حَدَّثَنَا أَسْوَدُ حَدَّثَنَا عُمَارَةُ الصَّيْدَلَانِيُّ عَنْ ثَابِتٍ عَنْ أَنَسٍ قَالَأَتَى النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ سَائِلٌ فَأَمَرَ لَهُ بِتَمْرَةٍ فَلَمْ يَأْخُذْهَا أَوْ وَحَّشَ بِهَا قَالَ وَأَتَاهُ آخَرُ فَأَمَرَ لَهُ بِتَمْرَةٍ قَالَ فَقَالَ سُبْحَانَ اللَّهِ تَمْرَةٌ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ فَقَالَ لِلْجَارِيَةِ اذْهَبِي إِلَى أُمِّ سَلَمَةَ فَأَعْطِيهِ الْأَرْبَعِينَ دِرْهَمًا الَّتِي عِنْدَهَا
Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ ning huzurlariga bir tilanchi keldi, u zot unga bir dona xurmo berishga buyurdilar; u esa uni olmadi yoki undan yuz oʻgirdi. Soʻng boshqa biri keldi, u zot unga ham bir dona xurmo berishga buyurdilar. U: «Subhanalloh! Rasululloh ﷺ dan (kelgan) bir dona xurmo!» dedi. Shunda u zot joriyaga: «Ummu Salamaning oldiga borib, uning huzuridagi qirq dirhamni bunga bergin», dedilar.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ нинг ҳузурларига бир тиланчи келди, у зот унга бир дона хурмо беришга буюрдилар; у эса уни олмади ёки ундан юз ўгирди. Сўнг бошқа бири келди, у зот унга ҳам бир дона хурмо беришга буюрдилар. У: «Субҳаналлоҳ! Расулуллоҳ ﷺ дан (келган) бир дона хурмо!» деди. Шунда у зот жорияга: «Умму Саламанинг олдига бориб, унинг ҳузуридаги қирқ дирҳамни бунга бергин», дедилар.