ ﷺ эса уни унга қайтарибдилар. (Саъб) деди: У зот менинг юзимдаги (ҳолатни) кўрганларида: «Биз уни сенга фақат эҳромда бўлганимиз учун қайтардик», дедилар.

قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ قَالَ أَخْبَرَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ قَالَ أَخْبَرَنِي عَمْرُو بْنُ دِينَارٍ أَنَّ ابْنَ شِهَابٍ أَخْبَرَهُ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ عَنِ الصَّعْبِ بْنِ جَثَّامَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قِيلَ لَهُ لَوْ أَنَّ خَيْلًا أَغَارَتْ مِنْ اللَّيْلِ فَأَصَابَتْ مِنْ أَبْنَاءِ الْمُشْرِكِينَ قَالَ هُمْ مِنْ آبَائِهِمْ

Saʼb ibn Jassoma (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ ga: «Agar otliqlar (suvoriylar) tunda bosqin qilib, mushriklarning bolalariga (zarar) yetkazsa-chi?» — deyilgan edi, u zot: «Ular ota-onalaridan (sanaladi)», — dedilar.Саъб ибн Жассома (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ га: «Агар отлиқлар (суворийлар) тунда босқин қилиб, мушрикларнинг болаларига (зарар) етказса-чи?» — дейилган эди, у зот: «Улар ота-оналаридан (саналади)», — дедилар.

قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ قَالَ حَدَّثَنَا مَعْمَرٌ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ عَنِ الصَّعْبِ بْنِ جَثَّامَةَ قَالَسَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ لَا حِمَى إِلَّا لِلَّهِ وَلِرَسُولِهِ

Saʼb ibn Jassoma (roziyallohu anhu) aytdi: Men Rasululloh ﷺning: «Alloh va Uning Rasulidan boshqa hech kim uchun hima (qoʻriqxona — xususiy yaylov) yoʻq», deb aytayotganlarini eshitdim.Саъб ибн Жассома (розияллоҳу анҳу) айтди: Мен Расулуллоҳ ﷺнинг: «Аллоҳ ва Унинг Расулидан бошқа ҳеч ким учун ҳима (қўриқхона — хусусий яйлов) йўқ», деб айтаётганларини эшитдим.

قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ حَدَّثَنَا مَعْمَرٌ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ عَنِ الصَّعْبِ بْنِ جَثَّامَةَ قَالَقُلْتُ لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّا نُصِيبُ فِي الْبَيَاتِ مِنْ ذَرَارِيِّ الْمُشْرِكِينَ قَالَ هُمْ مِنْهُمْ

Saʼb ibn Jassoma (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: «Yo Rasululloh! Biz tungi bosqinlarda mushriklarning bolalariga (zarar) yetkazyapmiz», — dedim. U zot: «Ular ham ulardan (mushriklardan)», — dedilar.Саъб ибн Жассома (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: «Ё Расулуллоҳ! Биз тунги босқинларда мушрикларнинг болаларига (зарар) етказяпмиз», — дедим. У зот: «Улар ҳам улардан (мушриклардан)», — дедилар.

قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ حَدَّثَنَا مَعْمَرٌ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ عَنِ الصَّعْبِ بْنِ جَثَّامَةَ قَالَمَرَّ بِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَنَا بِالْأَبْوَاءِ فَأَهْدَيْتُ لَهُ حِمَارَ وَحْشٍ فَرَدَّهُ عَلَيَّ فَلَمَّا رَأَى الْكَرَاهِيَةَ فِي وَجْهِي قَالَ إِنَّهُ لَيْسَ بِنَا رَدٌّ عَلَيْكَ وَلَكِنَّا حُرُمٌ

Saʼb ibn Jassoma (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: «Men Abvoda turganimda Rasululloh ﷺ yonimdan oʻtdilar. Men u zotga bir yovvoyi eshak hadya qildim, ammo u zot uni menga qaytardilar. Yuzimda norozilik alomatini koʻrgach: ‹Biz uni senga qaytarayotganimiz yoʻq, lekin biz ehromdamiz›, dedilar».Саъб ибн Жассома (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: «Мен Абвода турганимда Расулуллоҳ ﷺ ёнимдан ўтдилар. Мен у зотга бир ёввойи эшак ҳадя қилдим, аммо у зот уни менга қайтардилар. Юзимда норозилик аломатини кўргач: ‹Биз уни сенга қайтараётганимиз йўқ, лекин биз эҳромдамиз›, дедилар».

قَالَ حَدَّثَنَا عَبْد اللَّهِ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَكْرٍ قَالَ أَخْبَرَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ قَالَ أَخْبَرَنِي ابْنُ شِهَابٍ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ عَنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبَّاسٍ عَنِ صَعْبِ بْنِ جَثَّامَةَ أَنَّهُ قَالَمَرَّ بِي وَأَنَا بِالْأَبْوَاءِ أَوْ بِوَدَّانَ فَأَهْدَيْتُ لَهُ حِمَارَ وَحْشٍ فَرَدَّهُ عَلَيَّ فَلَمَّا رَأَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْكَرَاهِيَةَ فِي وَجْهِي قَالَ إِنَّهُ لَيْسَ بِنَا رَدٌّ عَلَيْكَ وَلَكِنَّا حُرُمٌقُلْتُ لِابْنِ شِهَابٍ الْحِمَارُ عَقِيرٌ قَالَ لَا أَدْرِي حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ قَالَ أَخْبَرَنَا ابْنُ أَبِي ذِئْبٍ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ عَنِ الصَّعْبِ بْنِ جَثَّامَةَ أَنَّهُ أَهْدَى إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حِمَارَ وَحْشٍ وَهُوَ مُحْرِمٌ فَذَكَرَهُ

Saʼb ibn Jassoma (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Men Abvoda — yoki Vaddonda — boʻlganimda u zot yonimdan oʻtdilar. Men u zotga bir yovvoyi eshak hadya qildim, u zot uni menga qaytardilar. Rasululloh ﷺ yuzimdagi noxushlikni koʻrganlarida: «Biz uni senga qaytarayotganimiz yoʻq, lekin biz ehromdamiz», dedilar. Men Ibn Shihobga: «Eshak soʻyilgan edimi?» dedim. U: «Bilmayman», dedi. Saʼb ibn Jassomadan (boshqa sanad bilan) rivoyat qilinadiki, u ehromda boʻlgan Rasululloh ﷺga bir yovvoyi eshak hadya qilgan — soʻng uni zikr qildi.Саъб ибн Жассома (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Мен Абвода — ёки Ваддонда — бўлганимда у зот ёнимдан ўтдилар. Мен у зотга бир ёввойи эшак ҳадя қилдим, у зот уни менга қайтардилар. Расулуллоҳ ﷺ юзимдаги нохушликни кўрганларида: «Биз уни сенга қайтараётганимиз йўқ, лекин биз эҳромдамиз», дедилар. Мен Ибн Шиҳобга: «Эшак сўйилган эдими?» дедим. У: «Билмайман», деди. Саъб ибн Жассомадан (бошқа санад билан) ривоят қилинадики, у эҳромда бўлган Расулуллоҳ ﷺга бир ёввойи эшак ҳадя қилган — сўнг уни зикр қилди.