حَدَّثَنَا أَبُو عَبْدِ الرَّحْمَنِ حَدَّثَنَا حَيْوَةُ أَخْبَرَنِي بَشِيرُ بْنُ أَبِي عَمْرٍو الْخَوْلَانِيُّ أَنَّ الْوَلِيدَ بْنَ قَيْسٍ حَدَّثَهُ أَنَّهُ سَمِعَ أَبَا سَعِيدٍ الْخُدْرِيَّ يَقُولُسَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ يَكُونُ خَلْفٌ بَعْدَ سِتِّينَ سَنَةً أَضَاعُوا الصَّلَاةَ وَاتَّبَعُوا الشَّهَوَاتِ فَسَوْفَ يَلْقَوْنَ غَيًّا ثُمَّ يَكُونُ خَلْفٌ يَقْرَءُونَ الْقُرْآنَ لَا يَعْدُو تَرَاقِيَهُمْ وَيَقْرَأُ الْقُرْآنَ ثَلَاثَةٌ مُؤْمِنٌ وَمُنَافِقٌ وَفَاجِرٌقَالَ بَشِيرٌ فَقُلْتُ لِلْوَلِيدِ مَا هَؤُلَاءِ الثَّلَاثَةُ فَقَالَ الْمُنَافِقُ كَافِرٌ بِهِ وَالْفَاجِرُ يَتَأَكَّلُ بِهِ وَالْمُؤْمِنُ يُؤْمِنُ بِهِ
Abu Said al-Xudriy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺning bunday deganlarini eshitdim: «Oltmish yildan keyin bir keyingi avlod keladi: ular namozni zoye qildilar va shahvatlarga ergashdilar. Bas, ular tez orada gumrohlikka duch keladilar. Soʻng yana bir avlod keladi: ular Qurʼonni oʻqiydilar, (lekin u) boʻgʻizlaridan oʻtmaydi. Qurʼonni uch (toifa) oʻqiydi: moʻmin, munofiq va fojir», dedilar. Bashir aytdi: Men Validga: «Bu uchtasi kimlar?» dedim. U: «Munofiq unga kofirdir, fojir u bilan (kun koʻrib) yeydi, moʻmin esa unga iymon keltiradi», dedi.Абу Саид ал-Худрий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺнинг бундай деганларини эшитдим: «Олтмиш йилдан кейин бир кейинги авлод келади: улар намозни зое қилдилар ва шаҳватларга эргашдилар. Бас, улар тез орада гумроҳликка дуч келадилар. Сўнг яна бир авлод келади: улар Қуръонни ўқийдилар, (лекин у) бўғизларидан ўтмайди. Қуръонни уч (тоифа) ўқийди: мўмин, мунофиқ ва фожир», дедилар. Башир айтди: Мен Валидга: «Бу учтаси кимлар?» дедим. У: «Мунофиқ унга кофирдир, фожир у билан (кун кўриб) ейди, мўмин эса унга иймон келтиради», деди.