حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي بَكْرٍ عَنْ عَبْدِ الْمَلِكِ بْنِ أَبِي بَكْرِ بْنِ الْحَارِثِ عَنْ خَلَّادِ بْنِ السَّائِبِ بْنِ خَلَّادٍ عَنْ أَبِيهِعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ أَتَانِي جِبْرِيلُ عَلَيْهِ السَّلَام فَقَالَ مُرْ أَصْحَابَكَ فَلْيَرْفَعُوا أَصْوَاتَهُمْ بِالْإِهْلَالِ وَقَالَ سُفْيَانُ مَرَّةً أَتَانِي جِبْرِيلُ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَمَرَنِي أَنْ آمُرَ أَصْحَابِي أَنْ يَرْفَعُوا أَصْوَاتَهُمْ بِالْإِهْلَالِ

Xallod ibn as-Soib ibn Xallod otasidan, u Nabiy ﷺdan rivoyat qiladi: U zot: «Menga Jibril alayhissalom kelib: ‹Ashoblaringga buyur, ihlol bilan ovozlarini koʻtarsinlar›, dedi», dedilar. Sufyon bir marta: «Menga Jibril kelib, ashoblarimga ihlol bilan ovozlarini koʻtarishni buyurishimni amr qildi», deb (rivoyat qildi).Халлод ибн ас-Соиб ибн Халлод отасидан, у Набий ﷺдан ривоят қилади: У зот: «Менга Жибрил алайҳиссалом келиб: ‹Ашобларингга буюр, иҳлол билан овозларини кўтарсинлар›, деди», дедилар. Суфён бир марта: «Менга Жибрил келиб, ашобларимга иҳлол билан овозларини кўтаришни буюришимни амр қилди», деб (ривоят қилди).

قَالَ أَنَسُ بْنُ عِيَاضٍ اللَّيْثِيُّ أَبُو ضَمْرَةَ قَالَ حَدَّثَنِي يَزِيدُ بْنُ خُصَيْفَةَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي صَعْصَعَةَ عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَسَارٍ عَنِ السَّائِبِ بْنِ خَلَّادٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ مَنْ أَخَافَ أَهْلَ الْمَدِينَةِ ظُلْمًا أَخَافَهُ اللَّهُ وَعَلَيْهِ لَعْنَةُ اللَّهِ وَالْمَلَائِكَةِ وَالنَّاسِ أَجْمَعِينَ لَا يَقْبَلُ اللَّهُ مِنْهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ صَرْفًا وَلَا عَدْلًا

As-Soib ibn Xallod (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Kim Madina ahlini zulm bilan qoʻrqitsa, Alloh uni qoʻrqitadi va unga Allohning, farishtalarning hamda barcha insonlarning laʼnati boʻlsin. Alloh undan Qiyomat kunida na farz, na nafl (ibodatini) qabul qilmaydi», dedilar.Ас-Соиб ибн Халлод (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Ким Мадина аҳлини зулм билан қўрқитса, Аллоҳ уни қўрқитади ва унга Аллоҳнинг, фаришталарнинг ҳамда барча инсонларнинг лаънати бўлсин. Аллоҳ ундан Қиёмат кунида на фарз, на нафл (ибодатини) қабул қилмайди», дедилар.

قَالَ حَدَّثَنَا وَكِيعٌ قَالَ حَدَّثَنَا أُسَامَةُ بْنُ زَيْدٍ عَنِ الْمُطَّلِبِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ حَنْطَبٍ عَنْ خَلَّادِ بْنِ السَّائِبِ عَنْ أَبِيهِ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ زَرَعَ زَرْعًا فَأَكَلَ مِنْهُ الطَّيْرُ أَوْ الْعَافِيَةُ كَانَ لَهُ بِهِ صَدَقَةٌ

Xallod ibn as-Soib otasidan rivoyat qiladi: Rasululloh ﷺ: «Kim bir ekin eksa, undan qush yoki (yeb ketuvchi) jonivor yesa, bu unga sadaqa boʻladi», dedilar.Халлод ибн ас-Соиб отасидан ривоят қилади: Расулуллоҳ ﷺ: «Ким бир экин экса, ундан қуш ёки (еб кетувчи) жонивор еса, бу унга садақа бўлади», дедилар.

