حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ أَبِي عِمْرَانَ الْجَوْنِيِّ قَالَ سَمِعْتُ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ يُحَدِّثُعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ يَقُولُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ لِأَهْوَنِ أَهْلِ النَّارِ عَذَابًا لَوْ أَنَّ لَكَ مَا فِي الْأَرْضِ مِنْ شَيْءٍ كُنْتَ تَفْتَدِي بِهِ فَيَقُولُ نَعَمْ فَيَقُولُ قَدْ أَرَدْتُ مِنْكَ مَا هُوَ أَهْوَنُ مِنْ هَذَا وَأَنْتَ فِي صُلْبِ آدَمَ أَنْ لَا تُشْرِكَ بِي فَأَبَيْتَ إِلَّا أَنْ تُشْرِكَ بِي
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Alloh azza va jalla doʻzax ahlining azobi eng yengiliga: ‹Agar yer yuzidagi barcha narsa seniki boʻlganida, uni fidya qilib berarmiding?› deydi. U: ‹Ha›, deydi. Shunda (Alloh): ‹Sen Odamning sulbida ekaningda, Men sendan bundan ham yengilrogʻini — Menga shirk keltirmasligingni — istagan edim; sen esa Menga shirk keltirishdan boshqasiga koʻnmading›, deydi», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Аллоҳ азза ва жалла дўзах аҳлининг азоби энг енгилига: ‹Агар ер юзидаги барча нарса сеники бўлганида, уни фидя қилиб берармидинг?› дейди. У: ‹Ҳа›, дейди. Шунда (Аллоҳ): ‹Сен Одамнинг сулбида эканингда, Мен сендан бундан ҳам енгилроғини — Менга ширк келтирмаслигингни — истаган эдим; сен эса Менга ширк келтиришдан бошқасига кўнмадинг›, дейди», дедилар.