حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ وَحَجَّاجٌ قَالَ حَدَّثَنِي شُعْبَةُ قَالَ سَمِعْتُ قَتَادَةَ يُحَدِّثُ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَجَمَعَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْأَنْصَارَ فَقَالَ أَفِيكُمْ أَحَدٌ مِنْ غَيْرِكُمْ قَالُوا لَا إِلَّا ابْنَ أُخْتٍ لَنَا فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ابْنُ أُخْتِ الْقَوْمِ مِنْهُمْ قَالَ حَجَّاجٌ أَوْ مِنْ أَنْفُسِهِمْ فَقَالَ إِنَّ قُرَيْشًا حَدِيثُ عَهْدٍ بِجَاهِلِيَّةٍ وَمُصِيبَةٍ وَإِنِّي أَرَدْتُ أَنْ أَجْبُرَهُمْ وَأَتَأَلَّفَهُمْ أَمَا تَرْضَوْنَ أَنْ يَرْجِعَ النَّاسُ بِالدُّنْيَا وَتَرْجِعُونَ بِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَى بُيُوتِكُمْ لَوْ سَلَكَ النَّاسُ وَادِيًا وَسَلَكَتْ الْأَنْصَارُ شِعْبًا لَسَلَكْتُ شِعْبَ الْأَنْصَارِحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ أَنَسٍ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَذَكَرَ مَعْنَاهُ إِلَّا أَنَّهُ قَالَ فَأَرَدْتُ أَنْ أَتَأَلَّفَهُمْ وَأَجْبُرَهُمْ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ ansorlarni toʻplab: «Oranglarda oʻzlaringizdan boʻlmagan biror kishi bormi?» dedilar. Ular: «Yoʻq, faqat bizning bir jiyanimiz bor», dedilar. Shunda Rasululloh ﷺ: «Bir qavmning jiyani ulardandir», dedilar. Hajjoj: «yoki: oʻzlaridandir», dedi. Soʻng u zot: «Quraysh johiliyat va musibatni endigina tashlagan kishilardir. Men ularning koʻnglini koʻtarmoqchi va (Islomga) jalb qilmoqchiman. Odamlar dunyo (mollari) bilan, sizlar esa Rasululloh bilan uy-joylaringizga qaytishingizdan rozi boʻlmaysizlarmi? Agar odamlar bir vodiydan, ansorlar esa bir soʻqmoqdan yursalar, men albatta ansorlarning soʻqmogʻidan yurar edim», dedilar. (Boshqa rivoyatda) shu maʼno zikr qilindi, faqat unda: «Men ularni (Islomga) jalb qilmoqchi va koʻnglini koʻtarmoqchi boʻldim», deyildi.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ ансорларни тўплаб: «Орангларда ўзларингиздан бўлмаган бирор киши борми?» дедилар. Улар: «Йўқ, фақат бизнинг бир жиянимиз бор», дедилар. Шунда Расулуллоҳ ﷺ: «Бир қавмнинг жияни улардандир», дедилар. Ҳажжож: «ёки: ўзларидандир», деди. Сўнг у зот: «Қурайш жоҳилият ва мусибатни эндигина ташлаган кишилардир. Мен уларнинг кўнглини кўтармоқчи ва (Исломга) жалб қилмоқчиман. Одамлар дунё (моллари) билан, сизлар эса Расулуллоҳ билан уй-жойларингизга қайтишингиздан рози бўлмайсизларми? Агар одамлар бир водийдан, ансорлар эса бир сўқмоқдан юрсалар, мен албатта ансорларнинг сўқмоғидан юрар эдим», дедилар. (Бошқа ривоятда) шу маъно зикр қилинди, фақат унда: «Мен уларни (Исломга) жалб қилмоқчи ва кўнглини кўтармоқчи бўлдим», дейилди.