قَالَ حَدَّثَنَا عَفَّانُ قَالَ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ يَعْنِي ابْنَ سَلَمَةَ عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ عَنْ مُسْلِمِ بْنِ أَبِي مَرْيَمَ عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَسَارٍ عَنِ السَّائِبِ بْنِ خَلَّادٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ مَنْ أَخَافَ أَهْلَ الْمَدِينَةِ أَخَافَهُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ وَعَلَيْهِ لَعْنَةُ اللَّهِ وَالْمَلَائِكَةِ وَالنَّاسِ أَجْمَعِينَ لَا يَقْبَلُ اللَّهُ مِنْهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ صَرْفًا وَلَا عَدْلًا

As-Soib ibn Xallod (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Kim Madina ahlini qoʻrqitsa, Alloh azza va jalla uni qoʻrqitadi va unga Allohning, farishtalarning hamda barcha insonlarning laʼnati boʻlsin. Alloh undan Qiyomat kunida na farz, na nafl (ibodatini) qabul qilmaydi», dedilar.Ас-Соиб ибн Халлод (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Ким Мадина аҳлини қўрқитса, Аллоҳ азза ва жалла уни қўрқитади ва унга Аллоҳнинг, фаришталарнинг ҳамда барча инсонларнинг лаънати бўлсин. Аллоҳ ундан Қиёмат кунида на фарз, на нафл (ибодатини) қабул қилмайди», дедилар.

قَالَ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ غَيْلَانَ قَالَ حَدَّثَنَا رِشْدِينُ قَالَ حَدَّثَنِي يَزِيدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ يَعْنِي ابْنَ الْهَادِ عَنْ أَبِي بَكْرِ بْنِ الْمُنْكَدِرِ عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَسَارٍ عَنِ السَّائِبِ بْنِ خَلَّادٍعَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّهُ قَالَ مَا مِنْ شَيْءٍ يُصِيبُ الْمُؤْمِنَ حَتَّى الشَّوْكَةِ تُصِيبُهُ إِلَّا كَتَبَ اللَّهُ لَهُ بِهَا حَسَنَةً وَحَطَّ عَنْهُ بِهَا خَطِيئَةً

As-Soib ibn Xallod (roziyallohu anhu) Rasululloh ﷺdan rivoyat qiladi: U zot: «Moʻminga yetadigan biror narsa yoʻqki — hatto unga sanchiladigan tikan ham boʻlsin — Alloh u sababli unga bir yaxshilik yozmasa va u sababli undan bir xatoni toʻkmasa», dedilar.Ас-Соиб ибн Халлод (розияллоҳу анҳу) Расулуллоҳ ﷺдан ривоят қилади: У зот: «Мўминга етадиган бирор нарса йўқки — ҳатто унга санчиладиган тикан ҳам бўлсин — Аллоҳ у сабабли унга бир яхшилик ёзмаса ва у сабабли ундан бир хатони тўкмаса», дедилар.

قَالَ حَدَّثَنَا سُرَيْجُ بْنُ النُّعْمَانِ قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ وَهْبٍ عَنْ عَمْرِو بْنِ الْحَارِثِ عَنْ بَكْرِ بْنِ سَوَادَةَ الْجُذَامِيِّ عَنْ صَالِحِ بْنِ خَيْوَانَ عَنْ أَبِي سَهْلَةَ السَّائِبِ بْنِ خَلَّادٍأَنَّ رَجُلًا أَمَّ قَوْمًا فَبَصَقَ فِي الْقِبْلَةِ وَرَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَنْظُرُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حِينَ فَرَغَ لَا يُصَلِّ لَكُمْ فَأَرَادَ بَعْدَ ذَلِكَ أَنْ يُصَلِّيَ لَهُمْ فَمَنَعُوهُ وَأَخْبَرُوهُ بِقَوْلِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَذَكَرَ ذَلِكَ لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ نَعَمْ وَحَسِبْتُ أَنَّهُ قَالَ آذَيْتَ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ

