حَدَّثَنَا بِشْرُ بْنُ الْمُفَضَّلِ حَدَّثَنَا غَالِبٌ الْقَطَّانُ عَنْ بَكْرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَكُنَّا نُصَلِّي مَعَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي شِدَّةِ الْحَرِّ فَإِذَا لَمْ يَسْتَطِعْ أَحَدُنَا أَنْ يُمَكِّنَ وَجْهَهُ مِنْ الْأَرْضِ بَسَطَ ثَوْبَهُ فَيَسْجُدُ عَلَيْهِ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: U dedi: Biz qattiq issiqda Nabiy ﷺ bilan birga namoz oʻqir edik. Bizdan birortamiz yuzini yerga tekkizishga qodir boʻlmasa, kiyimini yozib, uning ustiga sajda qilardi.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: У деди: Биз қаттиқ иссиқда Набий ﷺ билан бирга намоз ўқир эдик. Биздан бирортамиз юзини ерга теккизишга қодир бўлмаса, кийимини ёзиб, унинг устига сажда қиларди.