حَدَّثَنَا رَوْحٌ حَدَّثَنَا عَوْفٌ عَنْ أَبِي نَضْرَةَ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ تَخْرُجُ ضُبَارَةٌ مِنْ النَّارِ قَدْ كَانُوا فَحْمًا قَالَ فَيُقَالُ بُثُّوهُمْ فِي الْجَنَّةِ وَرُشُّوا عَلَيْهِمْ مِنْ الْمَاءِ قَالَ فَيَنْبُتُونَ كَمَا تَنْبُتُ الْحِبَّةُ فِي حَمِيلِ السَّيْلِ فَقَالَ رَجُلٌ مِنْ الْقَوْمِ كَأَنَّكَ كُنْتَ مِنْ أَهْلِ الْبَادِيَةِ يَا رَسُولَ اللَّهِ
Abu Saʼid al-Xudriy (roziyallohu anhu) Nabiy ﷺdan rivoyat qiladi: U zot: «Doʻzaxdan bir toʻda (odam) chiqadi — ular koʻmirga aylangan boʻladilar. Shunda: ‹Ularni jannatga tarqatinglar va ustlariga suvdan sepinglar›, deyiladi. Bas, ular sel oqizib kelgan chiqindida urugʻ ungandek unib chiqadilar», dedilar. Shunda qavmdan bir kishi: «Goʻyo siz choʻl ahlidan boʻlgandeksiz, yo Rasululloh», dedi.Абу Саъид ал-Худрий (розияллоҳу анҳу) Набий ﷺдан ривоят қилади: У зот: «Дўзахдан бир тўда (одам) чиқади — улар кўмирга айланган бўладилар. Шунда: ‹Уларни жаннатга тарқатинглар ва устларига сувдан сепинглар›, дейилади. Бас, улар сел оқизиб келган чиқиндида уруғ унгандек униб чиқадилар», дедилар. Шунда қавмдан бир киши: «Гўё сиз чўл аҳлидан бўлгандексиз, ё Расулуллоҳ», деди.