حَدَّثَنَا يَحْيَى عَنْ حُمَيْدٍ عَنْ ثَابِتٍ عَنْ أَنَسٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَرَّ بِرَجُلٍ وَهُوَ يُهَادَى بَيْنَ ابْنَيْهِ قَالُوا نَذَرَ أَنْ يَمْشِيَ قَالَ إِنَّ اللَّهَ لَغَنِيٌّ عَنْ تَعْذِيبِ هَذَا لِنَفْسِهِ فَأَمَرَهُ أَنْ يَرْكَبَ
Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ ikki oʻgʻli orasida (ularga suyanib) yuritilayotgan bir kishining yonidan oʻtdilar. (Odamlar): «U piyoda yurishga nazr qilgan», deyishdi. U zot: «Albatta Alloh bu (kishi)ning oʻzini qiynashidan behojatdir», dedilar va unga ulovga minishni buyurdilar.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ икки ўғли орасида (уларга суяниб) юритилаётган бир кишининг ёнидан ўтдилар. (Одамлар): «У пиёда юришга назр қилган», дейишди. У зот: «Албатта Аллоҳ бу (киши)нинг ўзини қийнашидан беҳожатдир», дедилар ва унга уловга минишни буюрдилар.