Nabiy ﷺning sahobalaridan boʻlmish Abu Sahla as-Soib ibn Xallod (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, bir kishi qavmga imomlik qildi va qiblaga tupurdi, Rasululloh ﷺ esa (buni) koʻrib turardilar. Rasululloh ﷺ (u namozdan) boʻshagach: «U sizlarga (boshqa) namoz oʻqib bermasin», dedilar. Shundan keyin u (yana) ularga namoz oʻqib bermoqchi boʻldi, lekin ular uni man qildilar va unga Rasululloh ﷺning soʻzlarini xabar qildilar. U buni Rasululloh ﷺga aytib berdi, shunda u zot: «Ha», dedilar. (Roviy aytadi:) Oʻylashimcha, u zot: «Sen Alloh azza va jallani ozorlading», dedilar.Набий ﷺнинг саҳобаларидан бўлмиш Абу Саҳла ас-Соиб ибн Халлод (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, бир киши қавмга имомлик қилди ва қиблага тупурди, Расулуллоҳ ﷺ эса (буни) кўриб турардилар. Расулуллоҳ ﷺ (у намоздан) бўшагач: «У сизларга (бошқа) намоз ўқиб бермасин», дедилар. Шундан кейин у (яна) уларга намоз ўқиб бермоқчи бўлди, лекин улар уни ман қилдилар ва унга Расулуллоҳ ﷺнинг сўзларини хабар қилдилар. У буни Расулуллоҳ ﷺга айтиб берди, шунда у зот: «Ҳа», дедилар. (Ровий айтади:) Ўйлашимча, у зот: «Сен Аллоҳ азза ва жаллани озорладинг», дедилар.

قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الصَّمَدِ قَالَ حَدَّثَنِي أَبِي قَالَ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ عَنْ مُسْلِمِ بْنِ أَبِي مَرْيَمَ عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَسَارٍ عَنِ السَّائِبِ بْنِ خَلَّادٍ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ أَخَافَ الْمَدِينَةَ أَخَافَهُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ وَعَلَيْهِ لَعْنَةُ اللَّهِ وَالْمَلَائِكَةِ وَالنَّاسِ أَجْمَعِينَ لَا يَقْبَلُ اللَّهُ مِنْهُ صَرْفًا وَلَا عَدْلًا

As-Soib ibn Xallod (roziyallohu anhu) dedi: Rasululloh ﷺ: «Kim Madinani qoʻrqitsa, Alloh azza va jalla uni qoʻrqitadi va unga Allohning, farishtalarning hamda barcha insonlarning laʼnati boʻlsin. Alloh undan na farz, na nafl (ibodatini) qabul qilmaydi», dedilar.Ас-Соиб ибн Халлод (розияллоҳу анҳу) деди: Расулуллоҳ ﷺ: «Ким Мадинани қўрқитса, Аллоҳ азза ва жалла уни қўрқитади ва унга Аллоҳнинг, фаришталарнинг ҳамда барча инсонларнинг лаънати бўлсин. Аллоҳ ундан на фарз, на нафл (ибодатини) қабул қилмайди», дедилар.

قَالَ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ إِسْحَاقَ قَالَ أَخْبَرَنَا ابْنُ لَهِيعَةَ عَنْ حَبَّانَ بْنِ وَاسِعٍ عَنْ خَلَّادِ بْنِ السَّائِبِ الْأَنْصَارِيِّأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ إِذَا دَعَا جَعَلَ بَاطِنَ كَفَّيْهِ إِلَى وَجْهِهِ

Xallod ibn as-Soib al-Ansoriydan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ duo qilganlarida kaftlarining ichki tomonini yuzlariga qaratar edilar.Халлод ибн ас-Соиб ал-Ансорийдан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ дуо қилганларида кафтларининг ички томонини юзларига қаратар эдилар.

قَالَ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ إِسْحَاقَ حَدَّثَنَا ابْنُ لَهِيعَةَ عَنْ حَبَّانَ بْنِ وَاسِعٍ عَنْ خَلَّادِ بْنِ السَّائِبِ الْأَنْصَارِيِّأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ إِذَا سَأَلَ جَعَلَ بَاطِنَ كَفَّيْهِ إِلَيْهِ وَإِذَا اسْتَعَاذَ جَعَلَ ظَاهِرَهُمَا إِلَيْهِ

Xallod ibn as-Soib al-Ansoriydan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ (Allohdan) soʻraganlarida kaftlarining ichki tomonini oʻzlariga qaratar, panoh tilaganlarida esa ularning tashqi tomonini oʻzlariga qaratar edilar.Халлод ибн ас-Соиб ал-Ансорийдан ривоят қилинади: Набий ﷺ (Аллоҳдан) сўраганларида кафтларининг ички томонини ўзларига қаратар, паноҳ тилаганларида эса уларнинг ташқи томонини ўзларига қаратар эдилар.

