حَدَّثَنَا يَزِيدُ قَالَ ثَنَا ابْنُ أَبِي ذِئْبٍ عَنْ سَعِيدِ بْنِ خَالِدٍ قَالَدَخَلْتُ عَلَى أَبِي سَلَمَةَ فَأَتَانَا بِزُبْدٍ وَكُتْلَةٍ فَأُسْقِطَ ذُبَابٌ فِي الطَّعَامِ فَجَعَلَ أَبُو سَلَمَةَ يَمْقُلُهُ بِأُصْبُعِهِ فِيهِ فَقُلْتُ يَا خَالُ مَا تَصْنَعُ فَقَالَ إِنَّ أَبَا سَعِيدٍ الْخُدْرِيَّ حَدَّثَنِي عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِنَّ أَحَدَ جَنَاحَيْ الذُّبَابِ سُمٌّ وَالْآخَرَ شِفَاءٌ فَإِذَا وَقَعَ فِي الطَّعَامِ فَامْقُلُوهُ فَإِنَّهُ يُقَدِّمُ السُّمَّ وَيُؤَخِّرُ الشِّفَاءَ
Saʼid ibn Xolid aytdi: Men Abu Salamaning huzuriga kirdim, u bizga sariyogʻ va bir boʻlak non keltirdi. Taomga pashsha tushdi, Abu Salama esa uni barmogʻi bilan taomga bota boshladi. Men: «Ey togʻa, nima qilyapsiz?» dedim. U: «Menga Abu Said al-Xudriy Rasululloh ﷺdan hadis aytib berdi. U zot: ‹Pashshaning bir qanotida zahar, boshqasida esa shifo bordir. Agar u taomga tushsa, uni botiringlar, chunki u zaharni oldinga chiqarib, shifoni orqaga suradi›, deganlar», dedi.Саъид ибн Холид айтди: Мен Абу Саламанинг ҳузурига кирдим, у бизга сариёғ ва бир бўлак нон келтирди. Таомга пашша тушди, Абу Салама эса уни бармоғи билан таомга бота бошлади. Мен: «Эй тоға, нима қиляпсиз?» дедим. У: «Менга Абу Саид ал-Худрий Расулуллоҳ ﷺдан ҳадис айтиб берди. У зот: ‹Пашшанинг бир қанотида заҳар, бошқасида эса шифо бордир. Агар у таомга тушса, уни ботиринглар, чунки у заҳарни олдинга чиқариб, шифони орқага суради›, деганлар», деди.