Abu Said al-Xudriy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Bir kishi Rasululloh ﷺga: «Bizga yetayotgan mana bu kasalliklar haqida aytib bering, ular bizga nima (foyda beradi)?» dedi. U zot: «(Ular gunohlarga) kafforatdir», dedilar. Otam: «Oz boʻlsa ham-a?» dedi. U zot: «Hatto bir tikan (sanchilishi) va undan yuqorisi ham», dedilar. (Rovi) dedi: Shunda otam oʻzi uchun — isitma uni oʻlgunicha tark etmasligini, ammo uni haj, umra, Alloh yoʻlidagi jihod va jamoatdagi farz namozdan chalgʻitmasligini — soʻrab duo qildi. Bas, uni kim ushlab koʻrmasin, uning issigʻini sezar edi — toki vafot etgunicha.Абу Саид ал-Худрий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Бир киши Расулуллоҳ ﷺга: «Бизга етаётган мана бу касалликлар ҳақида айтиб беринг, улар бизга нима (фойда беради)?» деди. У зот: «(Улар гуноҳларга) каффоратдир», дедилар. Отам: «Оз бўлса ҳам-а?» деди. У зот: «Ҳатто бир тикан (санчилиши) ва ундан юқориси ҳам», дедилар. (Рови) деди: Шунда отам ўзи учун — иситма уни ўлгунича тарк этмаслигини, аммо уни ҳаж, умра, Аллоҳ йўлидаги жиҳод ва жамоатдаги фарз намоздан чалғитмаслигини — сўраб дуо қилди. Бас, уни ким ушлаб кўрмасин, унинг иссиғини сезар эди — токи вафот этгунича.