Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Usmon (roziyallohu anhu) haj qilish uchun Makkaga yoʻl oldilar. Muhammad ibn Jaʼfar ibn Abu Tolibning huzuriga xotini kirdi va u xotini bilan tunab, tong ottirdi. Soʻng ertalab uning ustida atir izi va zaʼfaronga qattiq boʻyalgan chodir bilan chiqdi va odamlarga ular yoʻlga chiqmasidan avval Malal degan joyda yetib oldi. Usmon uni koʻrgach, dagʻdagʻa qilib, jirkanib: «Rasululloh ﷺ qaytargan boʻlsalar-u, sen zaʼfaronga boʻyalganini kiyasanmi?» dedilar. Shunda Ali ibn Abu Tolib (roziyallohu anhu) unga: «Rasululloh ﷺ na uni, na seni qaytargan edilar, faqat meni qaytargan edilar», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Усмон (розияллоҳу анҳу) ҳаж қилиш учун Маккага йўл олдилар. Муҳаммад ибн Жаъфар ибн Абу Толибнинг ҳузурига хотини кирди ва у хотини билан тунаб, тонг оттирди. Сўнг эрталаб унинг устида атир изи ва заъфаронга қаттиқ бўялган чодир билан чиқди ва одамларга улар йўлга чиқмасидан аввал Малал деган жойда етиб олди. Усмон уни кўргач, дағдаға қилиб, жирканиб: «Расулуллоҳ ﷺ қайтарган бўлсалар-у, сен заъфаронга бўялганини киясанми?» дедилар. Шунда Али ибн Абу Толиб (розияллоҳу анҳу) унга: «Расулуллоҳ ﷺ на уни, на сени қайтарган эдилар, фақат мени қайтарган эдилар», дедилар.