قَالَ حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ دَاوُدَ الْهَاشِمِيُّ قَالَ أَخْبَرَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ جَعْفَرٍ قَالَ أَخْبَرَنِي يَزِيدُ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي صَعْصَعَةَ الْأَنْصَارِيِّ أَنَّ عَطَاءَ بْنَ يَسَارٍ أَخْبَرَهُ أَنَّ السَّائِبَ بْنَ خَلَّادٍ أَخَا بَنِي الْحَارِثِ بْنِ الْخَزْرَجِ أَخْبَرَهُأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ مَنْ أَخَافَ أَهْلَ الْمَدِينَةِ ظَالِمًا أَخَافَهُ اللَّهُ وَكَانَتْ عَلَيْهِ لَعْنَةُ اللَّهِ وَالْمَلَائِكَةِ وَالنَّاسِ أَجْمَعِينَ لَا يُقْبَلُ مِنْهُ عَدْلٌ وَلَا صَرْفٌ

Banu Horis ibn al-Xazrajning ogʻasi as-Soib ibn Xallod xabar berishicha, Nabiy ﷺ: «Kim Madina ahlini zolimlik bilan qoʻrqitsa, Alloh uni qoʻrqitadi va unga Allohning, farishtalarning hamda barcha insonlarning laʼnati boʻladi. Undan na nafl, na farz (ibodati) qabul qilinmaydi», dedilar.Бану Ҳорис ибн ал-Хазражнинг оғаси ас-Соиб ибн Халлод хабар беришича, Набий ﷺ: «Ким Мадина аҳлини золимлик билан қўрқитса, Аллоҳ уни қўрқитади ва унга Аллоҳнинг, фаришталарнинг ҳамда барча инсонларнинг лаънати бўлади. Ундан на нафл, на фарз (ибодати) қабул қилинмайди», дедилар.

قَالَ حَدَّثَنَا عَفَّانُ قَالَ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ قَالَ أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ إِسْحَاقَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي لَبِيدٍ عَنِ الْمُطَّلِبِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ حَنْطَبٍ عَنْ السَّائِبِ بْنِ خَلَّادٍأَنَّ جِبْرِيلَ عَلَيْهِ السَّلَام أَتَى النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ كُنْ عَجَّاجًا ثَجَّاجًا وَالْعَجُّ التَّلْبِيَةُ وَالثَّجُّ نَحْرُ الْبُدْنِ

As-Soib ibn Xallod (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Jibril alayhissalom Nabiy ﷺning oldilariga kelib: «Ajjoj va sajjoj boʻl», dedi. Ajj — talbiya, sajj esa — qurbonlik tuyalarini soʻyishdir.Ас-Соиб ибн Халлод (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Жибрил алайҳиссалом Набий ﷺнинг олдиларига келиб: «Ажжож ва сажжож бўл», деди. Ажж — талбия, сажж эса — қурбонлик туяларини сўйишдир.

قَالَ قَرَأْتُ عَلَى عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ مَهْدِيٍّ حَدَّثَنَا مَالِكٌ وحَدَّثَنَا رَوْحٌ قَالَ حَدَّثَنَا مَالِكٌ يَعْنِي ابْنَ أَنَسٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي بَكْرِ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عَمْرِو بْنِ حَزْمٍ عَنْ عَبْدِ الْمَلِكِ بْنِ أَبِي بَكْرِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْحَارِثِ بْنِ هِشَامٍ عَنْ خَلَّادِ بْنِ السَّائِبِ الْأَنْصَارِيِّ عَنْ أَبِيهِأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ أَتَانِي جِبْرِيلُ عَلَيْهِ السَّلَام فَقَالَ أَنْ آمُرَ أَصْحَابِي أَوْ مَنْ مَعِي أَنْ يَرْفَعُوا أَصْوَاتَهُمْ بِالتَّلْبِيَةِ أَوْ بِالْإِهْلَالِ يُرِيدُ أَحَدَهُمَا

Xallod ibn Soʻib al-Ansoriy otasi (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilishicha, Rasululloh ﷺ: «Jibril mening oldimga kelib, ashoblarimga — yoki men bilan birga boʻlganlarga — talbiyada (yoki ihlolda) ovozlarini koʻtarishni buyurishimni amr etdi», dedilar. (Rivoyatchi) shu ikkisidan birini nazarda tutadi.Халлод ибн Сўиб ал-Ансорий отаси (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилишича, Расулуллоҳ ﷺ: «Жибрил менинг олдимга келиб, ашобларимга — ёки мен билан бирга бўлганларга — талбияда (ёки иҳлолда) овозларини кўтаришни буюришимни амр этди», дедилар. (Ривоятчи) шу иккисидан бирини назарда тутади.

قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَكْرٍ قَالَ أَخْبَرَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ وَرَوْحٌ قَالَ حَدَّثَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ قَالَ كَتَبَ إِلَيَّ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ أَبِي بَكْرِ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عَمْرِو بْنِ حَزْمٍ يَقُولُ حَدَّثَنِي عَبْدُ الْمَلِكِ بْنُ أَبِي بَكْرِ بْنِ الْحَارِثِ أَنَّهُ حَدَّثَهُ خَلَّادُ بْنُ السَّائِبِ بْنِ سُوَيْدٍ الْأَنْصَارِيُّ عَنْ أَبِيهِ السَّائِبِ بْنِ خَلَّادٍ أَنَّهُسَمِعَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ أَتَانِي جِبْرِيلُ عَلَيْهِ السَّلَام فَقَالَ إِنَّ اللَّهَ يَأْمُرُكَ أَنْ تَأْمُرَ أَصْحَابَكَ أَنْ يَرْفَعُوا أَصْوَاتَهُمْ بِالتَّلْبِيَةِ وَالْإِهْلَالِ وَقَالَ رَوْحٌ بِالتَّلْبِيَةِ أَوْ بِالْإِهْلَالِ قَالَ وَلَا أَدْرِي أَيُّنَا وَهِلَ أَنَا وَعَبْدُ اللَّهِ أَوْ خَلَّادٌ فِي الْإِهْلَالِ أَوْ التَّلْبِيَةِ

Xallod ibn as-Soib ibn Suvayd al-Ansoriy otasi as-Soib ibn Xalloddan rivoyat qilishicha, u Rasululloh ﷺning: «Menga Jibril alayhissalom kelib: ‹Alloh senga ashoblaringga talbiya va ihlol bilan ovozlarini koʻtarishni buyurishingni amr qilmoqda›, dedi», deganlarini eshitgan. Ravh esa: «talbiya bilan yoki ihlol bilan», dedi. (Ibn Jurayj) dedi: Ihlol yoki talbiya (soʻzida) qaysimiz — men va Abdulloh yoki Xallod — adashganini bilmayman.Халлод ибн ас-Соиб ибн Сувайд ал-Ансорий отаси ас-Соиб ибн Халлоддан ривоят қилишича, у Расулуллоҳ ﷺнинг: «Менга Жибрил алайҳиссалом келиб: ‹Аллоҳ сенга ашобларингга талбия ва иҳлол билан овозларини кўтаришни буюришингни амр қилмоқда›, деди», деганларини эшитган. Равҳ эса: «талбия билан ёки иҳлол билан», деди. (Ибн Журайж) деди: Иҳлол ёки талбия (сўзида) қайсимиз — мен ва Абдуллоҳ ёки Халлод — адашганини билмайман.

حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي بَكْرٍ عَنْ عَبْدِ الْمَلِكِ بْنِ أَبِي بَكْرِ بْنِ الْحَارِثِ عَنْ خَلَّادِ بْنِ السَّائِبِ بْنِ خَلَّادٍ عَنْ أَبِيهِعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ أَتَانِي جِبْرِيلُ عَلَيْهِ السَّلَام وَقَالَ مُرْ أَصْحَابَكَ فَلْيَرْفَعُوا أَصْوَاتَهُمْ بِالْإِهْلَالِ

Xallod ibn as-Soib ibn Xallod otasidan, u Nabiy ﷺdan rivoyat qiladi: U zot: «Menga Jibril alayhissalom kelib: ‹Ashoblaringga buyur, ihlol bilan ovozlarini koʻtarsinlar›, dedi», dedilar.Халлод ибн ас-Соиб ибн Халлод отасидан, у Набий ﷺдан ривоят қилади: У зот: «Менга Жибрил алайҳиссалом келиб: ‹Ашобларингга буюр, иҳлол билан овозларини кўтарсинлар›, деди», дедилар.