حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ إِسْحَاقَ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ أَخْبَرَنَا سَعِيدُ بْنُ يَزِيدَ أَبُو شُجَاعٍ عَنْ أَبِي السَّمْحِ عَنْ أَبِي الْهَيْثَمِ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ {وَهُمْ فِيهَا كَالِحُونَ} قَالَ تَشْوِيهِ النَّارُ فَتَقَلَّصُ شَفَتُهُ الْعُلْيَا حَتَّى تَبْلُغَ وَسَطَ رَأْسِهِ وَتَسْتَرْخِي شَفَتُهُ السُّفْلَى حَتَّى تَضْرِبَ سُرَّتَهُ
Abu Said al-Xudriy (roziyallohu anhu) Nabiy ﷺdan rivoyat qiladi: U zot {Ular u yerda yuzlari burishgan holda boʻladilar} (oyati haqida): «Olov uni kuydiradi, shunda uning ustki labi koʻtarilib, boshining oʻrtasiga yetadi, pastki labi esa osilib, kindigiga uradi», dedilar.Абу Саид ал-Худрий (розияллоҳу анҳу) Набий ﷺдан ривоят қилади: У зот {Улар у ерда юзлари буришган ҳолда бўладилар} (ояти ҳақида): «Олов уни куйдиради, шунда унинг устки лаби кўтарилиб, бошининг ўртасига етади, пастки лаби эса осилиб, киндигига уради», дедилар.