حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ أَبِي مَسْعُودٍ عَنْ أَبِي السَّلِيلِ عَنْ عَجُوزٍ مِنْ بَنِي نُمَيْرٍ أَنَّهَاسَمِعَتْ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُوَ يُصَلِّي بِالنَّاسِ وَوَجْهُهُ إِلَى الْبَيْتِ قَالَ فَحَفِظَتْ مِنْهُ رَبِّ اغْفِرْ لِي خَطَايَايَ وَجَهْلِي
Banu Numayrdan boʻlgan bir kampir Nabiy ﷺ odamlarga namoz oʻqib berayotganlarida, yuzlari Baytga qaratilgan holda u zotni eshitgan. (Roviy) aytdi: U zotdan: «Robbigʻfir liy xatoyaaya va jahliy (Robbim, xatolarimni va jaholatimni magʻfirat qil)», deganlarini yodlab qoldi.Бану Нумайрдан бўлган бир кампир Набий ﷺ одамларга намоз ўқиб бераётганларида, юзлари Байтга қаратилган ҳолда у зотни эшитган. (Ровий) айтди: У зотдан: «Роббиғфир лий хатояая ва жаҳлий (Роббим, хатоларимни ва жаҳолатимни мағфират қил)», деганларини ёдлаб қолди.