حَدَّثَنَا يَحْيَى عَنْ أُسَامَةَ قَالَ حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ عَمْرِو بْنِ عَطَاءٍ عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَسَارٍ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ مَا أَصَابَ الْمُسْلِمَ مِنْ مَرَضٍ وَلَا وَصَبٍ وَلَا حَزَنٍ حَتَّى الْهَمَّ يُهِمُّهُ إِلَّا يُكَفِّرُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ عَنْهُ مِنْ خَطَايَاهُ
Abu Said al-Xudriy (roziyallohu anhu)dan, Nabiy ﷺdan rivoyat qilinadi: «Musulmonga yetgan har bir kasallik, ogʻriq va gʻam — hatto uni tashvishga solgan bir qaygʻu ham — boʻlmaydiki, Alloh azza va jalla u sababli uning xatolarini oʻchirmasin».Абу Саид ал-Худрий (розияллоҳу анҳу)дан, Набий ﷺдан ривоят қилинади: «Мусулмонга етган ҳар бир касаллик, оғриқ ва ғам — ҳатто уни ташвишга солган бир қайғу ҳам — бўлмайдики, Аллоҳ азза ва жалла у сабабли унинг хатоларини ўчирмасин».