حَدَّثَنَا أَبُو النَّضْرِ حَدَّثَنَا شَرِيكٌ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عَقِيلٍ عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّهُ قَالَ تَزْعُمُونَ أَنَّ قَرَابَتِي لَا تَنْفَعُ قَوْمِي وَاللَّهِ إِنَّ رَحِمِي مَوْصُولَةٌ فِي الدُّنْيَا وَالْآخِرَةِ إِذَا كَانَ يَوْمُ الْقِيَامَةِ يُرْفَعُ لِي قَوْمٌ يُؤْمَرُ بِهِمْ ذَاتَ الْيَسَارِ فَيَقُولُ الرَّجُلُ يَا مُحَمَّدُ أَنَا فُلَانُ بْنُ فُلَانٍ وَيَقُولُ الْآخَرُ أَنَا فُلَانُ بْنُ فُلَانٍ فَأَقُولُ أَمَّا النَّسَبُ قَدْ عَرَفْتُ وَلَكِنَّكُمْ أَحْدَثْتُمْ بَعْدِي وَارْتَدَدْتُمْ عَلَى أَعْقَابِكُمْ الْقَهْقَرَى
Abu Said al-Xudriy (roziyallohu anhu)dan, Nabiy ﷺdan rivoyat qilinadi: U zot: «Sizlar mening qarindoshligim qavmimga foyda bermaydi, deb oʻylaysizlarmi? Allohga qasamki, mening rahmim dunyoda ham, oxiratda ham ulangandir. Qiyomat kuni boʻlganida, menga bir qavm koʻtariladi, ular chap tomonga (haydashga) buyuriladi. Shunda bir kishi: ‹Ey Muhammad, men falonchining oʻgʻli falonchiman›, deydi, boshqasi: ‹Men falonchining oʻgʻli falonchiman›, deydi. Men esa: ‹Nasabga kelsak, uni tanidim, lekin sizlar mendan keyin (dinda) yangilik chiqardingiz va orqangizga — ortga qaytdingiz›, deyman», dedilar.Абу Саид ал-Худрий (розияллоҳу анҳу)дан, Набий ﷺдан ривоят қилинади: У зот: «Сизлар менинг қариндошлигим қавмимга фойда бермайди, деб ўйлайсизларми? Аллоҳга қасамки, менинг раҳмим дунёда ҳам, охиратда ҳам улангандир. Қиёмат куни бўлганида, менга бир қавм кўтарилади, улар чап томонга (ҳайдашга) буюрилади. Шунда бир киши: ‹Эй Муҳаммад, мен фалончининг ўғли фалончиман›, дейди, бошқаси: ‹Мен фалончининг ўғли фалончиман›, дейди. Мен эса: ‹Насабга келсак, уни танидим, лекин сизлар мендан кейин (динда) янгилик чиқардингиз ва орқангизга — ортга қайтдингиз›, дейман», дедилар.