حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ أَبِي بُكَيْرٍ حَدَّثَنَا زُهَيْرُ بْنُ مُحَمَّدٍ عَنْ سُهَيْلِ بْنِ أَبِي صَالِحٍ عَنِ النُّعْمَانِ بْنِ أَبِي الْعَيَّاشِ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِنَّ أَدْنَى أَهْلِ الْجَنَّةِ مَنْزِلَةً رَجُلٌ صَرَفَ اللَّهُ وَجْهَهُ عَنْ النَّارِ قِبَلَ الْجَنَّةِ وَمَثَّلَ لَهُ شَجَرَةً ذَاتَ ظِلٍّ فَقَالَ أَيْ رَبِّ قَدِّمْنِي إِلَى هَذِهِ الشَّجَرَةِ فَأَكُونَ فِي ظِلِّهَا فَقَالَ اللَّهُ هَلْ عَسَيْتَ إِنْ فَعَلْتُ أَنْ تَسْأَلَنِي غَيْرَهَا قَالَ لَا وَعِزَّتِكَ فَقَدَّمَهُ اللَّهُ إِلَيْهَا وَمَثَّلَ لَهُ شَجَرَةً ذَاتَ ظِلٍّ وَثَمَرٍ فَقَالَ أَيْ رَبِّ قَدِّمْنِي إِلَى هَذِهِ الشَّجَرَةِ أَكُونُ فِي ظِلِّهَا وَآكُلُ مِنْ ثَمَرِهَا فَقَالَ اللَّهُ لَهُ هَلْ عَسَيْتَ إِنْ أَعْطَيْتُكَ ذَلِكَ أَنْ تَسْأَلَنِي غَيْرَهُ فَيَقُولُ لَا وَعِزَّتِكَ فَيُقَدِّمُهُ اللَّهُ إِلَيْهَا فَتُمَثَّلُ لَهُ شَجَرَةٌ أُخْرَى ذَاتُ ظِلٍّ وَثَمَرٍ وَمَاءٍ فَيَقُولُ أَيْ رَبِّ قَدِّمْنِي إِلَى هَذِهِ الشَّجَرَةِ أَكُونُ فِي ظِلِّهَا وَآكُلُ مِنْ ثَمَرِهَا وَأَشْرَبُ مِنْ مَائِهَا فَيَقُولُ لَهُ هَلْ عَسَيْتَ إِنْ فَعَلْتُ أَنْ تَسْأَلَنِي غَيْرَهُ فَيَقُولُ لَا وَعِزَّتِكَ لَا أَسْأَلُكَ غَيْرَهُ فَيُقَدِّمُهُ اللَّهُ إِلَيْهَا فَيَبْرُزُ لَهُ بَابُ الْجَنَّةِ فَيَقُولُ أَيْ رَبِّ قَدِّمْنِي إِلَى بَابِ الْجَنَّةِ فَأَكُونَ تَحْتَ نِجَافِ الْجَنَّةِ وَأَنْظُرَ إِلَى أَهْلِهَا فَيُقَدِّمُهُ اللَّهُ إِلَيْهَا فَيَرَى أَهْلَ الْجَنَّةِ وَمَا فِيهَا فَيَقُولُ أَيْ رَبِّ أَدْخِلْنِي الْجَنَّةَ قَالَ فَيُدْخِلُهُ اللَّهُ الْجَنَّةَ قَالَ فَإِذَا دَخَلَ الْجَنَّةَ قَالَ هَذَا لِي قَالَ فَيَقُولُ اللَّهُ
Abu Said al-Xudriy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ shunday dedilar: «Albatta, jannat ahlining martabasi eng pasti — shunday bir kishiki, Alloh uning yuzini doʻzaxdan jannat tomonga buradi va unga soyali bir daraxtni namoyon qiladi. U: ‹Ey Robbim, meni mana bu daraxtga yaqinlashtir, soyasida boʻlay›, deydi. Alloh: ‹Agar shuni qilsam, Mendan boshqasini soʻramaysanmi?› deydi. U: ‹Yoʻq, izzatingga qasam›, deydi. Bas, Alloh uni unga yaqinlashtiradi va unga soyali hamda mevali bir daraxtni namoyon qiladi. U: ‹Ey Robbim, meni mana bu daraxtga yaqinlashtir, soyasida boʻlay va mevasidan yeyay›, deydi. Alloh unga: ‹Agar buni senga bersam, Mendan boshqasini soʻramaysanmi?