حَدَّثَنَا رَوْحٌ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ قَتَادَةَ، قَالَ سَمِعْتُ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ شَقِيقٍ، يَقُولُ كَانَ عُثْمَانُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ يَنْهَى عَنْ الْمُتْعَةِ وَعَلِيٌّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ يُفْتِي بِهَا فَقَالَ لَهُ عُثْمَانُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَوْلًا فَقَالَ لَهُ عَلِيٌّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ لَقَدْ عَلِمْتَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَعَلَ ذَلِكَ قَالَ عُثْمَانُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ أَجَلْ وَلَكِنَّا كُنَّا خَائِفِينَ قَالَ شُعْبَةُ فَقُلْتُ لِقَتَادَةَ مَا كَانَ خَوْفُهُمْ قَالَ لَا أَدْرِي.
Usmon (roziyallohu anhu) mutʼadan qaytarardi, Ali (roziyallohu anhu) esa unga (ruxsat berib) fatvo berardi. Usmon (roziyallohu anhu) Aliga bir soʻz aytdi, Ali (roziyallohu anhu) esa unga: «Sen ham bilasanki, Rasululloh ﷺ buni qilganlar», dedi. Usmon (roziyallohu anhu): «Ha, lekin biz (oʻshanda) qoʻrqqan holatda edik», dedi.Усмон (розияллоҳу анҳу) мутъадан қайтарарди, Али (розияллоҳу анҳу) эса унга (рухсат бериб) фатво берарди. Усмон (розияллоҳу анҳу) Алига бир сўз айтди, Али (розияллоҳу анҳу) эса унга: «Сен ҳам биласанки, Расулуллоҳ ﷺ буни қилганлар», деди. Усмон (розияллоҳу анҳу): «Ҳа, лекин биз (ўшанда) қўрққан ҳолатда эдик», деди.