Abu Said al-Xudriy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ shunday dedilar: «Bir kishi jannatga kirdi, holbuki u hech qachon yaxshilik qilmagan edi. U oʻlim yetib kelganida ahliga: ‹Men oʻlsam, meni yoqinglar, soʻng ezib kul qilinglar, soʻng yarmimni dengizga, yarmimni quruqlikka sochinglar›, degan edi. Alloh quruqlik va dengizga amr qildi, ikkovi uni toʻpladi. Soʻng: ‹Nima seni shu qilmishingga undadi?› dedi. U: ‹Sendan qoʻrqqanim›, dedi. Shunda (Alloh) shu sababli uni magʻfirat qildi».Абу Саид ал-Худрий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ шундай дедилар: «Бир киши жаннатга кирди, ҳолбуки у ҳеч қачон яхшилик қилмаган эди. У ўлим етиб келганида аҳлига: ‹Мен ўлсам, мени ёқинглар, сўнг эзиб кул қилинглар, сўнг ярмимни денгизга, ярмимни қуруқликка сочинглар›, деган эди. Аллоҳ қуруқлик ва денгизга амр қилди, иккови уни тўплади. Сўнг: ‹Нима сени шу қилмишингга ундади?› деди. У: ‹Сендан қўрққаним›, деди. Шунда (Аллоҳ) шу сабабли уни мағфират қилди».