حَدَّثَنَا عَبْدُ الصَّمَدِ حَدَّثَنِي أَبِي حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ عَنْ أَنَسٍ قَالَكَانَ قِرَامٌ لِعَائِشَةَ قَدْ سَتَرَتْ بِهِ جَانِبَ بَيْتِهَا فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَمِيطِي عَنَّا قِرَامَكِ هَذَا فَإِنَّهُ لَا تَزَالُ تَصَاوِيرُهُ تَعْرِضُ لِي فِي صَلَاتِي
Anas (roziyallohu anhu) aytdi: Oishada bir qiram (naqshli parda) bor edi, u bilan uyining bir tomonini toʻsgan edi. Rasululloh ﷺ: «Mana shu qiramingni bizdan olib qoʻy; chunki uning suratlari namozimda hamon koʻz oldimga kelaveradi», dedilar.Анас (розияллоҳу анҳу) айтди: Оишада бир қирам (нақшли парда) бор эди, у билан уйининг бир томонини тўсган эди. Расулуллоҳ ﷺ: «Мана шу қирамингни биздан олиб қўй; чунки унинг суратлари намозимда ҳамон кўз олдимга келаверади», дедилар.