› deydi. U: ‹Yoʻq, izzatingga qasam›, deydi. Bas, Alloh uni unga yaqinlashtiradi. Soʻng unga soyali, mevali va suvli boshqa bir daraxt namoyon qilinadi. U: ‹Ey Robbim, meni mana bu daraxtga yaqinlashtir, soyasida boʻlay, mevasidan yeyay va suvidan ichay›, deydi. Alloh unga: ‹Agar shuni qilsam, Mendan boshqasini soʻramaysanmi?› deydi. U: ‹Yoʻq, izzatingga qasam, Sendan boshqasini soʻramayman›, deydi. Bas, Alloh uni unga yaqinlashtiradi. Soʻng unga jannat eshigi koʻrinadi. U: ‹Ey Robbim, meni jannat eshigiga yaqinlashtir, jannat ostonasi ostida turib, uning ahliga qarab turay›, deydi. Bas, Alloh uni unga yaqinlashtiradi; u jannat ahlini va undagi narsalarni koʻradi. Soʻng: ‹Ey Robbim, meni jannatga kirgiz›, deydi. Bas, Alloh uni jannatga kirgizadi», dedilar. U zot dedilar: «Jannatga kirgach, u: ‹Bu menikimi?› deydi». (Rovi) aytdi: Shunda Alloh aytadi.Абу Саид ал-Худрий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ шундай дедилар: «Албатта, жаннат аҳлининг мартабаси энг пасти — шундай бир кишики, Аллоҳ унинг юзини дўзахдан жаннат томонга буради ва унга сояли бир дарахтни намоён қилади. У: ‹Эй Роббим, мени мана бу дарахтга яқинлаштир, соясида бўлай›, дейди. Аллоҳ: ‹Агар шуни қилсам, Мендан бошқасини сўрамайсанми?› дейди. У: ‹Йўқ, иззатингга қасам›, дейди. Бас, Аллоҳ уни унга яқинлаштиради ва унга сояли ҳамда мевали бир дарахтни намоён қилади. У: ‹Эй Роббим, мени мана бу дарахтга яқинлаштир, соясида бўлай ва мевасидан еяй›, дейди. Аллоҳ унга: ‹Агар буни сенга берсам, Мендан бошқасини сўрамайсанми?› дейди. У: ‹Йўқ, иззатингга қасам›, дейди. Бас, Аллоҳ уни унга яқинлаштиради. Сўнг унга сояли, мевали ва сувли бошқа бир дарахт намоён қилинади. У: ‹Эй Роббим, мени мана бу дарахтга яқинлаштир, соясида бўлай, мевасидан еяй ва сувидан ичай›, дейди. Аллоҳ унга: ‹Агар шуни қилсам, Мендан бошқасини сўрамайсанми?› дейди. У: ‹Йўқ, иззатингга қасам, Сендан бошқасини сўрамайман›, дейди. Бас, Аллоҳ уни унга яқинлаштиради. Сўнг унга жаннат эшиги кўринади. У: ‹Эй Роббим, мени жаннат эшигига яқинлаштир, жаннат остонаси остида туриб, унинг аҳлига қараб турай›, дейди. Бас, Аллоҳ уни унга яқинлаштиради; у жаннат аҳлини ва ундаги нарсаларни кўради. Сўнг: ‹Эй Роббим, мени жаннатга киргиз›, дейди. Бас, Аллоҳ уни жаннатга киргизади», дедилар. У зот дедилар: «Жаннатга киргач, у: ‹Бу меникими?› дейди». (Рови) айтди: Шунда Аллоҳ айтади.