حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ عَنْ عَلِيِّ بْنِ زَيْدٍ عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَا يَزَالُ الْعَبْدُ فِي صَلَاةٍ مَا كَانَ فِي مُصَلَّاهُ يَنْتَظِرُ الصَّلَاةَ تَقُولُ الْمَلَائِكَةُ اللَّهُمَّ اغْفِرْ لَهُ اللَّهُمَّ ارْحَمْهُ حَتَّى يَنْصَرِفَ أَوْ يُحْدِثَفَقُلْتُ مَا يُحْدِثُ فَقَالَ كَذَا قُلْتُ لِأَبِي سَعِيدٍ فَقَالَ يَفْسُو أَوْ يَضْرِطُ
Abu Said al-Xudriy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ: «Banda namozni kutib namozgohida turar ekan, doimo namozda (sanaladi). Farishtalar: ‹Allohim, uni magʻfirat qil, Allohim, unga rahm qil›, deb turadilar — toki u qaytib ketmaguncha yoki hadas qilmaguncha», dedilar. Men: «Hadas qilishi nima?» dedim. U: «Mana shunday», dedi. Men Abu Saiddan soʻradim, u: «Ovozsiz yoki ovoz bilan shamol chiqarishidir», dedi.Абу Саид ал-Худрий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ: «Банда намозни кутиб намозгоҳида турар экан, доимо намозда (саналади). Фаришталар: ‹Аллоҳим, уни мағфират қил, Аллоҳим, унга раҳм қил›, деб турадилар — токи у қайтиб кетмагунча ёки ҳадас қилмагунча», дедилар. Мен: «Ҳадас қилиши нима?» дедим. У: «Мана шундай», деди. Мен Абу Саиддан сўрадим, у: «Овозсиз ёки овоз билан шамол чиқаришидир», деди.