قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو سَعِيدٍ حَدَّثَنَا عُمَرُ بْنُ فَرُّوخَ قَالَ حَدَّثَنَا مُصْعَبُ بْنُ نُوحٍ الْأَنْصَارِيُّ قَالَأَدْرَكْتُ عَجُوزًا لَنَا كَانَتْ فِيمَنْ بَايَعْنَ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَتْ أَتَيْنَاهُ يَوْمًا فَأَخَذَ عَلَيْنَا أَنْ لَا تَنُحْنَ قَالَتْ الْعَجُوزُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ نَاسًا كَانُوا قَدْ أَسْعَدُونِي عَلَى مُصِيبَةٍ أَصَابَتْنِي وَإِنَّهُمْ أَصَابَتْهُمْ مُصِيبَةٌ وَأَنَا أُرِيدُ أَنْ أُسْعِدَهُمْ ثُمَّ إِنَّهَا أَتَتْهُ فَبَايَعَتْهُ وَقَالَتْ هُوَ الْمَعْرُوفُ الَّذِي قَالَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ {وَلَا يَعْصِينَكَ فِي مَعْرُوفٍ}
Musʼab ibn Nuh al-Ansoriy aytdi: Men Nabiy ﷺga bayʼat qilgan ayollar orasida boʻlgan bir kampirimizga yetishdim. U dedi: Biz bir kuni u zotning oldilariga keldik, u zot bizdan yigʻi-sigʻi qilmaslikka (ahd) oldilar. Kampir: «Yo Rasululloh, boshimga tushgan bir musibatda baʼzi odamlar menga hamdardlik bildirgan edilar, endi ularning boshiga musibat tushdi, men ularga hamdardlik bildirmoqchiman», dedi. Soʻng u zotning oldilariga kelib bayʼat qildi va: «Bu Alloh azza va jalla aytgan maʼrufdir», dedi: {va senga maʼrufda osiy boʻlmasalar}.Мусъаб ибн Нуҳ ал-Ансорий айтди: Мен Набий ﷺга байъат қилган аёллар орасида бўлган бир кампиримизга етишдим. У деди: Биз бир куни у зотнинг олдиларига келдик, у зот биздан йиғи-сиғи қилмасликка (аҳд) олдилар. Кампир: «Ё Расулуллоҳ, бошимга тушган бир мусибатда баъзи одамлар менга ҳамдардлик билдирган эдилар, энди уларнинг бошига мусибат тушди, мен уларга ҳамдардлик билдирмоқчиман», деди. Сўнг у зотнинг олдиларига келиб байъат қилди ва: «Бу Аллоҳ азза ва жалла айтган маъруфдир», деди: {ва сенга маъруфда осий бўлмасалар}.